Σατιρικά επιγράμματα εναντίον γιατρών στη λατινική γραμματεία

Κοινωνικο-μοτιβιστική έρευνα Η διατριβή διερευνά δύο αντικείμενα. Το πρώτο αφορά τη φιλολογική ανάλυση των σατιρικών μοτίβων που αναφέρονται στην επαγγελματική τάξη των γιατρών (γιατρός δολοφόνος, φιλοχρήματος, ασελγής, αλαζόνας, επιδειξιομανής κα.) και τα οποία εμφανίζονται στη ρωμαϊκή και την ελληνική γραμματεία, κυρίως στο γένος του επιγράμματος. Σημείο εκκίνησης και επίκεντρο της έρευνας είναι ο Μαρτιάλης, ενώ ακολουθούν οι μεταγενέστεροι συγγραφείς Αυσόνιος και Λουξώριος. Μελετήθηκαν σε τρία κεφάλαια τα επιγράμματά τους, ομαδοποιημένα με βάση ένα πρωταγωνιστικό μοτίβο. Προσδιορίστηκαν οι σχέσεις των επιγραμμάτων αυτών πρωταρχικά με προγενέστερα ελληνικά, έπειτα με τη σύγχρονη γηγενή σάτιρα, αλλά και με άλλα λογοτεχνικά είδη, όπως είναι η κωμωδία, το μυθιστόρημα, ο μύθος κα. Ως αποτέλεσμα απομονώθηκε η προϋπάρχουσα των τριών επιγραμματοποιών σχετική μοτιβιστική παράδοση, αποσαφηνίστηκαν η προτίμηση που επέδειξε ο καθένας (ελληνική ή ρωμαϊκή) και οι σχέσεις αυτονομίας ή μίμησης, και έγινε τεκμηριωμένη ανάλυση της καινοτομικής γραφής τους. Η σύγκριση του χειρισμού των μοτίβων από έκαστο επιγραμματοποιό οδήγησε στην έγκυρη λογοτεχνική αποτίμηση του έργου τους και τον προσδιορισμό των πρωταγωνιστών και δευτεραγωνιστών στην αέναη διαδικασία πρόσληψης, μεταποίησης και συνέχισης των μοτίβων. Μέσα από την κατάδειξη των βασικότερων αρχών δόμησης της ιατρικής σάτιρας του καθενός αναδείχθηκε «νικητής» της λατινικής ιατρικής σάτιρας, ο Μαρτιάλης… Πηγή: www.didaktorika.gr/eadd