Βιογραφικό
Ο Ζαχαρίας Φωτίου γεννήθηκε στο Πέραμα το 1956, όπου ζει ως σήμερα με τη σύζυγο του και τα τέσσερα παιδιά τους. Σπούδασε αρχικά Οικονομικές Επιστήμες στην ΑΣΟΕΕ (1981) και κατόπιν Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1989).
Παρακολούθησε επιμορφωτικά μαθήματα Ιστορίας Τέχνης στην Αρχαιολογική Εταιρεία Αθηνών καθώς και Αγιογραφία και Καλλιτεχνική Βιβλιοδεσία με δασκάλους τους Κ. Στρατηγόπουλο, Γ. Κόρδη και Ν. Τζιλάκο. Μελέτησε τους κώδικες της Εθνικής Βιβλιοθήκης Αθηνών και του Αγίου Όρους. Είναι καθηγητής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, βιβλιοδέτης και αγιογράφος. Eργα του έχουν παρουσιασθεί σε ομαδικές εκθέσεις (Πολιτιστικό Κέντρο «Μ. Μερκούρη» Κερατσινίου, Κέντρο «Μ. Μερκούρη» στο Θησείο, Πινακοθήκη Πιερίδη), αλλά και σε μία ατομική στο Δημαρχείο Περάματος. Με τα γράμματα ασχολείται από τη νεανική του ηλικία, με πρώτη δημοσίευση τα «Ποιήματα», στον Πειραιά το 1983. Εδημοσίευσε επίσης ποιήματα του στο περιοδικό «Πανδώρα» και συμπεριλήφθηκε στην ανθολογία «Σύγχρονοι Ελληνες Ποιητές» (1996). Η ποίηση του ήρεμη, καλαίσθητη, τρυφερή, αναδύει έναν έμφυτο λυρισμό εκφρασμένο με συνοπτικούς στίχους αγάπης και γαλήνης. Εντονη διαβλέπει κανείς την επίδραση των ιδιαίτερων ερευνητικών του εργασιών, όχι μόνο στο περιεχόμενο αλλά και στη γλώσσα και τη μορφή, όπου οι ψαλμωδοί («Ασμα Ασμάτων») αλλά και οι πατέρες της εκκλησίας κάνουν έντονη την παρουσία τους. Αποτελεί στην ομάδα των Περαματιωτών μια ιδιαιτερότητα, όχι τόσο για το ύφος του, αλλά για τους μελωδικούς του στίχους που μας συνδέουν με την πλούσια πατερική μας παράδοση.
Παρακολούθησε επιμορφωτικά μαθήματα Ιστορίας Τέχνης στην Αρχαιολογική Εταιρεία Αθηνών καθώς και Αγιογραφία και Καλλιτεχνική Βιβλιοδεσία με δασκάλους τους Κ. Στρατηγόπουλο, Γ. Κόρδη και Ν. Τζιλάκο. Μελέτησε τους κώδικες της Εθνικής Βιβλιοθήκης Αθηνών και του Αγίου Όρους. Είναι καθηγητής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, βιβλιοδέτης και αγιογράφος. Eργα του έχουν παρουσιασθεί σε ομαδικές εκθέσεις (Πολιτιστικό Κέντρο «Μ. Μερκούρη» Κερατσινίου, Κέντρο «Μ. Μερκούρη» στο Θησείο, Πινακοθήκη Πιερίδη), αλλά και σε μία ατομική στο Δημαρχείο Περάματος. Με τα γράμματα ασχολείται από τη νεανική του ηλικία, με πρώτη δημοσίευση τα «Ποιήματα», στον Πειραιά το 1983. Εδημοσίευσε επίσης ποιήματα του στο περιοδικό «Πανδώρα» και συμπεριλήφθηκε στην ανθολογία «Σύγχρονοι Ελληνες Ποιητές» (1996). Η ποίηση του ήρεμη, καλαίσθητη, τρυφερή, αναδύει έναν έμφυτο λυρισμό εκφρασμένο με συνοπτικούς στίχους αγάπης και γαλήνης. Εντονη διαβλέπει κανείς την επίδραση των ιδιαίτερων ερευνητικών του εργασιών, όχι μόνο στο περιεχόμενο αλλά και στη γλώσσα και τη μορφή, όπου οι ψαλμωδοί («Ασμα Ασμάτων») αλλά και οι πατέρες της εκκλησίας κάνουν έντονη την παρουσία τους. Αποτελεί στην ομάδα των Περαματιωτών μια ιδιαιτερότητα, όχι τόσο για το ύφος του, αλλά για τους μελωδικούς του στίχους που μας συνδέουν με την πλούσια πατερική μας παράδοση.