Τότε τον είδα για πρώτη φορά

Ένας άντρας και μια γυναίκα αντιμέτωποι. Μιλούν για τον εαυτό τους και την ιστορία τους, μα τα λόγια δε φθάνουν ποτέ σ εκείνον που αφορούν. Κάπου ενδιάμεσα ακινητοποιούνται σε μια ουδέτερη ζώνη, πέφτουν στην απόχη της συγγραφικής ευαισθησίας. Έτσι, αντί για διάλογο έχουμε παράλληλους μονολόγους, μαι «αφήγηση σε δύο φωνές». Η υπόγεια δραματουργική οργάνωση των συναισθημάτων και των σκηνών φέρνει το κείμενο στο σύνορο της πεζογραφίας και του θεάτρου.