Λευτέρης Ξανθόπουλος

Ελληνες λογοτέχνες


Άγγελος των πρώτων ημερών
Αφήνω στο συρτάρι τις φωτογραφίες, γλιστράω κάτω από το τραπέζι, ξαπλώνω και σηκώνω το βλέμμα προς τα πάνω. Στο κενό διάστημα ανάμεσα στις διαγώνιες τραβέρσες και την ξύλινη επιφάνεια του τραπεζιού, ξεχωρίζει η άκρη ενός περιοδικού. Απλώνω το χέρι και τραβάω το έγχρωμο έντυπο. Γυρνάω μπρούμυτα στο πάτωμα και το ξεφυλλίζω.
Μπροστά μου, στο εξώφυλλο, μια γυναίκα με κοιτάει στα μάτια με έναν τρόπο που δε με έχει κοιτάξει καμιά γυναίκα ως τώρα. Φοράει ένα ριγέ μπικίνι που αποκαλύπτει περισσότερα από όσα κρύβει. Χαμογελάει και τα δόντια της είναι κάτασπρα. Ανοίγει τα χέρια σαν να θέλει να με αγκαλιάσει. Ο τίτλος χορεύει μπροστά μου.

Γάτες αλλού
και άλλες ιστορίες
Μπορεί ο Τζόνης το Μοναχοπαίδι να τα βάλει με τον Λουκά τον Μπέη ή Κουβά ή Αχμέτ, που δουλειά του είναι να προμηθεύει με κάθε είδους πολεμικό εξοπλισμό τους επίδοξους αυτόχειρες και δολοφόνους;
Γιατί η δεκαεφτάχρονη Ισιδώρα με κορμί που πάλλεται και αστράφτει από νιάτα και ομορφιά θα παραδοθεί άνευ όρων στον ώριμο Στάθη και θα εκτελέσουν από κοινού τις πιο απίστευτες αρμονικές ταλαντώσεις;
Μήπως ο Χριστόφορος ο φουσκωτός ή αλλιώς Ντουλάπας, στο κλαμπάκι Ro-koko, πήγαινε γυρεύοντας όταν χτύπησε αναίτια τον έφηβο Βαγγέλη τον αυτιά καθώς και τα υπόλοιπα παιδιά του δεκαπενταμελούς, έναν έναν στη σειρά, όταν του ζητούσαν εξηγήσεις;
Είναι πρέπον και σωστό να χαίρεται ο κύριος Νι και να αναφωνεί με ανακούφιση, “επιτέλους βρίσκομαι στην πόλη μου!”, μόλις ακούσει κάποιον δίπλα του να φωνάζει: Αυτό είναι παλάτι ρε, με τις πεζούλες και με τα όλα του, όχι παίζουμε, όλα τα μπανιστήρια νεκρά τα σκάρτικα ζωντανά, μπαρμπα-κουράδες πολιτικοί, σκυλιά του Νταχάου, φάτε με ρε, φάτε με αν μπορείτε, χτυπάτε με ρε, στο στήθος, εδώ, ούστ…
Εικοσιπέντε μικρές ιστορίες, με τις γάτες του Ηλία και της Νιόβης επικεφαλής, συνθέτουν τον πολύχρωμο κόσμο του βιβλίου “Γάτες αλλού”, που σαν το μαγικό χαλί του παραμυθιού μάς ταξιδεύει, σε πτήση λοξή ενίοτε, και μας προσφέρει θαλπωρή και περιπέτεια και μας παρηγορεί.

Οι εχθροί και οι φίλοι μου
Η ΣΤΕΡΕΟΜΕΤΡΙΑ ΤΟΥ ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ
Όταν ο Λεονάρντο ντα Βίντσι συνάντησε στο δρόμο του
μία κυρία με βέλο που έμοιαζε πολύ με την Παναγία και
του είπε σας βλέπω κάθε βράδυ στον ύπνο μου δεν
κατάλαβε ο Λεονάρντο εκείνη ακριβώς τη στιγμή πώς
η συγκεκριμένη κυρία ήταν όντως η Παναγία

Κάτι τρέχει
Το βιβλίο της ανοησίας
Τα δεκατέσσερα παλαβά τραγουδάκια για μικρούς και μεγάλους, που περιλαμβάνονται στην παρούσα έκδοση με τον τίτλο ”Κάτι τρέχει (ή Το βιβλίο της ανοησίας” – “The book of Nonense” – “Le livre du Non sens” – “Das buch des Nonsenses” και πάει λέγοντας) έχουν για μακρινό τους πρόγονο την αγγλική παράδοση του Nonsense Verse των αρχών του 19ου αιώνα, κρατούν όμως εξίσου καλά και από τα στιχάκια που σκαρώνουν και σιγομουρμουρίζουν τα μικρά παιδιά όταν μιλούνε μοναχά τους στο παιδικό τους δωμάτιο ή έξω στον κήπο (αν υπάρχει), ιδίως δε όταν βασανίζονται και κατατρώγονται από τη μοναξιά, τη θερινή ραστώνη, τη θλίψη, την αφόρητη ζέστη του μεσημεριού ή τη βαρεμάρα.

…Περπατάν και καμαρώνουν
και ψηλώνουν και φουσκώνουν
τι χρυσά κουμπιά, τι βάτα
τι κολάρο, τι γραβάτα.

Να την η φωτογραφία
το κοκόρι με λοφία
ο λαγός με τα μουστάκια
και μπροστά τους τα ζωάκια.

Όμως, κάτι τρέχει τώρα
που την πήρανε την φόρα
ήρθε ξάφνου το κακό
το κακό το φοβερό.

Διηγήματα
Γάτες αλλού (2011)

Αφηγήματα
Άγγελος των πρώτων ημερών (1999)

Ποιητικά
Αντίψυχα
Περιπέτειες πλανόδιου σωματοφύλακα ονείρων
Το κόκκινο δωμάτιο
Σήκωσε το κεφάλι σου πατέρα
Η ορμή του νερού και των υδάτων
Γιατί οι γυναίκες δεν αγαπούν τη βροχή (2002)
Η έβδομη βροχή (2010)
Οι εχθροί και οι φίλοι μου (2014)
Κάτι τρέχει (2015)

Συλλογικά έργα
Θόδωρος Αγγελόπουλος (1985)
Παύλος Ζάννας (1993)
Φρίντα Λιάππα (1995)
Φώτα, ήχος, πάμε (2003)
Πραγματικότητα και μύθος στο καλλιτεχνικό έργο του Λευτέρη Ξανθόπουλου (2003)
Μάνος Ζαχαρίας: Ένας σκηνοθέτης παθιασμένος με την Ελλάδα (2004)
Η μετανάστευση στον κινηματογράφο (2004)
Ιστορία και πολιτική στο έργο του Παντελή Βούλγαρη (2007)
Μάνος Ζαχαρίας: Ο ταξιδιώτης της μνήμης (2008)
Παλίμψηστο Καβάλας (2009)
Νίκος Εγγονόπουλος: Ο ζωγράφος και ο ποιητής (2010)
Οι τέσσερις εποχές του Νίκου Κούνδουρου (2014)
Καμύ (2014)

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, Κέδρος

67 views.