Ο Δημήτρης Παπαχρήστος γεννήθηκε το 1950 στο χωριό Άγιος Γεώργιος της Ιστιαίας Ευβοίας και τελείωσε το Γυμνάσιο στην Ιστιαία.
Σπούδασε οικονομικά στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών. Από την πρώτη στιγμή συμμετείχε στο φοιτητικό κίνημα και πήρε μέρος στους αγώνες ενάντια στη Δικτατορία. Όλοι τον γνωρίζουμε σαν τον εκφωνητή του σταθμού των Ελεύθερων Αγωνιζόμενων Φοιτητών των Ελεύθερων Αγωνιζόμενων Ελλήνων. Τη νύχτα του 1973 βροντοφώναζε ότι «ο αγώνας συνεχίζεται με τα όπλα που διαθέτει ο καθένας μας». Διάλεξε το δρόμο της συνέχισης του αγώνα έξω από τα κόμματα και τους επαγγελματίες πολιτικούς, γιατί τον ενδιέφερε «ό,τι πιστεύουμε να γίνεται κατά το δυνατό τρόπος ζωής».
Έχουν κυκλοφορήσει δύο ποιητικές συλλογές του: «Με το ποδήλατο» (1980) και «Διάτρητος» (1982).
Επίσης έχει γράψει πεζά: «Ο άλλος Κεμάλ» (1979), «Το μοναστήρι να ’ν’ καλά» (1983), «Ανάκατα διά πυρός υπέρ» (1986), «Το Άγριον Όρος της ψυχής» (1992), «Οργισμένος άγγελος» (1997), «Έξοδος ονείρου» (2001), «Ζούσε τη ζωή του σα να τη θυμόταν» (2003), «Το Πολυτεχνείο ζει; – 30+1: Όνειρα, μύθοι, αλήθειες» (2004), «Ο ήλιος του μουσείου» (2004, πρώτη έκδοση 1994), «Γεώργιος Βιζυηνός, ο τρυφερόκαρδος κύριος Γ.Β.» (2005), «Γιουχανάν» (2009). Συμμετείχε, επίσης, στη συλλογική έκδοση των συντρόφων του «Εκ των Υστέρων» (1993), από τις εκδόσεις Λιβάνη, την οποία και επιμελήθηκε.
Αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Έθνος» και είναι παραγωγός εκπομπών στο κρατικό ραδιόφωνο. Έχει πάρει μέρος σε τηλεοπτικές εκπομπές και έχει κάνει ντοκιμαντέρ πολιτικού, ιστορικού και οικολογικού περιεχομένου. Ζει στα Εξάρχεια από το 1968 και πιστεύει πως “η μνήμη είναι η ίδια μας η ύπαρξη και αντιστέκεται στη φθορά του χρόνου και σε κάθε μορφή εξουσίας…”
