Τα επί γης

«Μοναχικό βουνό και ξένο σ’ έναν πολύβουο κόσμο φάνταζες» — «Δε θέλω να δεχτώ τα δώρα που οι Δαναοί κομίζουν μου είναι αποκρουστικό το βλέμμα τους» — «Θα σου μιλώ για το κενό της προσδοκίας, της ερημιάς τον απόηχο … και θ’ απορείς για την αλήθεια που πιστέψαμε … — «Κι εγώ θ’ αναρωτιέμαι πάντα, σε πρόδωσε η ζωή ή την πρόδωσες;»