Ο Ταρζάν και η πόλη του χρυσού

Ένα λιοντάρι βάδιζε περήφανα προς τον Ταρζάν. Ένα λιοντάρι που φορούσε την στολή ενός εκπαιδευμένου κυνηγού. Μόλις ήρθε πιο κοντά φάνηκε αόριστα ενοχλημένο. Η ουρά του στριφογύρισε, το κεφάλι του χαμήλωσε. Προχώρησε αργά, με τα άγρια μάτια του να γυαλίζουν θυμωμένα. Ο Ταρζάν περίμενε. Στο δεξί του χέρι βρισκόταν το δυνατό καθνιανό ακόντιο και στο αριστερό το κυνηγετικό μαχαίρι του πατέρα, που δεν είχε γνωρίσει ποτέ. Μέτρησε την απόσταση καθώς το λιοντάρι ξεκινούσε την γρήγορη επίθεσή του. Ύστερα, τη στιγμή που ερχόταν με μεγάλη ταχύτητα, το χέρι του σηκώθηκε προς τα πίσω και τίναξε το βαρύ όπλο. Βαθιά κάτω απ’ τον αριστερό ώμο καρφώθηκε, βαθιά μέσα στην άγρια καρδιά κι έκοψε για μια στιγμή την επίθεση του θηρίου. Μανιασμένο τώρα, το σαρκοβόρο σηκώθηκε στα πίσω πόδια του πάνω από τον ανθρωπο-πίθηκο, με τα μεγάλα πόδια και τα δυνατά νύχια απλωμένα για να τον τραβήξουν στα ανοιχτά σαγόνια. Μετάφραση: Αναστασία Παπασταθοπούλου Τίτλος πρωτοτύπου: Tarzan and the city of gold