Αφύλλωτη κερασιά

-Ξάδερφε, έπιασα δουλειά χειμώνα-καλοκαίρι σε καπνέμπορο, με καλές προοπτικές για μένα, ισχυρός στην πόλη, οικονομικά ανεξάρτητος και έχει καλά περάσματα στον κόσμο, το τελευταίο δεν το πιστεύω. Εγώ όποτε ανοίγει κουβέντα για τον Μεταξά, αλλού βρέχει, αν και κατάλαβε τις απόψεις μου, αλλά δεν δείχνει να τον ενοχλούν. Και τώρα το καλύτερο! Άκου και κάτσε να μην πέσεις. Ποιος άλλος δουλεύει στον καπνέμπορο; Η Ασημίνααααααα! Το «όνειρό μου» είναι δίπλα μου, ξάδερφε, γνωριστήκαμε, τρελάθηκε κι εκείνη, όταν γνώρισε τον «φαντάρο της σκοπιάς», γελούσαν τα αυτιά της και μιλούσανε τα μάτια της. Αυτές τις μέρες βρεθήκαμε για λίγο στο υπόστεγο. Θα με γνωρίσει στην μάνα της. Αφού της σβούρισα ένα φιλί, την έσφιξα για μια στιγμή στο στήθος μου, προσπάθησε να κάνει πίσω, όμως ήταν και η δική της στιγμή… Το ένιωσα, εκείνα τα βυζάκια της, καρφιά, τρυπάνε κεφτέδες, ρε! Δεν είχα ξαναφιλήσει γυναίκα και να είμαι και δαγκωμένος μαζί της, τι γλύκα! Σαν μια μεγάλη σταξιά μέλι!… και ξέρεις την φωνάζω μέσα μου: «όνειρό μου»…