Τα χαράγματα της ποίησης του Τάσου Γαλάτη

Ένα σύγχρονο ποιητικό έργο, που με σταθερό βηματισμό διανύει περισσότερο από μισό αιώνα, που χαρακτηρίζεται από απλότητα στην έκφραση και διαφάνεια στην ποιητική ιδέα, που δεν αποστρέφει το βλέμμα από τον αναγνώστη είναι το έργο του Τάσου Γαλάτη. Άλλοτε κατεβαίνει στα πιο σκοτεινά σημεία της πόλης, ανεβάζοντας στους στίχους τού ποιήματος τούς σύγχρονους καταφρονημένους, κι άλλοτε διεισδύει στους πιο δύσβατους λαβυρίνθους της μνήμης, ψηλαφώντας τον κόσμο της παιδικής ηλικίας στα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου. Πρόκειται για ένα έργο στο οποίο ο ποιητής / “σημειωμένος” εναγκαλίζεται τον μυθικό Οιδίποδα, για να μπορέσει κάποτε -κι αυτό όχι με βεβαιότητα- ν’ ακούσει “του Κολωνού τ’ αηδόνια”, και συγχρόνως απαγκιάζει στη στοργική θαλπωρή της τέχνης για να λυτρωθεί -έστω για λίγο μόνο- από τη φρίκη της ιστορίας. Μελέτησα το συνολικό έργο του Τάσου Γαλάτη, που αποτελείται από εννέα ποιητικές συλλογές, και σχημάτισα άποψη για τη μορφή και τους θεματικούς του κύκλους. Την άποψη αυτή καταθέτω στο ανά χείρας βιβλίο: για την ποιητική τέχνη στο έργο του (κεφ. I) και για τις θεματικές ενότητες (κεφ. II), που ορίζονται από τις υποενότητες “Η ανάκληση της παιδικής ηλικίας”, “Κάθοδος” και “Το πρόσωπο του Χριστού”…