Άσματα του παραλόγου

ΚΟΝΔΟΡΑΣ Λυκόπουλο με ασημένια μάτια και αρκτικά ιμάτια αφήνει την πανδαισία στο μπούτι του σκοτωμένου ταράνδου κι ο κόνδορας θύμα των σκέψεών του γίνεται, μακριά πετά απ’ του ντουφεκιού το βεληνεκές, ιερή στιγμή της θνήσιμης αλήθειας κι ο Ιεχωβάς στα σύννεφα που πάνω κάθεται κι ανακατεύει γράμματα της αλφαβήτας κι οι λέξεις ξεπηδούν αδηφαγία, ζήλεια, απληστία, έννοιες καλυμένες με τις νότες παράλογου τραγουδιού που προσπαθούν απεγνωσμένα…