Μαρία Σύρρου

Σπούδασε δημοσιογραφία και θέατρο στην Αθήνα.
Εργάστηκε, από το 1988, ως συντάκτρια/επιμελήτρια ύλης και επιμελήτρια εκδόσεων.
Είναι επαγγελματίας ηθοποιός από το 1994.
Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές “Επιλήσμονες” (εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2016) και “λογότυπα” (εκδ. Ηριδανός, Αθήνα 2019).
Ποιήματα και διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά.

Επιλήσμονες
ΖΩΕΣ ΕΞΙΛΑΣΤΗΡΙΕΣ
Είναι κάτι ζωές δύσκολες,
ριζωμένες στο τίποτα,
με άδειες παραμονής ληγμένες,
ζωές ριγμένες όπως όπως,
ρημαγμένες.

Είναι κάτι ματιές
σα σβησμένες λυχνίες
−λάβα χυμένη στη θάλασσα−
ξεβρασμένες ματιές
πεταμένες σ’ ένα σάπιο παρόν,
ματιές ύαινες
που σπαράζουν το χρόνο.

Κάτι τέτοιες ζωές,
κάτι τέτοιες ματιές
κολασμένες, καθαγιάζουν
αυτόν τον πλανήτη της ύβρεως.
Ματιές, ζωές εξιλαστήριες.

ΔΕΚΑΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ ΣΙΩΠΗ
Ζητώ συγγνώμη από τους στίχους μου
που έμειναν να με περιμένουν
δέκα και εννέα συναπτά φθινόπωρα.
Δέκα και εννέα έτη φωτός, έχω την αίσθηση.
Όχι πως με περίμεναν πολύ
μα, να, μου λείψανε κι εμένα.
Τώρα τους ψάχνω στα τυφλά.
Τους αφουκράζομαι μες στις σιωπές.
Τη γεύση τους αποζητάει
ο στερημένος ουρανίσκος μου.
Μετρώ στο πληκτρολόγιο τα γράμματα.
Εικοστέσσερα. Όλη η παλιοπαρέα μαζεμένη.
Σκέφτομαι μήπως προκαλέσω και την έμπνευση.
Θα είναι πρόκληση σε μονομαχία.
Πιστόλι ή ξίφος, ας επιλέξει εκείνη.
Έχω την αγαθή προαίρεση να με συντρίψει.

Πρώτη ποιητική συλλογή της Μαρίας Σύρρου με εμφανείς επιρροές από το λυρισμό του θεάτρου και τη μεταφυσική ενός θρησκευτικού συναισθήματος, με έναν διάχυτο ερωτικό ρομαντισμό. Δεν λείπουν ωστόσο οι ματιές στο σημερινό ναυάγιο του κόσμου (βλ. τα ποιήματα “Ζωές εξιλαστήριες”, “Συρία. Εις μνήμην” κ.ά.), οι αναφορές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (βλ. Facebook, στο ποίημα “Χειροκροτήστε με”) και η έμφαση στην ανάγκη μιας κάθαρσης από όσα μας βαραίνουν.
Το βιβλίο χωρίζεται σε τρεις ενότητες: “Επιλήσμονες” (2015-2016) με πρόσφατα ποιήματα, “Χάσμα” (1996) με αφιέρωση στους γονείς της ποιήτριας, και “Πετροκέρασα” (1991-1993) μια εσωτερική αναδρομή και ανασκόπηση στιγμών.
Οι “Επιλήσμονες” αντλούνται, θεματικά, από πηγές ποικίλες. Ωστόσο, στίχο το στίχο, εξυφαίνεται μια νοητή γραμμή που τους διατρέχει και τους συνδέει. Αυτή η νοητή γραμμή, ο ομφάλιος λώρος που τρέφει και συντηρεί την έμπνευση, είναι ο νόστος, η νοσταλγία.
46 σελ.

Λογότυπα
HOMO SAPIENS
μάταια στριμώχνονται οι στίχοι
να βολευτεί η ανοχή του άστεγου
η ανωνυμία του που προσπερνώ
στο νοτισμένο πεζοδρόμιο.
πώς να υφάνω ξέφτια λόγια
για τη βολή σ’ ένα χαρτόκουτο
την ηδονή του αποτσίγαρου.
“θλίβομαι” πάω να γράψω, μα συντρίβομαι
στον κορεσμό και στη δειλία μου.
τι να σου απολογηθώ και τι ν’ αποσιωπήσω.
δωροδοκώ τις λέξεις και σιγώ
υποταγμένη στην αγέλη.

Με τα “λογότυπα” σκιαγραφούνται τα χνάρια μιας ήδη μακρόχρονης κρίσης μέσα από βιώματα ρουτίνας μοιρασμένα σε δύο ισοβαρείς ενότητες, τις “αντιλογίες” και τις “αποτυπώσεις”. Τα 24 ποιήματα που δομούν τη συλλογή αποκαλύπτουν τη φλέγουσα όψη μιας προσωπικής διαδρομής από την άνοιξη του 2016 μέχρι το καλοκαίρι του 2017. Έχει καταλαγιάσει πλέον ο αιφνιδιασμός των οδυνηρών μεταπτώσεων – κυριαρχεί η παρόρμηση της επιβίωσης.
Οι εξιδανικεύσεις, οι αρνήσεις, οι συμβιβασμοί διαλέγονται με τη διάχυτη αβεβαιότητα και αντιπαλεύουν το κατεστημένο υπερέχον με μια διάθεση άλλοτε καταγγελτική ή περιπαικτική, άλλοτε προσμονής ή και παραίτησης. Η γλυκόπικρη αίσθηση που διαποτίζει το περιβάλλον της συλλογής δεν υπόσχεται να ανασύρει τη ματαιωμένη ελπίδα αλώβητη και κραταιά-επιχειρεί να επενδύσει το άδηλο μέλλον με τη δύναμη της απροκάλυπτης αλήθειας.
48 σελ.

Ποίηση
Επιλήσμονες (2016), Μανδραγόρας
Λογότυπα (2019), Ηριδανός

Πηγές: Biblionet, Ηριδανός, Μανδραγόρας

Επισκέψεις: 5