Νένα Ζήση

Νένα Ζήση

Ελληνες λογοτέχνες
Η Νένα Ζήση γεννήθηκε και ζει στον Βόλο.
Σπούδασε Language Development Methods και Business Administration and Management στο Colchester στο Essex και παρακολούθησε καλλιτεχνικά εργαστήρια στο Colchester και αργότερα στο Καλλιτεχνικό εργαστήριο του Δήμου Βόλου. Αρχικά δίδαξε Αγγλικά σε φροντιστήρια και το 1983, μετά από εξετάσεις, προσελήφθη στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, όπου εργάστηκε για έντεκα χρόνια. Παραιτήθηκε για να δραστηριοποιηθεί στο χώρο των Επιχειρήσεων ως Διευθύνουσα Σύμβουλος στην οικογενειακή επιχείρηση ΠΑΝΕΛ ΕΛΛΑΣ Ε.Π.Ε. με αντικείμενο τις μονώσεις και την κατασκευή πανό πολυουρεθάνης. Πήρε πτυχίο Πολιτισμολόγου από το ΕΑΠ και μετά από εξετάσεις φοίτησε στο διετές μεταπτυχιακό Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας (ΙΑΚΑ) του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και απέκτησε Μεταπτυχιακό τίτλο στο πεδίο της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας. Από το 2008 ασχολείται με την προφορική ιστορία και την συλλογή προφορικών μαρτυριών των Εβραίων στην σύγχρονη ελληνική κοινωνία σε Βόλο και Θεσσαλονίκη.
Τον Απρίλιο του 2014 από τις εκδόσεις Δ. Κυριακίδη κυκλοφόρησε η πρώτη συγγραφική της δουλειά (δοκίμιο) με τίτλο «Γάμοι κόντρα στο ρεύμα. Μικτοί γάμοι εβραίων και χριστιανών στη σύγχρονη Ελλάδα: η περίπτωση της πόλης του Βόλου».
Μετέχει σαν ερευνήτρια στην Ομάδα Προφορικής Ιστορίας Βόλου (ΟΠΙΒΟ) με αντικείμενο τη συλλογή και επεξεργασία προφορικών μαρτυριών κατοίκων του Βόλου που αφορούν στην εξέλιξη της πόλης στον 20ο αιώνα.Με αυτή την ιδιότητα συνεργάστηκε με την επιστημονική ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας για το πρόγραμμα «Σχεδιάζοντας το Μουσείο της πόλης του Βόλου».
Τον Οκτώβριο του 2017 από τις εκδόσεις ΠΑΡΟΥΣΙΑ κυκλοφόρησε η δεύτερη συγγραφική της δουλειά (μυθιστόρημα) με τίτλο «Στο φως του κίτρινου αστεριού». Το βιβλίο πραγματεύεται σύνθετα θέματα, όπως οι προκαταλήψεις, οι διαφορετικές θρησκείες, ο ρατσισμός και η θέση της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία.
Είναι μέλος της Α21, A-TEAM VOLOS που ασχολείται με την πρόληψη της εμπορίας ανθρώπων και κυρίως παιδιών και γυναικών. Είναι μέλος της θεατρικής ομάδας του σκηνοθέτη Δημήτρη Δακτυλά που μελετά την Ιλιάδα του Ομήρου από μια διαφορετική οπτική. Είναι παντρεμένη και μητέρα τριών παιδιών.
Πηγή: www.secretvolos.gr
Μυθιστορήματα
Στο φως του κίτρινου αστεριού (2017), Παρουσία
Τα παιδιά της ομίχλης (2022), Ωκεανός

Δοκίμια-Μελέτες
Γάμοι κόντρα στο ρεύμα (2014), Εκδόσεις Κυριακίδη ΙΚΕ

Τα παιδιά της ομίχλης – Νένα Ζήση, Απόστολος Παντσάς

Τα παιδιάΑπό τις στάχτες της Σμύρνης
στον γολγοθά της νέας πατρίδας


Ποτέ δεν θα πεις τι συνέβη με την Ελένη. Είναι η μικρή σου αδελφή. Ελένη τη λένε. Έχει το ίδιο επώνυμο με μας και ο πατέρας μας πέθανε στο Πολατλί, στο μέτωπο στο Εσκί Σεχίρ πίσω στην πατρίδα, τον Αύγουστο του 1921. Ουαί κι αλίμονό σου κακομοίρα μου! Αν σου ξεφύγει μια λέξη, στη φυλακή θα με κλείσουν. Κακομοίρα μου, πρόσεξε! Να τη λες αδελφή και να τη φροντίζεις σαν αδελφή. Από δω και πέρα μόνες οι τρεις μας θα ζήσουμε»

Με πρώτες ύλες παρμένες από την Ιστορία και τις προφορικές μαρτυρίες στήνεται μια αφηγηματική γέφυρα για να ενώσει μυθοπλαστικά τη μαρτυρική γη της Ιωνίας με τη Νέα Ιωνία του Βόλου μέσα από το προσωπικό δράμα τής Ελένης. Από την αποβάθρα της Σμύρνης το 1922, στην προσφυγιά, στα καπνομάγαζα, στην Κατοχή, στην εξορία στο νησί Τρίκερι, στο μεροκάματο, έως τις 18 Οκτωβρίου 1981. «Παιδιά της ομίχλης» είναι τα παιδιά των προσφύγων, τα παιδιά των διωχθέντων στον εμφύλιο, αλλά και ο κάθε ανώνυμος ηττημένος ενήλικας της κοινωνίας που διαμορφώνουν οι ανισομέρειες και οι εκτροπές της Δημοκρατίας.

Μυθιστόρημα, Ωκεανός, 2022, 336 σελ.

Στο φως του κίτρινου αστεριού – Νένα Ζήση

Στο φως


Μια ιστορία αγνού έρωτα ανάμεσα σε ένα νεαρό εβραίο και μια ανήλικη Χριστιανή.Το ζευγάρι πασχίζει να υπερβεί τα εμπόδια που θέτουν οι άνθρωποι και οι δοξασίες τους στα μέσα του 1973. Η κοινωνική και η πολιτική πραγματικότητα της εποχής είναι ο καμβάς πάνω στον οποίον υφαίνεται η σχέση. Ο Μάκης λειτουργεί τη βαριά δέσμευση να παραμείνει αμετακίνητος στην εβραϊκή του συνείδηση, που είχαν χτίσει οι γονείς με φόντο πάντα το «ολοκαύτωμα» και τις διώξεις της φυλής τους. Η Ιφιγένεια από την άλλη, δοσμένη ολοκληρωτικά στη σαγήνη ενός αγνού και ρομαντικού έρωτα, παρόλο που θέλει, δεν μπορεί να αλλάξει θρησκεία, επειδή είναι ανήλικη και κυρίως γιατί έχει την απόλυτη άρνηση των γονιών της.
Σαράντα χρόνια μετά ο μεγαλέμπορος Χαΐμ (ο Μάκης του 1973), εκπροσωπώντας το ΚΙΣ (Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο) επιστρέφει για πρώτη φορά στον τόπο που γεννήθηκε και που έζησε τον δυνατό έρωτα της Ιφιγένειας. Η επιμονή του νεαρού Άγγελου να βρει υλικό για την πτυχιακή του τον φέρνει σε επαφή με τον Χαΐμ. Μέσα από τις διηγήσεις του ο Άγγελος θα μάθει όλες τις λεπτομέρειες και θα ζήσει τις τραυματικές επιπτώσεις αυτού του ανολοκλήρωτου έρωτα και τις ανεξίτηλες σκιές που άφησε πίσω του.

Μυθιστόρημα, Παρουσία, 2017, 306 σελ.

Γάμοι κόντρα στο ρεύμα – Νένα Ζήση

Γάμοι κόντραΜικτοί γάμοι εβραίων
και χριστιανών
στη σύγχρονη Ελλάδα
η περίπτωση της πόλης του Βόλου


Στα πλαίσια ανθρωπολογικής μελέτης βασισμένης σε προφορικές μαρτυρίες εβραίων και χριστιανών που είναι σε μικτό γάμο στην πόλη του Βόλου, το βιβλίο αποτυπώνει μια αυτοκριτική προσέγγιση ενός θέματος, του οποίον τις λεπτομέρειες οι κοινωνίες αποφεύγουν να κοιτάξουν με ειλικρίνεια. Είναι στην πράξη ενδοσκόπηση μιας κοινωνίας με θρησκευτικές ιδιοτέλειες, φορτίσεις και στερεότυπα απέναντι σε μια ετερότητα, στιγματισμένη και θυματοποιημένη όσο καμιά άλλη στην Ιστορία της ανθρωπότητας. Πρόκειται για μια προσπάθεια να ερμηνευτεί ο επηρεασμός του ψυχισμού του μέσου ανθρώπου από το αρνητικό φορτίο αιώνων.
Οι προσωπικές ιστορίες λειτουργούν σαν φλας, σαν διαλείπων φωτισμός του νέου σκηνικού που διαμορφώνεται στην Ελληνική κοινωνία. Την κοινωνία του χτες και του σήμερα, που με εξαιρετική αμηχανία -σε ακραίες εκδοχές αποστροφή- δοκιμάζει τις αντοχές και τις ανοχές της απέναντι στη νέα πρόκληση, που ακούει στο όνομα πολυπολιτισμικότητα.
Συνέντευξη τη συνέντευξη συντίθεται το μωσαϊκό της ψυχοσύνθεσης της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας και ρίχνεται φως στη μετάβαση που έχει συντελεσθεί από τη μια ιστορική φάση στην άλλη. Από τις αφορισματικές διακρίσεις πριν και κατά τη διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου, στις συμπεριφορές ανοχής και δεκτικότητας που επιτάσσει ο κοινωνικός καθωσπρεπισμός και επιβάλλει ο αξιακός κώδικας της δημοκρατικής κοσμοθεωρίας. Η νέα αντίληψη πάνω στο θέμα της ετερότητας, στο όνομα των αναγκών της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, οδηγεί αργά αλλά σταθερά στην αποδοχή και την ενσωμάτωση του “άλλου”.

Θρησκεία και κοινωνία, Εκδόσεις Κυριακίδη ΙΚΕ, 2014, 200 σελ.

Πηγές: Biblionet, Ωκεανός, Εκδόσεις Κυριακίδη ΙΚΕ