Ζαχαρίας Φωτίου

Μοσχοβολάει η νύχτα από φεγγάρι ανάμεσα στα στήθη σου ξαπλωμένο χαϊδεμένη αμμουδιά σε σένα αφήνει τη ψυχή της η θάλασσα ανάμεσα στα χαλάσματα των ματιών σου φυτρώνει τρυφερό ένα δάκρυ. έχεις την τρυφερότητα της νύχτας είσαι έναστρη στον άμβωνα ένα κυκλάμινο κήρυξε για το δάσος.