Βιογραφικό
Ο Νίκος Κ. Βαβδινούδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη πριν 48 έτη και για χρόνια πλάγιαζε νωρίς. Στα δεκαοκτώ χώρισε εγκαρδίως µε το Αµερικανικό Κολλέγιο Θεσσαλονίκης για την Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου. Μετά από πενταετή σχέση µε το τµήµα των Αγρονόµων Τοπογράφων Μηχανικών και παρά τις διαρκείς του απιστίες προς αυτό, µε ωφελούµενη τη συγγραφή και την ανάγνωση περισσότερο λογοτεχνικών παρά ακαδηµαϊκών στύλων σοφίας, κατόρθωσε να αποκτήσει ως προικοθήρας την ικανότητα του µηχανικού, τη σοφία της βέλτιστης προσπάθειας και την υποµονή στην επαναληπτική συνόρθωση προς ελαχιστοποίηση των λαθών.
Το συρτάρι του γραφείου ήταν ανοιχτό και άδειο στα είκοσί του αλλά τώρα διαµαρτύρεται, εκλιπαρώντας για αποσυµφόρηση. Άρχισε έτσι να φλερτάρει µε το ταχυδροµείο και τους εκδοτικούς οίκους, αναµένοντας, ως επίδοξος «ιδαλγός» νυµφίος, το «ναι», προσφέροντάς σας, αναγνώστες, όχι δαχτυλίδι, αλλά τις σελίδες µιας κατάδυσης, µε ύφος πολύ πιο σκοτεινό από το κεχαριτωµένο που σας απευθύνεται.
Διηγήµατά του βραβεύτηκαν στους ακόλουθους διαγωνισµούς:
• «Παράξενες µέρες στη Θεσσαλονίκη», 1ο βραβείο
• «Σοσιαλιστικές Ιστορίες», 1ο βραβείο
• «Ένα Βιβλίο για τη Θεσσαλονίκη», 4ο βραβείο
Το συρτάρι του γραφείου ήταν ανοιχτό και άδειο στα είκοσί του αλλά τώρα διαµαρτύρεται, εκλιπαρώντας για αποσυµφόρηση. Άρχισε έτσι να φλερτάρει µε το ταχυδροµείο και τους εκδοτικούς οίκους, αναµένοντας, ως επίδοξος «ιδαλγός» νυµφίος, το «ναι», προσφέροντάς σας, αναγνώστες, όχι δαχτυλίδι, αλλά τις σελίδες µιας κατάδυσης, µε ύφος πολύ πιο σκοτεινό από το κεχαριτωµένο που σας απευθύνεται.
Διηγήµατά του βραβεύτηκαν στους ακόλουθους διαγωνισµούς:
• «Παράξενες µέρες στη Θεσσαλονίκη», 1ο βραβείο
• «Σοσιαλιστικές Ιστορίες», 1ο βραβείο
• «Ένα Βιβλίο για τη Θεσσαλονίκη», 4ο βραβείο
