Ο Τάκης Χατζηαναγνώστου γεννήθηκε το 1923 στη Μυτιλήνη, όπου και μεγάλωσε.
Σπούδασε οικονομικές επιστήμες και εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα, της οποίας χρημάτισε ανώτατο διευθυντικό στέλεχος.
Στη λογοτεχνία μπήκε από πολύ νωρίς, από τα μαθητικά του ακόμα χρόνια (πρώτα δημοσιεύματα διηγημάτων του το 1937). Από τότε άρχισαν πυκνές δημοσιεύσεις κειμένων και άρθρων του γύρω από θέματα λογοτεχνίας, καθώς και καθαρά λογοτεχνικά κομμάτια του (ποιήματα, διηγήματα, κριτικές, μελέτες κ.λ.π.) σε πλήθος εφημερίδες και περιοδικά της επαρχίας και της πρωτεύουσας. Συνέγραψε θεατρικές επιθεωρήσεις στη λεσβιακή ντοπιολαλιά, που παίχτηκαν από ερασιτεχνικούς θιάσους της ιδιαίτερης πατρίδας του, καθώς και πολλά θεατρικά έργα (πάνω από τριάντα), αρκετά απ’ τα οποία ανεβάστηκαν κυρίως από ερασιτέχνες στη Μυτιλήνη, την Αθήνα, το Μονακό, και την Αυστραλία, και διδάχτηκαν από το ελληνικό ραδιόφωνο. Έδωσε πλήθος διαλέξεων πάνω σε πνευματικά θέματα στην Αθήνα και την επαρχία, καθώς και στο εξωτερικό, σε ομογενειακές παροικίες (Αμερική, Αυστραλία). Διηύθυνε το λογοτεχνικό περιοδικό “Λόγος” της Μυτιλήνης (1953-1955), και το πολιτιστικό περιοδικό “Συνεργασία” της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (1974). Εξέδωσε περί τα είκοσι-πέντε βιβλία, κυρίως μυθιστορήματα και διηγήματα, αρχίζοντας από ποιήματα (1951). Το (2002) εκδόθηκαν δυο πολυσέλιδα μυθιστορήματά του, το “Οι κύκλοι του έρωτα” και το “Πέρα απ’ τη θύελλα”. Συνεργάστηκε σαν σεναριογράφος με τον κινηματογράφο (“Ψαρόγιαννος”, “Αγώνας δίχως τέλος”), και με την τηλεόραση, στα ελληνικά κρατικά κανάλια της οποίας έδωσε, είτε σε διασκευές έργων της λογοτεχνίας μας, είτε σε πρωτότυπα έργα, μερικά απ’ τα πιο επιτυχημένα -κατά την άποψη της κριτικής- σήριαλ, όπως: η “Γαλήνη”, οι “Πανθέοι”, η “Τελευταία νύχτα της γης”, η “Μαρία Πάρνη”, ο “Δρόμος”, “Η Λάμψη των άστρων”, η “Θύελλα”, oι “Ημέρες Οργής” κλπ. (περί τα 400 επεισόδια, που αντιστοιχούν σε 80 βιβλία των 250 σελίδων το καθένα). Πεζογραφικά έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες: αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ουγγρικά, ρουμανικά, κινέζικα κλπ.
Τον Νοέμβριο 2001 το βραβευμένο απ’ την Ακαδημία Αθηνών μυθιστόρημά του “Ένα νησί ταξιδεύει” κυκλοφόρησε μεταφρασμένο στη Ρουμανία, και τον Σεπτέμβριο 2002 βγήκε σε δεύτερη έκδοση.
Τιμήθηκε επανειλημμένα με βραβεία, ανάμεσα στα οποία: το Βραβείο Ουράνη της Ομάδας των Δώδεκα, το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος, το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, και το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για την πεζογραφία, ενώ το διήγημά του “Φυγή” εκπροσώπησε την Ελλάδα στον παγκόσμιο διαγωνισμό διηγήματος της εφημερίδας Herald-Tribun της Νέας Υόρκης το 1954, και μεταφράστηκε σε 22 ξένες γλώσσες. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της “Λεσβιακής Παροικίας” Αθηνών, στην οποία εργάστηκε σαν Γενικός Γραμματέας επί είκοσι χρόνια (1965-1985), και στη συνέχεια σαν Πρόεδρός της επί άλλα δέκα πέντε (1985-2000). Σήμερα είναι Επίτιμος Πρόεδρός της. Γενικά το έργο του, λυρικό στη βαθύτερη ουσία του, όπως έχουν γράψει οι κριτικοί του, χαρακτηρίζεται από απέραντο ανθρωπισμό, που αγκαλιάζει όλον τον κόσμο. Μ’ αυτό το εφόδιο διερευνά τις ανθρώπινες σχέσεις, και ιδιαίτερα εκείνες των δύο φύλων.
Κύκνειο λογοτεχνικό άσμα του, το μυθιστόρημα “Τοπία ζωής” του 2016, από τις εκδόσεις “Αγγελάκη”. Το προηγούμενο, “Ένα παρελθόν χωρίς μέλλον” των εκδόσεων “Αιολίδα” περιείχε τις αναμνήσεις του απ’ την πολύχρονη θητεία του στα ελληνικά γράμματα. Στις σελίδες του παρελαύνουν ένα πλήθος γνωστά και άγνωστα πρόσωπα της πνευματικής, της πολιτικής, της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου μας, στοιχισμένα σε επιτυχίες, αποτυχίες, χαρές, λύπες, όνειρα, διαψεύσεις. Μια γλυκόπικρη γεύση του αιώνα που πέρασε.
Έφυγε από τη ζωή στις 16 Φεβρουαρίου του 2021 στην Αθήνα, όπου και κατοικούσε, σε ηλικία 98 ετών.
