Μια φορά κι έναν καιρό οι άνθρωποι ήταν πολύ εγωιστές. Ζούσαν για να συσσωρεύουν αγαθά. Σπαταλούσαν τα πάντα: την ενέργεια, το νερό, τα χρήματά τους… Καταπατούσαν δάση, βουνά, ακτές και υγροτόπους σα να ήταν γίγαντες που τσαλαπατούσαν τη γη. Ευτυχώς η εποχή αυτή πέρασε ανεπιστρεπτί. Το παραμύθι είχε ευτυχισμένο τέλος. Οχι, δεν βρέθηκε η καλή νεράιδα. Απλώς… όλοι, πλανητάρχες, ηγέτες, πολίτες του κόσμου όλου διάβασαν το Ημερολόγιο Οικολογικής Νοημοσύνης 2011 που κρατάς στα χέρια σου! Αυτό ήταν το όνειρό μου, όταν έγραφα το ημερολόγιο.
