Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΑΝ ΜΥΘΙΣΤΌΡΗΜΑ

Μόνο θάλασσα δεν έβλεπα όταν καθόμουν στο γραφείο μου και κοίταζα έξω αλλά άμα έσκυβα από το παράθυρο αριστερά έβλεπα τους χαριτωμένους λόφους του προφήτη Ηλία και της Αγίας Μαρίνας και δεξιά τη θάλασσα του Άμμου… Πολύ ζεστή το χειμώνα δεν ήταν η καμαρούλα μου. Αλλά τότε ήμουν παιδί και δεν τουρτούριζα εύκολα κι έπειτα στη Ζάκυνθο ποτέ δεν κάνει κρύο υπερβολικό. Γι αυτό δεν ανάβαμε φωτιά ούτε στην καμαρά μου ούτε σε κάποια άλλη του σπιτιού μας. Μετρημένα ήταν τα ζακυνθινά σπίτια που μεταχειριζόταν τζάκι, σόμπα ή μαγκάλι.