Ο Βαγγέλης Χρόνης γεννήθηκε στην Ξάνθη.
Έζησε στην Σταυρούπολη της Ξάνθης ως τα δεκατρία του χρόνια. Έλκει την αγάπη του στον έμμετρο λόγο από τη μελωδική φωνή της μητέρας του που τον νανούριζε με δημοτικά τραγούδια. Η αρχαιολογία και η ανακάλυψη του καινούριου από τα σπλάχνα της γης, άρχισε να σκάβει μέσα του από την εποχή που ένας Σαρακατσάνος έφερε στο φως έναν μακεδονικό τάφο κοντά στο χωριό του, στην Σταυρούπολη. Σπούδασε Φιλολογία και Ναυτιλιακά. Βρίσκεται στο τιμόνι του Ομίλου Επιχειρήσεων Λάτση από ηλικία 32 ετών. Επίσης είναι μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου του Ιδρύματος Ι. Σ. Λάτση και πρόεδρος του Ιδρύματος Ομογενών εξ Αλβανίας. Βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών αλλά και άλλους φορείς και με μεγάλη αγάπη για την αρχαιολογία. Δικής του έμπνευσης είναι η δημιουργία της μνημειακής σειράς «Ο Κύκλος των Μουσείων» του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ι. Λάτση για την οποία σεμνύνεται η Αρχαιολογική Υπηρεσία.
Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος επιχειρεί μια συνολική αποτίμηση της ποίησης του Βαγγέλη Χρόνη:
«Η ποίηση, η καθαρή ποίηση δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα τερέτισμα τζιτζικιών. Είναι μια προσπάθεια να επιστρέψουμε στην αθωότητα, στην πρώτη κραυγή. Η μεγάλη ποίηση είναι η προσπάθεια να ξαναβρούμε την πρώτη κραυγή. Η ποίηση του Βαγγέλη Χρόνη είναι μια τέτοια ποίηση. Μέσα από τον φόβο της ζωής αλλά και την ελπίδα ότι ο θάνατος είναι μια μετάβαση και δεν πρέπει να τον φοβάται κανένας παρά να τον αντιλαμβάνεται ως μια διαδικασία μεταποίησης με τη σωστή σημασία της λέξεως τού εδώ και του επέκεινα. Αυτό δημιουργεί τον ελεγειακό χαρακτήρα αυτής της ποίησης. Είναι ένα κλάμα αλλά λυτρωτικό. Είναι ένα κλάμα λυτρωτικό η ποίησή του».
