Η Δανάη και ο Γιώργος στη Ζαχαρούπολη

“Σε μια εποχή όπου τα πάντα μοιάζουν πεζά και χωρίς φαντασία, η ανάγκη για παραμυθένια ασημόσκονη μεγαλώνει. Αυτό που πρέπει να χαρίσουμε στα παιδιά μας αλλά και να διασώσουμε στους δύσκολους και πικρούς καιρούς μας, είναι το όνειρο και η ομορφιά της παιδικότητας. Ένα κόσμο μαγικό όπου όλα είναι δυνατά και που οι δυσκολίες ξεπερνιούνται με θέληση και τόλμη. Ένα τόπο γλυκό, χρωματιστό, με αγάπη και αλληλεγγύη. Σε ένα τέτοιο τόπο ταξιδεύει η Δανάη και ο Γιώργος και γεύονται όλη τη γλύκα του παιδικού ονείρου. Αλήθεια, πως θα ήταν ο κόσμος των μεγάλων αν είχε μια νεράιδα ζαχαρένια και έναν Μπόμπο ζαχαροπλάστη; Λένε πως όπου κοιτάς εκεί θα πας στο ταξίδι της ζωής… Ας αφήσουμε τα παιδιά μας να έχουν για προορισμό το καραμελοδάσος, για όσο αυτό θα υπάρχει στη φαντασία τους και ίσως να ταξιδεύαμε και εμείς καμιά φορά προς τα εκεί. Σίγουρα θα γινόμασταν γλυκύτεροι!” Είναι ένα απο τα πολλά παραμύθια της συγγραφέως και προσφέρει στα παιδιά ένα ταξίδι στον κόσμο των γλυκισμάτων, περνόντας παράλληλα μηνύματα ζωής.