Η καμπανελλόπετρα

Του ύπνου, των ενυπνίων, της αϋπνίας, της άπνοιας. Ο ύπνος, η συνείδηση, πρόβες θανάτου, μεταίχμια ονείρων, το περίγραμμα της ύπαρξης και της συνείδησης. O ποιητής διερευνά τις όψεις του ύπνου, τις οποίες επισκεπτόμαστε και μας επισκέπτονται καθημερινά. Ανοίγοντας πολλές θύρες και παράθυρα, πολλά σημεία επαφής με τον ύπνο, αυτήν την ακόμα τόσο μυστήρια, τόσο όμορφη, τόσο οριακή κατάσταση της ζωής μας. Στις εξοχές του ονείρου μου οι φίλοι μου οι χαμένοι χαράματα συνάζονται, ζητούν τα ονόματά τους, φεύγουν με γέλιο όσοι τ’ ακούν και πιάνουν το τραγούδι. Μόν’ ένας κλαίει κι οδύρεται στις πλάκες ριζωμένος, αλυσοδένει την αυγή, τη νύχτα μεγαλώνει, γιατί ΄ταν ο αδελφοποιτός κι είν’ πια λησμονημένος.