Απώλεια λήθης

ΑΠΩΛΕΙΑ ΛΗΘΗΣ (Ι) Μέσα στην άκρα μοναξιά και τη σιωπή μέσα απ’ το μάτι που αφήνει μια οπή τρυπώνει η θύμηση μιας κάποτε στιγμής. Εσύ, από αναμνήσεις πια υγιής, κλείνεις το χρόνο, σηκώνεις την αυλαία μοιράζεσαι σε ρόλο υποβολέα, πρωταγωνιστή και θεατή που βλέπει σφίγγοντας το εισιτήριο στην τσέπη σε αυτή του παρόντος τη διακοπή τα πράγματα άλλη να παίρνουνε τροπή.