Βιογραφικό
Η Δρ Ελιάνα Χατζηιωάννου γεννήθηκε στη Λάρνακα.
Μαθήτευσε στο Γυμνάσιο Άγίου Γεωργίου Λάρνακας απ’ όπου αποφοίτησε το 1978. Σπούδασε δασκάλα στην Παιδαγωγική Άκαδημία Κύπρου με εξομοίωση πτυχίου από το Πανεπιστήμιο Άθηνών και μετά στο Πανεπιστήμιο Άθηνών απ’ όπου πήρε πτυχίο Θεολογίας. Κατά τη διετία 1995-1997 υπηρέτησε ως δασκάλα στην Κυπριακή Εκπαιδευτική Άποστολή της Μεγάλης Βρετανίας. Άπέκτησε μάστερ Θεολογίας από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, ενώ την ίδια χρονιά διορίστηκε στη Μέση Εκπαίδευση ως θεολόγος. Για δύο χρόνια εργάστηκε με απόσπαση στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου, στον τομέα της επιμόρφωσης των θεολόγων. Το 2005 απέκτησε διδακτορικό τίτλο από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και το 2016 Mάστερ στην Εκπαιδευτική Διοίκηση και Ηγεσία από το CIIM. Άπό το 2013 είναι επιθεωρήτρια του μαθήματος των Θρησκευτικών. Με την παιδική λογοτεχνία ασχολείται εδώ και πολλά χρόνια, συγγράφοντας κυρίως παραμύθια. Τα θέματά της προσεγγίζουν τις καθημερινές πτυχές της ζωής αλλά και τις ανθρώπινες αδυναμίες που στο τέλος μεταμορφώνονται, αναδεικνύοντας τις ευγενείς πανανθρώπινες αξίες.
Μαθήτευσε στο Γυμνάσιο Άγίου Γεωργίου Λάρνακας απ’ όπου αποφοίτησε το 1978. Σπούδασε δασκάλα στην Παιδαγωγική Άκαδημία Κύπρου με εξομοίωση πτυχίου από το Πανεπιστήμιο Άθηνών και μετά στο Πανεπιστήμιο Άθηνών απ’ όπου πήρε πτυχίο Θεολογίας. Κατά τη διετία 1995-1997 υπηρέτησε ως δασκάλα στην Κυπριακή Εκπαιδευτική Άποστολή της Μεγάλης Βρετανίας. Άπέκτησε μάστερ Θεολογίας από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, ενώ την ίδια χρονιά διορίστηκε στη Μέση Εκπαίδευση ως θεολόγος. Για δύο χρόνια εργάστηκε με απόσπαση στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου, στον τομέα της επιμόρφωσης των θεολόγων. Το 2005 απέκτησε διδακτορικό τίτλο από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και το 2016 Mάστερ στην Εκπαιδευτική Διοίκηση και Ηγεσία από το CIIM. Άπό το 2013 είναι επιθεωρήτρια του μαθήματος των Θρησκευτικών. Με την παιδική λογοτεχνία ασχολείται εδώ και πολλά χρόνια, συγγράφοντας κυρίως παραμύθια. Τα θέματά της προσεγγίζουν τις καθημερινές πτυχές της ζωής αλλά και τις ανθρώπινες αδυναμίες που στο τέλος μεταμορφώνονται, αναδεικνύοντας τις ευγενείς πανανθρώπινες αξίες.
