Προς άγνωστον

Η ΚΟΛΥΜΒΗΤΡΙΑ Πέφτει στα νερά. Με ωραιότητα ελευθερία επιβάλλει, πίσω αφήνοντας τα ελαφρά ήθη λουομένων. Μα η στεριά την περιμένει και καλεί. Θα επιστρέψει με μοίρα σπαθόχορτου, ανάμεσα λίθο και λίθο να ισορροπεί. ΜΕ ΤΗΝ ΑΦΗ Δεν ξεχωρίζω πρόσωπο. Θέτω το χέρι στον ώμο. Το ίδιο και η άλλη μορφή. Σκοτάδι και άμμος ραπίζουν το μοιραίο άγγιγμα.