αναcoda

«περιελιξήριο» έτσι θα είναι πάντα για τον ποιητή κάτι θα τον βρει και θα αρχίσει η ροή μια καταστροφή μια ανεκπλήρωτη αγάπη ένα όνειρο μια φαντασία μια ηρωική πράξη στο μυαλό του ένα ναδίρ ζενίθ σα να προσπαθεί να σφίξει να ξεζουμίσει τη λεία του που είναι ο κόσμος γύρω του να την καταπιεί να την ξεράσει σαν το παλιό του δέρμα σαν τις ιδέες σαν κάτι που να ‘χει σημασία σαν την αναcoda