Μήλο τρεχούμενο το ζείδωρον

Γαλάζιο αίμα της καρδιάς η ανεμοδαρμένη μου μπουγάδα ψηλά απ΄ τα σύρματα πετά σαν τρελοβάπορο της θάλασσας και το χάσμα ντύνει του ουρανού με τα πλυμένα της κάτασπρα πουκάμισα. Σκάφη του μόχθου της υπομονής το τρελοβάπορο που τραγουδά <<Άιντε και όρτσα τα πανιά!>> ζωσμένο νυφική χαρά και την ξυπολησιά του Ζέφυρου.