Γιώργος Λαζαρίδης (1948-2012)

Ελληνες λογοτέχνες


Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1927 και ξεκίνησε τη συγγραφική του δραστηριότητα το 1948, δημοσιεύοντας χρονογραφήματα, κινηματογραφικές και θεατρικές κριτικές, δοκίμια και σχόλια σε εφημερίδες της Aθήνας, της Θεσσαλονίκης και της Nέας Yόρκης, αλλά και στον κινηματογραφικό Aστέρα, το μόνο κινηματογραφικό περιοδικό της εποχής. Tην ίδια χρονιά συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Nίκο Tσιφόρο και τον Aλέκο Σακελλάριο ως βοηθός σκηνοθέτη. Ταυτόχρονα άρχισε να γράφει σενάρια για τις εταιρείες Σπέντζος Φιλμ, Aνζερβός, Φίνος Φιλμ και για τη δική του εταιρείας.

Aπό τότε ο Γιώργος Λαζαρίδης έγραψε κωμωδίες, δράματα, θρίλερ, επιθεωρήσεις και έβαλε την υπογραφή του ως παραγωγός, συγγραφέας και σκηνοθέτης σε πολλές κινηματογραφικές, θεατρικές και τηλεοπτικές παραγωγές, που στο σύνολό τους ξεπερνούν τις πεντακόσιες.

Yπήρξε θεατρικός παραγωγός και ιδρυτικό μέλος του Oργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης των δικαιωμάτων των Δημιουργών Oπτικοακουστικών Έργων και παράλληλα μέλος του ΔΣ. Επίσης, υπήρξε πρόεδρος του Oργανισμού Διαχείρισης Πνευματικών Δικαιωμάτων των Θεατρικών Συγγραφέων και Πρόεδρος της Eταιρίας Θεατρικών Συγγραφέων.

Ο Γιώργος Λαζαρίδης ήξερε να διεκδικεί και να κερδίζει μάχες για τον πολιτισμό και το θέατρο,υποστηρίζοντας με πάθος τους Έλληνες θεατρικούς συγγραφείς και πνευματικούς δημιουργούς. Αποτέλεσμα δικού του αγώνα ήταν η διαφύλαξη έως και σήμερα του χώρου του θεάτρου «Μετροπολιτάν», στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, το οποίο γλίτωσε από την ανοικοδόμηση με Προεδρικό Διάταγμα ότι πρόκειται για χώρο με διατηρητέα θεατρική χρήση.

Οι επιφυλλίδες του για τον πολιτισμό, το θέατρο και την πολιτική, τα τελευταία χρόνια, στην εφημερίδα «Παρόν της Κυριακής», αποτελούσαν κείμενα και θέσεις με άποψη.

Ως πρόεδρος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων σε συνεργασία με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ), την Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσωπικού (ΠΟΕΠΤΥΜ) και την Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), πρωτοστάτησε στη διοργάνωση δύο σημαντικών εκδηλώσεων μνήμης και τιμής στον Τάσο Λειβαδίτη (2007) και τον Νίκο Καζαντζάκη, στο θέατρο ΡΕΧ (2009).

Ο Γιώργος Λαζαρίδης έγραψε περισσότερα από 60 θεατρικά έργα, από τα οποία ξεχωρίζουν «Ο τρελός του Λούνα Πάρκ», «Οδός Ευκαιρίας», «Δώδεκα μήνες καλοκαίρι», «Φου-ο αετός και τα σπουργίτια», «Η μεγάλη μηχανή», «Πρόσεχε την ντουλάπα», «Οι αισιόδοξοι», «Τα γυμνά σκάνδαλα», «Το κλουβί με τις τρελλές» διασκευή σε μιούζικαλ, «Σταυροφορίες», «Το βλήμα», «Μπουμ και Ταρατατζούμ», «Δέκα εντολές συν μία», «Ου μπλέξεις», και «Το φιόρο του λεβάντε» ελεύθερη διασκευή σε μιούζικαλ από το έργο του Γρ. Ξενόπουλου, καθώς και μεγάλο αριθμό επιθεωρήσεων, όπως τα «Να τι θέλει ο λαός», «…και Πράσινα Αλογα», «Το παραμύθι πάει σύννεφο», «Πολύ ωραίο στυλ, βεβαίως-βεβαίως», «Την λένε ακόμα Δημοκρατία», «Χίππιδες και Ντιρλαντάδες», «Ο Καραγκιόζης στο Αιγαίο», «Ρέτρο» κ.α.

Στα βιβλία του συμπεριλαμβάνονται τα «Αννα Μαρία Καλουτά, από το θρίλερ στον θρύλο», «Ελήφθη Oβερ», «Το Χόλλυγουντ της πλατείας Κάνιγγος», «Φλάς Μπάκ μια ζωή σινεμά» κ.α.

Παραγωγός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος πλέον των 200 ταινιών, μεταξύ των οποίων «Η Χιονάτη και τα εφτά γεροντοπαλλήκαρα», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Η 7η μέρα της δημιουργίας», «Ασύλληπτο κορόϊδο», «Ξένοιαστος παλαβιάρης», «Ποιος Θανάσης», «Τα παιδιά της πιάτσας», «Ο Μπλοφατζής», «Ολοκαύτωμα», «Φαλακρός μαθητής», «Λαός και κολωνάκι», «Ο ποδόγυρος», «Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα», «Κλειστά παράθυρα», «Γεύση από Ελλάδα».

Συνδικαλιστική Δράση: Πρόεδρος και Ιδρυτικό Μέλος του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Δημιουργών Ο/Α έργων, Πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, Αντιπρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Σεναριογράφων, Επίτιμος Πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών.

Τηλεόραση: Σενάρια & Σκηνοθεσία μεγάλου αριθμού παραγωγών: «Βραδιά επιθεώρησης» (16 επεισόδια), «Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης» (78 επεισόδια), «Κλειστά Παράθυρα» (24 επεισόδια), «Καλημέρα Ζωή» (750 επεισόδια) κ.λπ.

Πέθανε στις 9/8/2012 σε ηλικία 85 χρόνων, ο θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός του θεάτρου και του κινηματογράφου, Γιώργος Λαζαρίδης.

Φλας μπακ
Μια ζωή σινεμά
“Χασάπη, γράμματα!”
Τι ήταν αυτή η κατακραυγή; Πότε ακούστηκε πρώτη φορά και πού;
Τι ήταν η “τρικέζε”, η “τιτλέζα” και άλλα περίεργα;
Πώς εμφανίστηκε στο πανί η Αλίκη, η Τζένη, η ‘Αννα, ο Κώστας, ο Σωτήρης;
Ποιος ήταν ο Σκούρας, ο Δαμασκηνός, ο Μιχαηλίδης, ο Φίνος;
Ποια ήταν η Μαρία του διπλανού μπαλκονιού και ποιος ο Μάνος της οδού Μάνου;
Ο χαλβάς του Σικελιανού, το ρυζόγαλο του Τερζάκη και οι “κύριοι” του Καμπανέλλη…
Γιατί έτρεχε τόσο πολύ ο Θανάσης;
Τι έπαιζαν οι λαϊκοί κινηματογράφοι της Ομόνοιας μπροστά και πίσω από την οθόνη;
Πόσο πληρώθηκε μια ρεκλάμα του ΠΡΟΠΟ σε ελληνική ταινία στα χρόνια της αθωότητας;
Στα δίχτυα πότε της οδού Ζαλοκώστα και πότε της Πανεπιστημίου 10…
Σε όλα αυτά και σε πολλά άλλα, η απάντηση βρίσκεται σ’ αυτό το βιβλίο. Με μια εξέλιξη πολύ κινηματογραφική, που «γράφει» έντονα την πορεία του σινεμά στην Ελλάδα και που διαβάζεται χωρίς αναπνοή από την πρώτη ως την τελευταία αράδα.
Ένα απρόβλεπτο οδοιπορικό στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, χωρίς ευχολόγια και “λιβανωτούς”, γεμάτο σπαρταριστά γεγονότα, πολλή νοσταλγία, ειρωνεία, χιούμορ, σάτιρα και παρασκήνια για όσους «έκαναν σινεμά», με τον τρόπο του ο καθένας, με την καρδιά τους ή με την τσέπη τους ή και με τα δύο μαζί.
Σαν μια αστείρευτη πηγή κινηματογραφικών γνώσεων, με πολλές αναφορές στην πρόσφατη ιστορία της Ελλάδας, με ένα πλούσιο φωτογραφικό υλικό και στιγμιότυπα της καλλιτεχνικής ζωής, ο θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός Γιώργος Λαζαρίδης μιλάει για τον ελληνικό κινηματογράφο, έτσι όπως εκείνος τον έζησε και τον έμαθε από τα παιδικά του χρόνια μέχρι πρόσφατα. Πενήντα χρόνια στη δουλειά, με 200 ταινίες και 100 θεατρικά έργα… τι έχει να βγάλει ο άνθρωπος…
Το “Φλας Μπακ. Μια Ζωή Σινεμά” είναι ένα βιβλίο που, αν δεν ήταν τόσο αληθινό, θα μπορούσε να είναι ένα συναρπαστικό σενάριο. Τα πρόσωπα και οι καταστάσεις είναι πραγματικά και ανήκουν απλώς στην… πονεμένη ιστορία που λέγεται Ελληνικό Σινεμά.

Πάμε παρασκήνιο;
Ένα μυθιστόρημα μπροστά και πίσω από την αυλαία
Τι μπορεί να συμβεί στην πρεμιέρα ενός μεγάλου μουσικού θεάτρου στην Αθήνα; Είναι κάποιος αόρατος κίνδυνος που κανένας δεν μπορεί να τον προβλέψει; Μήπως είναι η ώρα για το ξεκαθάρισμα κάποιων παλιών λογαριασμών;
Ή και κάποιες ανεπιθύμητες παρουσίες που δημιουργούν το ηλεκτρισμένο κλίμα και το βαρύ ατμοσφαιρικό, εντελώς αντίθετο από εκείνο που είχαν προετοιμάσει για τους εκλεκτούς καλεσμένους ο θίασος, οι συγγραφείς και ο περίεργος παραγωγός;
Τι φταίει; Μήπως είναι η μοιραία στιγμή που πέφτοντας η ψεύτικη μάσκα του θεατρίνου θα αποκαλυφθεί το κουρασμένο πρόσωπο της αλήθειας; Μήπως είναι ο άγνωστος Δαίμονας των Παρασκηνίων που θα βάλει το διαβολεμένο χέρι του για να αρχίσει το αποψινό “θρίλερ”, φέρνοντας από το παρελθόν ιστορίες που όλοι θα ήθελαν να τις ξεχάσουν;
Ή είναι η Ελλάδα που πάντα φταίει για όλα;
Ένα διαφορετικό μυθιστόρημα, γραμμένο σε συνεργασία της φαντασίας με την πραγματικότητα, μέσα στο μαγικό κα απρόβλεπτο κόσμο των θεατρικών παρασκηνίων, με το γλαφυρό και συχνά οξύτατα σαρκαστικό σχολιασμό του Γιώργου Λαζαρίδη, που σαν θεατρικός συγγραφέας έζησε από κοντά όλο το συναρπαστικό παρασκήνιο και που το προσφέρει μαζί με ένα ένθετο ειδικό αφιέρωμα 80 σελίδων στην Ελληνική Επιθεώρηση, με 300 ανέκδοτες (οι περισσότερες) φωτογραφίες από παραστάσεις σε οριακές εποχές, με πληροφόρηση και αναφορές σε γνωστές πρωταγωνίστριες και πρωταγωνιστές, όπως και με αποκαλύψεις πολιτικών παρασκηνίων, όχι με τη διάθεση του φτηνού κουτσομπολιού, αλλά με τη σημασία της διαπλοκής “αεί και πανταχού” παρούσας, καθώς και με 16 ατόφια κείμενα από χαρακτηριστικά κλασικά νούμερα, διαχρονικής αξίας, από επιτυχημένες επιθεωρήσεις, στα μοναδικά τους αντίγραφα.

Άννα-Μαρία Καλουτά
Από το θρίλερ στο θρύλο
Μέσα στις 500 τόσες σελίδες του βιβλίου αυτού ξεδιπλώνεται το “θρίλερ” της περιπετειώδους ζωής τους παράλληλα με το “θρύλο” της θριαμβευτικής πορείας των δύο κορυφαίων πρωταγωνιστών του μουσικού μας θεάτρου. Ένα θρίλερ αυθεντικό, συγκλονιστικό, μοναδικό, που αρχίζει από τη Μικρασιατική Τραγωδία, όπου βρέθηκαν μωρά χαμένα μέσα στη θύελλα του Εθνικού Διχασμού, και φτάνει μέχρι τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα (δικτατορίες, Πόλεμος, Κατοχή, απελευθέρωση κ.λπ.) του αιώνα που πέρασε, γεγονότα που τα έζησαν σε πρώτο πλάνο. Αυτό το θρίλερ συμπορεύεται με ένα θρύλο γεμάτο λάμψη, πότε μπροστά στα φώτα της σκηνής, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, και πότε στα απρόοπτα συμβάντα των παρασκηνίων. Δύο σπάνιες γυναίκες, με τη μοναδικότητα μιας Δύναμης που την τροφοδότησαν η πείρα, η δίψα και η θέληση για Ζωή, με τη φλόγα, την αυθεντικότητα και το μεράκι της Τέχνης. Όσοι έχετε χειροκροτήσει την ‘Αννα και τη Μαρία Καλουτά τόσα χρόνια στο θέατρο πόσα περισσότερα μπορείτε να ξέρετε ή και να υποψιάζεστε, πέρα από την εφήμερη ή και απατηλή εντύπωση που έχετε σχηματίσει από τη σκηνή; Ίσως αυτό το βιβλίο να σας δώσει την ευκαιρία να γνωρίσετε και αυτή τη Δύναμη που προαναφέραμε και η οποία κρύβεται πίσω από τη λαμπερή τους εικόνα. Ο συγγραφέας τις ευχαριστεί για την εμπιστοσύνη τους. Ήταν η καλύτερη επιβεβαίωση για τη συνεργασία και τη φιλία τους μαζί του.

Το Χόλλυγουντ της πλατείας Κάνιγγος
Δεν ήταν όλα τόσο ωραία στον Ελληνικό Κινηματογράφο που προηγήθηκε από τον σημερινό. Μερικά μάλιστα δεν ήταν καθόλου ωραία, όπως η πίσω μεριά του φεγγαριού, η σκοτεινή, αυτή που δεν φαίνεται. Έτσι όμως γράφεται η ιστορία. Χωρίς να ξεχωρίζει τη μέρα από τη νύχτα και χωρίς να επιλέγει τα «καλά», ξεχνώντας τα «άλλα». Αυτό κάνω κάθε φορά που θυμάμαι και γράφω για εκείνη την εποχή, έστω και αν δυσαρεστώ μερικούς. Δεν φταίω όμως εγώ. Φταίνε οι ίδιοι και η πραγματικότητα. Νομίζω ότι λέγοντας τα πάντα, με την πολύτιμη βοήθεια της νοσταλγίας, που προσπαθεί να μαλακώσει τις πληγές, είναι ότι καλύτερο μπορούμε να προσφέρουμε, εμείς τουλάχιστον που ζήσαμε εκείνα τα δύσκολα χρόνια, γι’ αυτόν που με τον τρόπο του έγραψε μερικές από τις σελίδες της πρόσφατης ιστορίας μας: τον παλιό, χωρίς να μπορώ υπεύθυνα να πω και πόσο καλό, Ελληνικό Κινηματογράφο.

Τα πονηρούτσικα
26 διηγήματα μεταξύ σοβαρού και αστείου
26 «πονηρούτσικες ιστορίες». Έτσι απλά «πονηρούτσικες». Χωρίς ελάσσονες και μείζονες τόνους. Με αφετηρίες, αφορμές, σκοπούς και στόχους τα αρχαιότερα των αισθημάτων και των αισθήσεων, αφού και τα δύο είναι συγκοινωνούντα δοχεία με κοινό χαρακτηριστικό τους το ερωτικό στοιχείο, εκείνο δηλαδή που άγνωστο για ποια αιτία το έχουμε βαφτίσει «σεξ», ενώ διαθέτουμε στη γλώσσα μας την αντιπροσωπευτικότερη των λέξεων που τα λέει όλα: Έρωτας! «Πονηρούτσικες», λοιπόν, σε όλες τις καταστάσεις, διαστάσεις, αποστάσεις, παραστάεις, περιστάσεις, υποστάσεις, υπερστάσεις και αμφί, με το όνομά τους, με την ένταση και το χιούμορ τους, για να γίνει το πονηρό «πονηρούτσικο», χωρίς να αγγίζει το χυδαίο, αν και τι θα πει «χυδαίο», όταν, από τη στιγμή που καταπιανόμαστε με τον έρωτα, θέλοντας και μη, το μυαλό μας βάζει στόχο αμέσως «το πονηρό» και όλα τα «εκ του πονηρού» προερχόμενα και προς το «πονηρότατο» κατευθυνόμενα. «Πονηρούτσικες» λοιπόν και αυτές οι 26 ιστορίες στο πρώτο βιβλίο της τριλογίας απάντων των «πονηρογραφημάτων», γραμμένα όλα σε ώρες απόδρασης από τα επαγγελματικά δεσμά του «γραφιά» ή, αν το θέλετε και διαφορετικά, σε στιγμές ονείρων για σχέσεις που επιθυμήσαμε και δε μας βγήκανε, για καταστάσεις που αποφύγαμε και ύστερα το μετανιώσαμε γιατί χάσαμε το απόθεμα της εμπειρίας τους ή και σε ομολογία επιθυμίας, που γιατί να μην είμαστε εμείς τα πρόσωπα της μίας από τις 26 ιστορίες ή γιατί όχι και στις 26;

Μυθιστορήματα
Κλειστά παράθυρα
Ελήφθη Οβερ
Βίλλα Αφροδίτη
Λασπωμένα είδωλα
Η νύχτα έχει χίλια μάτια
Πάμε παρασκήνιο; (2000)
Τα πονηρούτσικα (σατυρικά διηγήματα) (2005)

Θεατρικά
Ο τρελός του Λούνα Πάρκ
Οδός Ευκαιρίας
Δώδεκα μήνες καλοκαίρι
Φου-ο αετός και τα σπουργίτια
Η μεγάλη μηχανή
Πρόσεχε την ντουλάπα
Οι αισιόδοξοι
Τα γυμνά σκάνδαλα
Το κλουβί με τις τρελλές
Σταυροφορίες
Το βλήμα
Μπουμ και Ταρατατζούμ
Δέκα εντολές συν μία
Ου μπλέξεις
Το φιόρο του λεβάντε

Επιθεωρήσεις
Να τι θέλει ο λαός
…και Πράσινα Αλογα
Το παραμύθι πάει σύννεφο
Πολύ ωραίο στυλ, βεβαίως-βεβαίως
Την λένε ακόμα Δημοκρατία
Χίππιδες και Ντιρλαντάδες
Ο Καραγκιόζης στο Αιγαίο
Ρέτρο

Βιογραφίες – Μελέτες
Ενας ξένοιαστος παλαβιάρης (1996)
Φλάς Μπάκ μια ζωή σινεμά (1999)
Αννα Μαρία Καλουτά, από το θρίλερ στον θρύλο (2001)
Το Χόλλυγουντ της πλατείας Κάνιγγος (2003)

Τηλεόραση
Αστυνομικός υπηρεσίας, σενάριο τηλεοπτικής σειράς σε σκηνοθεσία Αρη Φωτιάδη (1972)
Ο Γιώργος στη χώρα των θαυμάτων, τηλεοπτική σειρά σε σενάριο και σκηνοθεσία του ιδίου (1974)
Τα βεγγαλικά, τηλεοπτική σειρά σε σκηνοθεσία Θανάση Βέγγου
Βραδιά Επιθεώρησης, 16 επεισόδια σε έρευνα, σενάριο και σκηνοθεσία του ιδίου (1982)
Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης, 78 επεισόδια σε σενάριο και σκηνοθεσία του ιδίου (1990)
Κλειστά παράθυρα, 24 επεισοδίων του ομότιτλου μυθιστορήματος του ιδίου, (1990)
Καλημέρα ζωή, 850 επεισόδια στο σενάριο της καθημερινής σειράς του Νίκου Φώσκολου

Πηγές: BIBLIONET, ΕΚΕΒΙ, Modern Times, Εκδόσεις Ι. Σιδέρης, Εκδοτικός Οίκος Α.Α. Λιβάνη, Αιγόκερως

76 views.