Η γοητεία της δεύτερης φύσης

Ο Φοίβος, ο μικρότερος αδελφός, γεμάτος από έντονες ευαισθησίες, μεγαλώνει μαζί με τις τρεις αδερφές του, το μεθύστακα πατέρα αφέντη και την άβουλη μάνα του, βιώνοντας παράλληλα τη δύσκολη ζωή του μεταπολεμικού οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος της δεκαετίας του ’50. Ασταθείς χώροι, σκιές ανθρώπων υπό κατάρρευση, αντιλήψεις ενός συντηρητισμού, βασισμένου σε στοιχεία ντροπής και φόβου τον εμποδίζουν να ενεργήσει ελεύθερα και αυτόβουλα. Μέσα από τα δύσκολα και παράξενα γεγονότα που βιώνει, προβάλλει η αγωνία της ψυχής του και δύσκολα ερωτήματα ορθώνονται αμείλικτα απέναντί του. Ασφυκτιά κάτω από το ασήκωτο βάρος μιας καταπίεσης που ασκεί αυτή η πρωτόγνωρη αναζήτηση για τρυφερότητα, στοργή, αγάπη μέσα σε μια ψυχική πάλη για την επιλογή και αποδοχή τού ίδιου του εαυτού. Ποιο δρόμο ν’ ακολουθήσει; Αυτόν της σκληρής πραγματικότητας ή της γλυκιάς ψευδαίσθησης; Η αξία του εν λόγω μυθιστορήματος δεν έγκειται στην πιστή εξιστόρηση των γεγονότων και στην παράθεση ενός πλήθους συναισθημάτων, αλλά στην ανάλυση και εμβάθυνση των πιο λεπτών εννοιών και των πλέων απειροελάχιστων συμβάντων, μέσα από την εξόχως μεγεθυσμένη φαντασία ενός πραγματικά δεξιοτέχνη του λόγου και ικανότατου αναλυτή της ανθρώπινης ψυχής…