Φραγκίσκη Σταυράκη

Ελληνες λογοτέχνες
Η Φραγκίσκη Αριστοτέλη Σταυράκη γεννήθηκε στην Κάρπαθο.
Τελείωσε τη Μέση Εκπαίδευση στον Πειραιά, όπου ζει μέχρι σήμερα. Σπούδασε στο Τμήμα Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας στο ίδιο Παν/μιο. Δίδαξε σε Λύκεια του Πειραιά και της Ρόδου καθώς και στο Π.Ε.Κ. Πειραιά. Υπηρέτησε για αρκετά χρόνια ως υπεύθυνη Αγωγής Υγείας της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά. Δραστηριοποιήθηκε ως Πρόεδρος σε Δ.Σ. πολιτιστικών, επιστημονικών και τοπικών συλλόγων. Έχει επιμεληθεί επιστημονικές εκδόσεις. Ήταν η υπεύθυνη της επαυξημένης και βελτιωμένης επανέκδοσης του βιβλίου: «Ιστορία της νήσου Καρπάθου» σε δύο τόμους του μεγάλου λαογράφου Μιχαήλ Μιχαηλίδη-Νουάρου. Άρθρα της, βιβλιοκριτικές και συνεντεύξεις της έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά και προλογισμοί της σε αρκετά λογοτεχνικά βιβλία και σε βιβλία Αγωγής Υγείας. Αφιερώματα στο έργο της έγιναν στο Ραδιόφωνο, στην Τηλεόραση και σε Λογοτεχνικά Περιοδικά. Ποιητικές της συλλογές και αρκετά ποιήματά της έχουν βραβευτεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς.
Ποίηση
Τα επί γης (2001), Δωδώνη
Ανακωχή στο χρόνο (2002), Δωδώνη
Ουδέν ανθρώπου δεινότερον (2014), Ιωλκός
Εσαεί (2020), Βεργίνα
Όλα εγγύς (2021), Βεργίνα
Όλα εγγύς. Everything near (2022), Βεργίνα

Όλα εγγύς – Φραγκίσκη Σταυράκη, Fragiski Stavraki

Όλα εγγύςEverything near – Poetry


EQUINOX
It will be a spring day just like the time
when you come to find me.
It will be equinox.
You know, when day fights with night.
And I shall have ready for you a poem
which will tell you about all those I have never managed
to tell you in simple words,
because I have been afraid of the prosaic.
You know, of these commonplace things,
of the awkward, of the indeterminate.
It will have
a complaint, it will have a promise.
It will have an expectation.
It will have rain, lots of rain
to wash out vanities.
It will have railway journeys which this time
shall be on time.
It won’t have sorrow, it won’t have despair.
It will have starlight, it will have a festive mood.
It will have infinitude and a world… ageless.

Μετάφραση: Σταύρος Νικολαΐδης
Δίγλωσση έκδοση: Ελληνικά – Αγγλικά
Translated by Stavros Nikolaidis

Ποίηση, Βεργίνα, 2022, 84 σελ.

Όλα εγγύς – Φραγκίσκη Σταυράκη

Όλα εγγύς


ΟΤΑΝ ΘΑ ΝΙΩΣΕΙΣ…
Σε μια σκληρή σιωπή του βράχου έμεινες
για ν’ αγναντεύεις πέλαγα
να παίρνεις την αλμύρα,
να επεκτείνεσαι μ’ ευπρέπεια
και να ’χεις συντροφιά αποσπερίτη.

Κι όταν θα νιώσεις μοναξιά
κι αν πληγωθείς παράφορα
απ’ τις συνωμοσίες των ανθρώπων
και των νεφών το παραλήρημα,
πάρε ένα κύμα έρωτα κι ένα φεγγάρι οδηγό…
κει κάτω στον ορίζοντα σε περιμένω…

Ποίηση, Βεργίνα, 2021, 48 σελ.

Εσαεί – Φραγκίσκη Αρ. Σταυράκη

Εσαεί


ΑΦΟΡΕΤΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ
Όλα παλιώσανε, όλα ξεθώριασαν.
Σαν ρούχα που παλιώσανε
κι έγιναν πια αφόρετα.
Αφόρετα τα χρόνια, αφόρετα τα όνειρα…

Ποίηση, Βεργίνα, 2020, 47 σελ.

Τα επί γης – Φραγκίσκη Σταυράκη

Τα επί γης


«Μοναχικό βουνό και ξένο
σ’ έναν πολύβουο κόσμο φάνταζες»

«Δε θέλω να δεχτώ τα δώρα που οι Δαναοί κομίζουν
μου είναι αποκρουστικό το βλέμμα τους»

«Θα σου μιλώ
για το κενό της προσδοκίας,
της ερημιάς τον απόηχο …
και θ’ απορείς για την αλήθεια που πιστέψαμε …

«Κι εγώ θ’ αναρωτιέμαι πάντα,
σε πρόδωσε η ζωή ή την πρόδωσες;»

Ποίηση, Δωδώνη, 2001, 31 σελ.

Ανακωχή στο χρόνο – Φραγκίσκη Σταυράκη

Ανακωχή στο χρόνο

Ποίηση, Δωδώνη, 2002, 39 σελ.

Ουδέν ανθρώπου δεινότερον – Φραγκίσκη Σταυράκη

Ουδέν ανθρώπου


Η Φραγκίσκη Σταυράκη επανέρχεται στο ποιητικό μονοπάτι που έχει χαράξει εδώ και αρκετά χρόνια, με την ποιητική συλλογή “Ουδέν ανθρώπου δεινότερον”.
Μια συλλογή που αποτελείται από 33 ποιήματα που προβάλλουν την επί γης διαδρομή του ανθρώπου, του δεινότερου πάντων, που παλεύει, διεκδικεί, απαιτεί με έκδηλη την πρόθεση ζωής το ξύπνημα του κόσμου, το διαρκές ζητούμενο της ευτυχίας, τις στέρεες αλήθειες της ζωής.
Ερωτηματικά, απορίες, προσδοκίες που χάθηκαν ή άντεξαν στο χρόνο, προσπάθειες και αγώνες που δεν δικαιώθηκαν, απώλειες και λάθη που πλήγωσαν, ενοχές που βάρυναν, θυμός και οργή για το άδικο και την υποκρισία που θριαμβεύουν, αγωνία για το χρόνο που χάνεται, ματαιώσεις, αλλά και μνήμες, πολλές μνήμες αναδύονται μέσ? από τα ποιήματα αυτά.
Και όλα αυτά εξισορροπούν με τα επιμένοντα όνειρα, αλλά κυρίως με την ελπίδα και την πίστη στον άνθρωπο και την καταλυτική δύναμη του ανθρώπινου μυαλού που θα δώσει τη λύση.

Ποίηση, Ιωλκός, 2014, 44 σελ.

Πηγές: Biblionet, Δωδώνη, Ιωλκός, Βεργίνα