Αλέκος Κατσιούρης

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Αλέκος Κατσιούρης γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1950.
Εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα επί 37 χρόνια κι υπηρέτησε ως ανώτερο στέλεχος στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Ομιλεί αγγλικά και γαλλικά. Έζησε στο Παρίσι, στα Τίρανα και στο Βελιγράδι.
Έχει ταξιδέψει σε περισσότερες από σαράντα χώρες σε Ευρώπη, Ασία, Αφρική κι Αμερική.
Τα τελευταία χρόνια μένει στην Αθήνα.
Η ποιητική συλλογή «Πρόναοι και μετόπες» είναι το πρώτο του βιβλίο.

Πρόναοι και μετόπες – Αλέκος Κατσιούρης

Διαποτισμένη από ένα υπαρξιακό πνεύμα, η ποιητική συλλογή του Αλέκου Κατσιούρη «Πρόναοι και μετόπες» ερευνά τις βασανιστικές πτυχές του ανθρώπινου νου, καθώς και τις ευχάριστες και δημιουργικές στιγμές της ψυχής. Πρόκειται για μια δημιουργία με εργαλείο τις λέξεις. Λέξεις οι οποίες χορεύουν έξω από τις σελίδες, αναδύοντας μια σειρά από συναισθήματα, συλλογισμούς και εικόνες που πανηγυρίζουν στους μικρούς θριάμβους της καθημερινής ζωής και υποφέρουν στους μεγάλους πόνους, με τον ίδιο απλό τρόπο που η φύση κάνει τα θαύματά της.
Αυτή η υπέροχη συλλογή διεισδυτικών ποιημάτων διαπερνά την επιφανειακή εικόνα του ανθρώπου και της κοινωνίας, πηγαίνοντας κατευθείαν στην ουσία της ζωής, όπως την ξεσκεπάζουν περίτεχνα οι λέξεις. Πόσο συχνά συναντάμε μια ποίηση, ικανή να μας συνεπάρει την ώρα που τη διαβάζουμε και ταυτόχρονα να βρίσκεται δίπλα μας σ? ένα προκλητικό ταξίδι στοχασμού και συναισθημάτων;
Η ποίηση του Αλέκου Κατσιούρη αποκαλύπτει ένα κοσμικό σύμπαν που συνδυάζει τον πολιτισμό με τις παραδόσεις, το μύθο με την πραγματικότητα, αφού οι άνθρωπος την ώρα που πασχίζει για την επιβίωση αποζητά την πνευματική υπερβατικότητα.
Πρόκειται για μια συλλογή που δε διαβάζεται μόνο μια φορά, αλλά συχνά, για να μας υπενθυμίζει τα διλήμματα και το μεγαλείο της ζωής.
Jon Kofas, Συγγραφέας

Ποίηση, Ιωλκός, 2014, 78 σελ.

Ποιήματα τσέπης – Αλέκος Κατσιούρης

Τα “Ποιήματα τσέπης” αποτελούν μια συλλογή από μικρά στιχουργήματα που γράφτηκαν κατά το διάστημα 1983-1990 και τα οποία χωρίζονται σε τρεις ενότητες: Ξόρκια – Σφήνες – Γρέζια.

Πρόκειται για ογδόντα επτά σταγόνες αποσταγμένης σκέψης που μοιάζουν με συνθήματα γραμμένα στον τοίχο ή με απαντήσεις σε ερωτήματα που για διάφορους λόγους δεν τέθηκαν ποτέ. Ποιήματα κοφτά και αυστηρά όπως η φωνή ενός αδέκαστου εσωτερικού κριτή που δε χαρίζεται σε κανέναν. Μια μικρή δέσμη φωτός που μπαίνει από μια χαραμάδα και φωτίζει τις σκοτεινές γωνιές της ψυχής, αποκαλύπτοντας έναν υποκριτικό καθωσπρεπισμό. Ένας υπαίθριος γελωτοποιός που σαρκάζει το κοινό του αυτοσαρκαζόμενος.

Από την ενότητα “Ξόρκια”:
Την ώρα που ισορροπείς
στη μέση του σχοινιού
να έχεις πάντα κατά νου
πως κάποιοι εύχονται να πέσεις.

Από την ενότητα “Σφήνες”:
Απ’ τις ρουφήχτρες του πελάγου
αν γλιτώσεις
οι καταβόθρες του ουρανού
σε περιμένουν.

Και από τα “Γρέζια”:
Έτσι μεγάλος και τρανός
που έγινες
σε βλέπω μετά θάνατον
πλατεία ή δρόμο.

Ποίηση, Ιωλκός, 2017, 126 σελ.

Ποίηση
Πρόναοι και μετόπες (2014), Ιωλκός
Ποιήματα τσέπης (2017), Ιωλκός

Πηγές: Biblionet, Ιωλκός