Βιογραφικό
H Mελίνα Τσαμπάνη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη.
Σπούδασε νομικά στο Α.Π.Θ. και Filmmaking Studies στο UWCN. Στην ηλικία των 18 ετών δίνει Πανελλαδικές και καταφέρνει να εισαχθεί με την πρώτη στη Νομική Σχολή. Στα μέσα των φοιτητικών της χρόνων, οµως, συνειδητοποιεί ότι ήταν κάτι που δεν της αρέσει και αποφασίζει να γραφτεί σε σχολή κινηµατογράφου στη Θεσσαλονίκη. Εκεί θα γνωρίσει τον σύζυγό της, τον Πέτρο Καλκόβαλη. «Τη Νομική την άφησα αρχικά για τη σκηνοθεσία. Αυτό σπούδασα και μ’ αυτό ασχολήθηκα τα πρώτα χρόνια που μπήκα στον χώρο της τηλεόρασης, δουλεύοντας ως βοηθός σκηνοθέτη. Η συγγραφή ήρθε αργότερα, ως μέσο έκφρασης, και την αγάπησα ιδιαίτερα – περισσότερο και από τη σκηνοθεσία. Οι γονείς μου, φυσικά, αντέδρασαν στην αρχή ξέροντας πόσο είχα κοπιάσει για να μπω στη Νομική, αλλά, επειδή ήμουν ένα παιδί που δεν χαρακτηριζόταν από επιπολαιότητα, κατάλαβαν ότι, για να αλλάξω γνώμη, το έχω σκεφτεί καλά. Οταν πια άρχισα να ασχολούμαι με τον κινηματογράφο και το γράψιμο, ήμουν σίγουρη πως έκανα τη σωστή επιλογή. Ενιωσα ότι κάνω κάτι που μ’ αρέσει πραγματικά και με κάνει ευτυχισμένη. Κι αυτό θα ’πρεπε να είναι το μοναδικό κριτήριο για να διαλέξει κανείς επάγγελμα». Ως βοηθός σκηνοθέτη δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερες δυσκολίες για να βρει δουλειά. Το δύσκολο κομμάτι ήταν να γράψει μια δική της δουλειά στην τηλεόραση. «Με τον άντρα μου είμαστε σεναριογραφικό δίδυμο για πολλά χρόνια. Εχουμε καταθέσει πολλές προτάσεις για σειρές, αλλά πάντα καταλήγαμε να γράφουμε διασκευές ξένων σειρών, όπως πολλοί συνάδελφοι. Παρεμπιπτόντως όσοι έχουμε αναλάβει την “ελληνοποίηση” ξένων σειρών γνωρίζουμε πόση δουλειά απαιτείται και πώς μετά τα πρώτα κιόλας επεισόδια, η συγγραφή και οι ιδέες περνάνε εξολοκλήρου στα χέρια των Ελλήνων σεναριογράφων. Oπως και να έχει, αυτή είναι μια συνηθισμένη πρακτική τα τελευταία χρόνια στην τηλεόραση. Το να προτιμούν, δηλαδή, ξένες σειρές που έχουν σημειώσει επιτυχία στη χώρα τους. Υστερα από πολλές προτάσεις και δουλειές, η πρώτη δική μας ιδέα που καταφέραμε να κάνουμε είναι οι “Αγριες μέλισσες”, οπότε ναι, μπορούμε να πούμε πως αντιμετωπίσαμε αρκετές δυσκολίες μέχρι να φτάσουμε στον στόχο μας. Και πολλές φορές σκέφτηκα πως ίσως θα’πρεπε να βρω κάποιο άλλο μέσο βιοπορισμού» αναφέρει με παράπονο. Έχει εργαστεί ως σκηνοθέτις και σεναριογράφος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
“Ο πρώτος αμέθυστος” είναι η πρώτη της συγγραφική απόπειρα. Έχει διασκευάσει το σενάριο για την ελληνική μορφή της σειράς «Η επιστροφή» που παίχτηκε στον ΑΝΤ1, ενώ συμμετείχε και στη σεναριογραφική ομάδα της «Δικαίωσης» που παίχτηκε στο παρελθόν στο Mega Channel. Είναι επίσης η σεναριογράφος της επιτυχημένης σειράς «Άγριες Μέλισσες» στον ΑΝΤ1.
Aγριες μέλισσες
Το σενάριο της δικής της ζωής άλλαξε με γοργούς ρυθμούς από τη στιγμή που προβλήθηκε στην τηλεόραση το πρώτο επεισόδιο από τις «Aγριες μέλισσες». Είναι η πρώτη της δουλειά που ανάλαβε ως επικεφαλής και βασίζεται σε πρωτότυπο σενάριο. Η υποθεση, σε συνδυασμό με τις μοναδικές ερμηνείες των ηθοποιών, οδηγούν σε ένα άκρως ποιοτικό αποτέλεσμα που έλειπε χρόνια από την ελληνική τηλεόραση. «Την επιτυχία των “Μελισσών” τη μοιράζομαι με τον σύζυγό μου. Μαζί σκεφτήκαμε την ιδέα και μαζί δουλεύουμε τα σενάρια. Η κόρη μας κάποιες φορές μπορεί να γκρινιάζει για τις ώρες εργασίας, αλλά αυτό είναι κάτι που βιώνουν πολλές οικογένειες».
Ο πρώτος αμέθυστος
Το βιβλίο της «Ο πρώτος αμέθυστος» είναι η πρώτη της συγγραφική απόπειρα και επανακυκλοφορεί φέτος από τις εκδόσεις Ωκεανός. «Οπως όλες οι ιδέες, έρχονται συνήθως τη στιγμή που δεν τις περιμένεις. Είμαι επαγγελματίας σεναριογράφος, οπότε η δημιουργία ιστοριών είναι όχι μόνο η δουλειά μου αλλά και αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Η διαδικασία του πώς γεννιέται μια ιδέα είναι περίπλοκη και μυστηριώδης. Δεν ξέρω αν μπορεί κανείς να προσδιορίσει πώς δημιουργείται μια ιστορία στο μυαλό του. Η ανάγκη να δοκιμάσω μια διαφορετική φόρμα γραφής, αυτή του μυθιστορήματος, ήταν αυτή που με οδήγησε στο να γράψω ένα βιβλίο» υπογραμμίζει.
Η ιδέα του βιβλίου βασίστηκε στην προοπτική να εξελιχθεί σε μια πενταλογία. Η ιστορία των Σκαρλάτων δεν τελειώνει στον «Πρώτο Αμέθυστο», αλλά συνεχίζεται μέσα από τους απογόνους τους που κληρονομούν το δαχτυλίδι. Στόχος είναι η κάθε ιστορία να διαδραματίζεται σε σημαντικές στιγμές της ελληνικής ιστορίας, ώστε τα πάθη των ηρώων να επηρεάζονται από διλήμματα και αγωνίες που προκύπτουν από μια γενικότερη αναταραχή. Η περίοδος της Ελληνικής Επανάστασης δημιούργησε το ιδανικό πλαίσιο για τη γνωριμία των αναγνωστών με αυτήν τη ναυτική οικογένεια, καθώς και για τον τρόπο που βρίσκεται στην κατοχή τους το δαχτυλίδι. Τα ήθη και οι συνθήκες της εποχής πρόσφεραν ένα ενδιαφέρον περιβάλλον για την ανάπτυξη του απαγορευμένου έρωτα των κεντρικών ηρώων, αλλά και για τη «μεταφυσική» πτυχή που κρύβει η ιστορία του δαχτυλιδιού. «Χρειάστηκε έρευνα, και μάλιστα εκτενής. Τα βιβλία και το Ιντερνετ ήταν οι κυριότερες πηγές, απ’όπου άντλησα τις απαραίτητες πληροφορίες. Ομως δεν θεώρησα το κομμάτι της έρευνας ούτε απαιτητικό, ούτε δύσκολο. Γιατί όσο κι αν αλλάζουν οι εποχές οι ανθρώπινες καταστάσεις, τα πάθη και τα διλήμματα μένουν ίδια και η αποτύπωση αυτών αποτέλεσε μεγαλύτερη πρόκληση από το κομμάτι της έρευνας».
Πηγή: Ethnos.gr
Σπούδασε νομικά στο Α.Π.Θ. και Filmmaking Studies στο UWCN. Στην ηλικία των 18 ετών δίνει Πανελλαδικές και καταφέρνει να εισαχθεί με την πρώτη στη Νομική Σχολή. Στα μέσα των φοιτητικών της χρόνων, οµως, συνειδητοποιεί ότι ήταν κάτι που δεν της αρέσει και αποφασίζει να γραφτεί σε σχολή κινηµατογράφου στη Θεσσαλονίκη. Εκεί θα γνωρίσει τον σύζυγό της, τον Πέτρο Καλκόβαλη. «Τη Νομική την άφησα αρχικά για τη σκηνοθεσία. Αυτό σπούδασα και μ’ αυτό ασχολήθηκα τα πρώτα χρόνια που μπήκα στον χώρο της τηλεόρασης, δουλεύοντας ως βοηθός σκηνοθέτη. Η συγγραφή ήρθε αργότερα, ως μέσο έκφρασης, και την αγάπησα ιδιαίτερα – περισσότερο και από τη σκηνοθεσία. Οι γονείς μου, φυσικά, αντέδρασαν στην αρχή ξέροντας πόσο είχα κοπιάσει για να μπω στη Νομική, αλλά, επειδή ήμουν ένα παιδί που δεν χαρακτηριζόταν από επιπολαιότητα, κατάλαβαν ότι, για να αλλάξω γνώμη, το έχω σκεφτεί καλά. Οταν πια άρχισα να ασχολούμαι με τον κινηματογράφο και το γράψιμο, ήμουν σίγουρη πως έκανα τη σωστή επιλογή. Ενιωσα ότι κάνω κάτι που μ’ αρέσει πραγματικά και με κάνει ευτυχισμένη. Κι αυτό θα ’πρεπε να είναι το μοναδικό κριτήριο για να διαλέξει κανείς επάγγελμα». Ως βοηθός σκηνοθέτη δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερες δυσκολίες για να βρει δουλειά. Το δύσκολο κομμάτι ήταν να γράψει μια δική της δουλειά στην τηλεόραση. «Με τον άντρα μου είμαστε σεναριογραφικό δίδυμο για πολλά χρόνια. Εχουμε καταθέσει πολλές προτάσεις για σειρές, αλλά πάντα καταλήγαμε να γράφουμε διασκευές ξένων σειρών, όπως πολλοί συνάδελφοι. Παρεμπιπτόντως όσοι έχουμε αναλάβει την “ελληνοποίηση” ξένων σειρών γνωρίζουμε πόση δουλειά απαιτείται και πώς μετά τα πρώτα κιόλας επεισόδια, η συγγραφή και οι ιδέες περνάνε εξολοκλήρου στα χέρια των Ελλήνων σεναριογράφων. Oπως και να έχει, αυτή είναι μια συνηθισμένη πρακτική τα τελευταία χρόνια στην τηλεόραση. Το να προτιμούν, δηλαδή, ξένες σειρές που έχουν σημειώσει επιτυχία στη χώρα τους. Υστερα από πολλές προτάσεις και δουλειές, η πρώτη δική μας ιδέα που καταφέραμε να κάνουμε είναι οι “Αγριες μέλισσες”, οπότε ναι, μπορούμε να πούμε πως αντιμετωπίσαμε αρκετές δυσκολίες μέχρι να φτάσουμε στον στόχο μας. Και πολλές φορές σκέφτηκα πως ίσως θα’πρεπε να βρω κάποιο άλλο μέσο βιοπορισμού» αναφέρει με παράπονο. Έχει εργαστεί ως σκηνοθέτις και σεναριογράφος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
“Ο πρώτος αμέθυστος” είναι η πρώτη της συγγραφική απόπειρα. Έχει διασκευάσει το σενάριο για την ελληνική μορφή της σειράς «Η επιστροφή» που παίχτηκε στον ΑΝΤ1, ενώ συμμετείχε και στη σεναριογραφική ομάδα της «Δικαίωσης» που παίχτηκε στο παρελθόν στο Mega Channel. Είναι επίσης η σεναριογράφος της επιτυχημένης σειράς «Άγριες Μέλισσες» στον ΑΝΤ1.
Aγριες μέλισσες
Το σενάριο της δικής της ζωής άλλαξε με γοργούς ρυθμούς από τη στιγμή που προβλήθηκε στην τηλεόραση το πρώτο επεισόδιο από τις «Aγριες μέλισσες». Είναι η πρώτη της δουλειά που ανάλαβε ως επικεφαλής και βασίζεται σε πρωτότυπο σενάριο. Η υποθεση, σε συνδυασμό με τις μοναδικές ερμηνείες των ηθοποιών, οδηγούν σε ένα άκρως ποιοτικό αποτέλεσμα που έλειπε χρόνια από την ελληνική τηλεόραση. «Την επιτυχία των “Μελισσών” τη μοιράζομαι με τον σύζυγό μου. Μαζί σκεφτήκαμε την ιδέα και μαζί δουλεύουμε τα σενάρια. Η κόρη μας κάποιες φορές μπορεί να γκρινιάζει για τις ώρες εργασίας, αλλά αυτό είναι κάτι που βιώνουν πολλές οικογένειες».
Ο πρώτος αμέθυστος
Το βιβλίο της «Ο πρώτος αμέθυστος» είναι η πρώτη της συγγραφική απόπειρα και επανακυκλοφορεί φέτος από τις εκδόσεις Ωκεανός. «Οπως όλες οι ιδέες, έρχονται συνήθως τη στιγμή που δεν τις περιμένεις. Είμαι επαγγελματίας σεναριογράφος, οπότε η δημιουργία ιστοριών είναι όχι μόνο η δουλειά μου αλλά και αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Η διαδικασία του πώς γεννιέται μια ιδέα είναι περίπλοκη και μυστηριώδης. Δεν ξέρω αν μπορεί κανείς να προσδιορίσει πώς δημιουργείται μια ιστορία στο μυαλό του. Η ανάγκη να δοκιμάσω μια διαφορετική φόρμα γραφής, αυτή του μυθιστορήματος, ήταν αυτή που με οδήγησε στο να γράψω ένα βιβλίο» υπογραμμίζει.
Η ιδέα του βιβλίου βασίστηκε στην προοπτική να εξελιχθεί σε μια πενταλογία. Η ιστορία των Σκαρλάτων δεν τελειώνει στον «Πρώτο Αμέθυστο», αλλά συνεχίζεται μέσα από τους απογόνους τους που κληρονομούν το δαχτυλίδι. Στόχος είναι η κάθε ιστορία να διαδραματίζεται σε σημαντικές στιγμές της ελληνικής ιστορίας, ώστε τα πάθη των ηρώων να επηρεάζονται από διλήμματα και αγωνίες που προκύπτουν από μια γενικότερη αναταραχή. Η περίοδος της Ελληνικής Επανάστασης δημιούργησε το ιδανικό πλαίσιο για τη γνωριμία των αναγνωστών με αυτήν τη ναυτική οικογένεια, καθώς και για τον τρόπο που βρίσκεται στην κατοχή τους το δαχτυλίδι. Τα ήθη και οι συνθήκες της εποχής πρόσφεραν ένα ενδιαφέρον περιβάλλον για την ανάπτυξη του απαγορευμένου έρωτα των κεντρικών ηρώων, αλλά και για τη «μεταφυσική» πτυχή που κρύβει η ιστορία του δαχτυλιδιού. «Χρειάστηκε έρευνα, και μάλιστα εκτενής. Τα βιβλία και το Ιντερνετ ήταν οι κυριότερες πηγές, απ’όπου άντλησα τις απαραίτητες πληροφορίες. Ομως δεν θεώρησα το κομμάτι της έρευνας ούτε απαιτητικό, ούτε δύσκολο. Γιατί όσο κι αν αλλάζουν οι εποχές οι ανθρώπινες καταστάσεις, τα πάθη και τα διλήμματα μένουν ίδια και η αποτύπωση αυτών αποτέλεσε μεγαλύτερη πρόκληση από το κομμάτι της έρευνας».
Πηγή: Ethnos.gr
