Φουσκοδεντριά

Ο Μάριος νοίκιασε το ρετιρέ του στο Μικρολίμανο σε κάποιο διπλωμάτη, με νοίκι ιδιαίτερα ψηλό, αφού πρώτα του έκανε δυο-τρεις επισκευές, βάφοντας τους τοίχους με ένα γλυκό κρεμ χρώμα. Πήρε μερικά έπιπλά του στη Νέα Σμύρνη, στο σπίτι της μητέρας του, τα πιο όμορφα δηλαδή, και τα άλλα τα πούλησε. Το ρετιρέ το νοίκιαζε ολοένα, ποτέ δεν θα ξαναπήγαινε να καθίσει εκεί. Το σπίτι αυτό ήταν γρουσούζικο, δεν είδε από τότε που το κατοίκησε ούτε μια μέρα καλή. Όλο στενοχώριες βίωσε εκεί. Γιατί να τον κυνηγούν οι κακοτυχίες; Με τη μητέρα του όμως παρούσα, έπαψε να νιώθει τόσο απογοητευμένος. Μαζί πήγαν εκδρομές και σύντομα ταξίδια, γύρισαν με κάποιο εκδρομικό πούλμαν όλη την Ελλάδα, και με το φέριμποτ από την Πάτρα επισκέφτηκαν την όμορφη Ιταλία. Τον επόμενο χρόνο πήγαν στο Παρίσι όπου και κάθισαν μία ολόκληρη εβδομάδα. (Απόσπασμα από το κεφάλαιο “Ο Καταδικασμένος”)