Μονόλογος του Απόλλωνα προς τη Δάφνη

Αφού η νύμφη Δάφνη, μεταμορφώθηκε, ύστερα από θερμή παράκληση που έκανε στον Δία, σε δέντρο, προκειμένου να γλιτώσει από τον ερωτικό πόθο του Απόλλωνα, ο ίδιος ο θεός του φωτός και της μουσικής, εμφανίζεται με λευκό μακρύ τσαλακωμένο πουκάμισο, με μοντέρνο τζιν και χωρίς παπούτσια, ξυπόλυτος, πηγαίνει δίπλα από το φυτό Δάφνη και γονατίζει, αφού αγγίζει τρυφερά τα φύλλα του αφήνει δίπλα την κιθάρα που κουβαλούσε, σκύβει το κεφάλι του και χαμογελάει, φωτιζόταν το πρόσωπό του από μια αθωότητα που μονάχα ένα δίχρονο παιδί θα μπορούσε να έχει.