Ζέφη Δαράκη

Η Ζέφη Δαράκη γεννήθηκε στην Αθήνα.
Εργάστηκε ως γραμματέας στην Οικιστική Σχολή Κ. Δοξιάδη, μεταξύ 1959-1964, και, στη συνέχεια, στη βιβλιοθήκη του Δήµου Αθηναίων μεταξύ 1964-1967, όταν απολύθηκε από την Χούντα, και πάλι μεταξύ 1974-1984, ως βιβλιοθηκάριος. Στο διάστηµα αυτό εξέδωσε τις συλλογές “Εµπλοκή”, “Ο κήπος µε τα εγκαύµατα”, “Έκλειψη και το ηµικύκλιο αίµα”, “Ο άνεµος και τα ρολόγια”, “Ο λύκος του µεσονυχτίου”, “Τα αόριστα γεγονότα” κ.ά., τις νουβέλες “Μάρθα Σόλγκερ”, “Η όνειρος”, “Λένα Όλεµ” και “Το παιχνίδι να ονειρεύεσαι”, ποίηση για παιδιά. Ακολούθησαν οι συλλογές “Η κρεµασµένη”, “Το ιερό κενό”, “Κοιµήθηκα η αχάριστη”, “Η θλίψη καίει τις σκιές µας”, “Το σώµα δίχως αντικλείδι”, “Το ακίνητο εν οδύνη”, “Ο απέναντι χρόνος”, ‘Σε ονομάζω θα πει σε χάνω”, “Ερήμωνε”. Ποίησή της έχει δηµοσιευτεί σε ελληνικά και ξενόγλωσσα περιοδικά. Ποιήµατά της έχουν δηµοσιευτεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες. Από τον ποιητή Tom Nairn µεταφράστηκαν τα βιβλία της : “Το σώµα δί χως αντικλείδι” και το “Ωσάν Λέξεις” (εκδ. Dionyssia Press, 2002). Από την Nadia Myrianova µεταφράστηκε επιλογή του έργου της στα βουλγαρικά (εκδ. Pelikana Alpha Sofia).
Η ιστοσελίδα της στο διαδίκτυο είναι Ζέφη Δαράκη – Ποίηση.