Η αντίσταση των γεγονότων
Περιγραφή
Ο τίτλος είναι συνήθως η τελευταία κίνηση με την οποία ο ποιητής -ή ο συγγραφέας, γενικότερα- ολοκληρώνει το βιβλίο του, αλλά και το πρώτο μήνυμα που στέλνει στον αναγνώστη του. Και αν αυτός ο αναγνώστης αποδειχθεί προσεκτικός, κλείνοντας το βιβλίο, πάλι στον τίτλο θα επιστρέψει ακολουθώντας τώρα την πορεία του δημιουργού. Από εκεί λοιπόν ξεκινώ και εγώ την απόπειρά μου να παρουσιάσω τη νέα ποιητική κατάθεση του Τίτου Πατρίκιου. Η αντίσταση των γεγονότων είναι ένας τίτλος αμφίσημος και από μιαν άποψη προκλητικός: Γιατί η λέξη «αντίσταση» εγγράφεται μέσα σε μια συγκεκριμένη ιστορική και ιδεολογική προοπτική: αντίσταση στους ξένους κατακτητές, αντίσταση στις ντόπιες δυνάμεις της εξουσίας, αντίσταση στις καθησυχαστικές συμβάσεις της καθημερινότητας ή των κοινών τόπων, κι ακόμα αντίσταση στην ευκολία μιας επαναστατικής ρητορικής που υπαγορεύεται από την κομματική στράτευση. Στον ίσκιο όλων αυτών των συνδηλώσεων διαμόρφωσε τη βιοθεωρία του και δημιούργησε τα ποιήματά του ο Τίτος Πατρίκιος. Με άλλα λόγια εξέφρασε αυτό που ο Δημήτρης Μαρωνίτης ονόμασε «πολιτική και ποιητική ηθική». Η αλληλεπίδραση των δύο στάσεων και ο αδύνατος διαχωρισμός τους έχει κατατεθεί ως ποιητολογική μαρτυρία ήδη από τα «Χρόνια της πέτρας» [Μαθητεία, 1963]:
