Πικρή σοκολάτα

– Δεν είναι υπέροχα, Πάνο; Τον ρώτησε. Ένα γλυκό χαμόγελο άνθισε στα χείλη του. Άπλωσε τα χέρια και της χάιδεψε τα μαλλιά. – Είσαι πολύ όμορφη, της είπε και αναζήτησε τα χείλη της. Η Ελένη άφησε ελεύθερο το σώμα της να γείρει απάνω του και τα χείλη τους ενώθηκαν σε ένα φιλί γεμάτο πάθος. – Σ’ αγαπώ, Ελένη, σ’ αγαπώ πολύ, της ψιθύρισε στο αυτί. – Κι εγώ σ’ αγαπώ, Πάνο. Αυτός την έσφιξε στην αγκαλιά του. Η φλόγα του πάθους που σιγόκαιγε μέσα τους άρχισε να φουντώνει επικίνδυνα. Τα χείλη τους ενώθηκαν και πάλιν. – Σε ποθώ, της ψιθύρισε στο αυτί. Η φωνή του ακούστηκε στ’ αυτιά της σαν μια εξωτική μελωδία. Κάρφωσε τα μάτια της μέσα στα δικά του. Το βλέμμα της μαρτυρούσε αβίαστα και το δικό της άσβεστο πόθο. Την πήρε στην αγκαλιά του και αφού έκανε λίγα βήματα πιο πέρα την άφησε να ξαπλώσει στο χοντρό χαλί που βρισκόταν απλωμένο μπροστά από το αναμμένο τζάκι. Η Ελένη του χαμογέλασε γλυκά. Ο Πάνος δεν άργησε να ξαπλώσει πλάι της. Τα χείλη τους ξανάσμιξαν σε ένα παρατεταμένο φιλί γεμάτο πάθος. Το ερωτικό ταξίδι είχε αρχίσει. Τα φιλιά του άρχισαν να κεντούν πια το κάθε εκατοστό του κορμιού της που βρέθηκε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ολόγυμνο να σπαρταρά μέσα στα επιδέξια χέρια του. Η Ελένη αφέθηκε στα φιλιά του, μη μπορώντας ν’ αντιδράσει. Ένα γλυκό ηδονικό ρίγος πλημμύρισε ολόκληρο της το κορμί. Η φλόγα του πόθου είχε αιχμαλωτίσει το κάθε μόριο του σώματός της, που συγκλονιζόταν από ηδονικούς σπασμούς. – Σε θέλω, ψιθύρισε ο Πάνος με φωνή ξεθωριασμένη από τον ερωτισμό που τη δονούσε συθέμελα. – Κι εγώ σε θέλω, κι εγώ σε θέλω… Σε λίγα δευτερόλεπτα τα δυο κορμιά λουσμένα από τον ιδρώτα του ξέφρενου ερωτικού πάθους κυλιόντουσαν πάνω στο χοντρό χαλί. Η Ελένη, σε μια προσπάθεια να κρατήσει όσο πιο πολύ γινόταν εκείνο το γλυκό ηδονικό ταξίδι, έκλεισε για λίγα δευτερόλεπτα τα βλέφαρά της.