Δροσοσταλίδες της ψυχής μου

«Γυναίκα! Μάνα! Ουρανός!» Εσύ! Με το Φως στα μάτια! Με το απροσπέλαστο χαμόγελο στην άκρη των χειλιών σου! Με το πέρασμα του χρόνου στην ρίζα του ματιού! Με τη δύναμη της Ζωής στις χούφτες! Κόρη ήσουν κάποτε, έγινες Γυναίκα με την ευλογία Του Θεού έγινες Μάνα! Ανέθρεψες στα σπλάχνα σου, στην αγκαλιά σου ύστερα το Μέλλον των Ανθρώπων! Ένα χαμόγελο διώχνει την κούραση. Ένα σ’αγαπώ σταματάει τα γηρατειά. Μιά αγκαλιά ζεσταίνει την ψυχή σου! …