Η διαθήκη

Την πρόφτασε ξημέρωμα στη σκάλα. Της λέει: Καμιά γυναίκα. Καμιά γυναίκα δεν μου έδειξε τη θάλασσα. Του σεντονιού τις αμμουδιές ακόμα το κορμί σου αυλακώνει. Ας ήξερα τουλάχιστον ποιο είναι τ’ όνομά σου. Του λέει: Όνειρο είναι.