Ανδρέας Μήτσου

Έχει σπουδάσει αγγλική λογοτεχνία, ελληνική φιλολογία και είναι διδάκτωρ Φιλοσοφίας.
Υπήρξε μέλος της συντακτικής επιτροπής και υπεύθυνος ύλης του εκπαιδευτικού περιοδικού “Νεοελληνική Παιδεία”, που εκδιδόταν υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, και μέλος της επιτροπής κρατικών βραβείων του Υπουργείου Πολιτισμού.
Έχει δημοσιεύσει κείμενα δοκιμιακού λόγου καθώς και κριτική λογοτεχνίας στις εφημερίδες “Το Βήμα”, “Εξουσία”, “Καθημερινή” και στα περιοδικά “Αντί”, “Ίνδικτος”, “Διαβάζω”, “Ελίτροχος”.
Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.
Το μυθιστόρημα του “Τα ανίσχυρα -ψεύδη” του Ορέστη Χαλκιόπουλου τιμήθηκε το 1996 με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος.
Η συλλογή διηγημάτων του “Σφήκες” απέσπασε το Βραβείο Γραμμάτων Κώστα Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών το 2002.
Το 2007 η νουβέλα του “Ο κύριος Επισκοπάκης” τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών (ΕΚΕΒΙ – ΕΡΤ), ενώ την επόμενη χρονιά διασκευάστηκε για το θέατρο από τον ίδιο τον συγγραφέα και ανέβηκε στο “104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης” σε σκηνοθεσία του Στέλιου Μάινα.
Το 2016 απονεμήθηκε στον Ανδρέα Μήτσου το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τη συλλογή του “Η εξαίσια γυναίκα και τα ψάρια”.
Έργα του έχουν ανθολογηθεί και μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες.
Εργάζεται ως σχολικός σύμβουλος φιλολόγων στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Αθήνας.

Ενα μήλο, ένα κυδώνι, ένα κλωνί βασιλικό
Εριξε τότε η φυλακισμένη πριγκηποπούλα το μπουκάλι στο μεγάλο πέλαγο που άσπριζε.
Μες στο μπουκάλι ήταν το μήνυμα. Και περίμενε, λέει, το παλληκάρι, χρόνους εκατό.
Τα σοκάκια της χώρας είναι φκιαγμένα για ζευγάρια, λέει ο μύθος. Μου τόπε ο πρώτος Πατινιώτης βοσκός που μ’ απάντησε. “Έτσι παίρναν το μέτρο οι κτιστάδες”, μου ‘πε. “Άμα κατεβαίνεις το ηλιοβασίλεμα μόνος, περισσεύεις”. Τα μάτια του δυό βουβά ποτάμια.
Γύρισε και με κύτταξε.
Ξέμεινα πάνω σε μια στρογγυλή πέτρα, σε μια λουρίδα γης, καταμεσίς των ποταμιών. Όπου να στρέψω το βλέμμα ασπρίζουν ατέλειωτοι σωροί χαλικού.
Του ζήτησα να μου ειπεί κι άλλα, είπε πως δε μιλάει σε ξένους.
Σαν έφευγε πρόσεξα πως είχε πλάτες κυρτές.
Βαρειά τα σοκάκια.

Ο φόβος της έκρηξης
Οι ιστορίες του βιβλίου αυτού είναι μια κατάδυση μέσα στη μνήμη και ένας εξορκισμός του χρόνου. Ο συγγραφέας τρομαγμένος από την καθημερινή ρευστοποίηση, προτείνει την προσήλωση σ’ ένα σημείο, την πίστη σε μια αξία, τον έρωτα σ’ ένα πρόσωπο. Πραγματικό κι ονειρικό δένονται σε μια ενότητα λειτουργική στις διηγήσεις του.
Η αναχώρηση του ανθρώπου του άστεως κι η προσπάθεια καταφυγής στον περιούσιο χώρο της φύσης, αποβαίνει πάντα μια κίνηση μάταιη και ταυτόχρονα υπερφίαλη.
“Η ιστορία”, ωστόσο γίνεται πηγή άντλησης του προσωπικού χρόνου. Ο αυθεντικός αυτός χρόνος θα παρεμβληθεί σα μοναδική νησίδα σωτηρίας. Στο δικό του χρόνο θα ξαναβρεί ο άνθρωπος τον πρωταρχικό του ρυθμό, αντιστεκόμενος έτσι δυναμικά σε μια σκληρή πραγματικότητα.

Ιστορίες συμπτωματικού ρεαλισμού
Περιλαμβάνονται τα διηγήματα: “Ο έκτος άντρας”, “Οικουρός όφις”, “Στυγερό έγκλημα”, “Η πρόποση”, “Δεσποινίς Καραβά”, “Απόπειρα βιασμού”, “Γυναίκες συμπονετικές”, “Πρώτη μέρα διακοπών”, “Οι λέξεις και ο έρωτας”, “Η επιστροφή είναι δύσκολη”.

Τα ανίσχυρα ψεύδη του Ορέστη Χαλκιόπουλου
Ενας δεκαεξάχρονος μαθητής λυκείου επιχειρεί να εμπλέξει σε ερωτική σχέση τη μητέρα του με τον κατά πολύ νεότερό της αγαπημένο του καθηγητή. Οι δολοπλοκίες του φέρνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Προκύπτει ένα περίεργο τρίγωνο μάνας – καθηγητή – μαθητή. Ο έφηβος, όμως, δε θα μπορέσει να χειραγωγήσει την παράταιρη σχέση και να ελέγξει το πάθος της. Ούτε να κατορθώσει να εγκλωβίσει σ’ αυτήν το νεαρό καθηγητή και να σώσει τη μάνα του. Το μόνο που του απομένει είναι η εκδίκηση. Είκοσι πέντε χρόνια αργότερα αναγκάζεται να επιστρέψει στην Ελλάδα, για να αναπλάσει με κάθε λεπτομέρεια την ιστορία του και να αναβιώσει το ένοχο παρελθόν, ελπίζοντας να αθωωθεί από τη γυναίκα που αγαπά.
Είναι, όμως, τόσο ισχυρή η αλήθεια του και πειστική η καταγραφή της, ώστε να κρατήσει τη γυναίκα;

Γέλια
Μια συγκινητική σπονδυλωτή ιστορία ή δέκα εκδοχές για την απουσία. Μοχθηρές φάρσες, εκδικητικά πρόσωπα που αναδύονται από το μακρινό παρελθόν, μακάβρια επεισόδια σε τάφους και νεκροταφεία, παράδοξοι τύποι που σοφίζονται μοναδικούς τρόπους διαφυγής από το θάνατο. Κι όλες αυτές οι ιστορίες καλύπτονται από βάναυσα γέλια.

Σφήκες
Kοινό γνώρισμα των δεκαοχτώ διηγημάτων του Aνδρέα Mήτσου η ενοχή. Aπό αυτήν προσπαθεί να απαλλαγεί, συνθέτοντας συναρπαστικές ιστορίες. Προσποιείται μάλιστα και δηλώνει αποστασιοποίηση από τα τεκταινόμενα ο αφηγητής και ψύχραιμη ενατένιση των συμβάντων. Δόλιος, παριστάνει τον αμέτοχο και τον παρατηρητή. Bάζει, θαρρείς, ένα μεγεθυντικό καθρέφτη μπροστά στις ιστορίες του και αποδίδει υπερμεγέθη τα πρόσωπα και τις καταστάσεις. Άλλοτε γυρνά τον καθρέφτη, οπότε όλα μικραίνουν αφύσικα. Iστορίες παράδοξες, βάναυσες και τρυφερές μαζί, γεμάτες νοσταλγία, εγκλήματα και βιαιοπραγίες.

Ο σκύλος της Μαρί
Αρχές της δεκαετίας του 1970. Μια ιστορία ερωτικού πάθους συνταράζει το καζίνο των Αθηνών. Ο Σπύρος Στεργίου, νεαρός υπαξιωματικός της Ασφάλειας του Μον-Παρνές, οδηγείται στην αυτοκτονία παρασυρμένος από παράφορο έρωτα για την αινιγματική κρουπιέρισσα Μαρί. Δυο άντρες του καζίνου αφηγούνται σήμερα την ιστορία μέσα από την δική τους εμπλοκή σ’ αυτή, ρίχνοντας φως σ’ όλες τις πλευρές εκείνης της σκοτεινής πραγματικότητας.

Ο κύριος Επισκοπάκης
Η εξομολόγηση ενός δειλού
O κύριος Eπισκοπάκης ζει συμβατικά. Πανικόβλητος στέκει πάντα απ’ έξω και από εκεί παρατηρεί, χωρίς να αποτολμά να μπει στη ζωή και να τη βιώσει. Στα πενήντα περίπου χρόνια του συναντά όμως τον έρωτα. Eμπλέκεται εκών άκων στο παιγνίδι, ερωτεύεται με πάθος, αλλά, εντέλει, αποσύρεται. Προκρίνει την επιστροφή στην ασήμαντη καθημερινότητά του. Για να καλύψει την εμπλοκή του, να ξαναβρεί την πρότερη τάξη, δεν διστάζει να μεθοδεύσει και να οργανώσει το θάνατο της γυναίκας που αγάπησε. Η τιμωρία του όμως θα είναι τρομακτική.

Δρομέας πλάι στη θάλασσα
Στην περιοχή μας περίφημο είναι το δημοτικό τραγούδι:
“Μικρός, μικρό που ‘ν’ ο Καρβασαράς κι έχει ένα πηγαδάκι…”
Το τραγουδάνε στα πανηγύρια και το χορεύουνε κορίτσια και αγόρια, αλλά και οι ηλικιωμένοι. Κάνουν μεγάλους κύκλους, ένας μπροστά σέρνει το χορό, οι άλλοι πίσω ακολουθούν. Το πρόσωπό τους λάμπει, διότι όλοι φαίνονται να γνωρίζουν καλά πού βρίσκεται εκείνο το πηγαδάκι και τούτο τους γεμίζει έξαψη και πρωτόγονη χαρά. Θα ‘λεγα πως είναι ευτυχισμένος γι’ αυτό και μόνο τον λόγο…

Η ελεημοσύνη των γυναικών
Ο μυστηριώδης θάνατος ενός πεκινουά. Η λαχτάρα ενός άντρα για το γυναικείο μαγιό. Ο καθηγητής και η φάρσα του σε βάρος των μαθητών του. Η Αμερικάνικη Βοήθεια. Το αγόρι και η τερατώδης σουπιά. Ο μαραθωνοδρόμος του χωριού. Το γλυκό ραβανί και το φιδάκι. Μία έκρηξη αυγών. Το όνομα ενός θρυλικού τερματοφύλακα. Ο άγνωστος στα κάγκελα του σχολείου. Μια μεθυσμένη κατσίκα. Ο κλέφτης μιας τραγιάσκας στο μετρό.
Στην “Ελεημοσύνη των γυναικών” ο συγγραφέας αλιεύει από το βυθό της πραγματικότητας το παράδοξο και το ονειρικό. Οι ήρωές του, ακροβάτες του δράματος ή της μαύρης κωμωδίας, πρωταγωνιστούν σε ιστορίες θαυμαστές. Σε περιστατικά που εκτυλίχθηκαν κάποτε στη ζωή ενός συνηθισμένου ανθρώπου, αλλά εκείνος δεν τα έλαβε υπόψη του. Ξαφνικά, με το βιβλίο αυτό, αποφασίζει να τα αφηγηθεί. Τα διαστρεβλώνει όμως και τα παραποιεί. Θέλει ίσως να εξαπατήσει; Ή οι σκοποί του είναι ακόμα πιο σκοτεινοί;

Ο αγαπημένος των μελισσών
Αυτή η ιστορία γράφτηκε για να δικαιολογήσει μία αναίτια επίθεση. Ένας γέρος, σχεδόν, άνθρωπος επιτέθηκε σε λουόμενο στην παραλία, πέντε η ώρα το απόγευμα, επιχειρώντας να τον στραγγαλίσει με τα χέρια του. Ο επιτιθέμενος ήταν κοντύτερος και πολύ μεγαλύτερος σε ηλικία από τον κολυμβητή. Εύκολα εκείνος τον ακινητοποίησε και τον παρέδωσε στην αστυνομία. Όταν έφυγε το περιπολικό, ο ίδιος και η οικογένειά του βούτηξαν όλοι μαζί στα δροσερά νερά της θάλασσας, γελώντας ταυτόχρονα.
Ενα μυθιστόρημα για τους ακραίους τρόπους που μπορεί να μηχανευτεί όποιος πέσει στον πανικό της ηλικίας και του χρόνου. Όποιος δεν θέλει να μεγαλώσει άλλο.

Ο κίτρινος στρατιώτης
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Ένας νέος άντρας εγκαταλείπει τον τόπο του για να υπηρετήσει στο στρατό. Είναι όμορφος και αφελής. Βιώνει την πραγματικότητα με τρόπο ποιητικό. Θα βρεθεί στην Τουρκία, στη Μέση Ανατολή και στην Ιταλία. Στις ξένες χώρες γνωρίζει τη φρίκη του πολέμου αλλά και τον παράφορο έρωτα, την άλλη ζωή. Όμως αυτός δεν μένει εκεί. Θέλει να γυρίσει πίσω, στην πατρίδα. Όταν μετά από χρόνια επιστρέφει στην Ελλάδα, οι άνθρωποι έχουν αλλάξει και ο παλιός κόσμος του έχει χαθεί. Δεν τον αναγνωρίζουν όπως τον ήξεραν. Δεν του επιτρέπουν να ζει με τον δικό του τρόπο. Είναι πλέον ένας ξένος. Υποχρεωμένος να ενταχθεί ή να εξοντωθεί. Για να μη χάσει τον εαυτό του, αποφασίζει να εκδικηθεί. Και μεταμορφώνεται στον “κίτρινο στρατιώτη”. Σε έναν άγριο και αλλόκοτο τιμωρό.

Τα Χριστούγεννα ενός άτυχου μπάτσου
Και άλλα διηγήματα
Μια κούκλα βαφτίζεται στο ξωκκλήσι του χωριού.
Ενας άντρας στοιχειώνεται από μια λέξη.
Ενα ελάφι κοιτά στα μάτια τον κυνηγό.
Μια γυναίκα στο κέντρο της Αθήνας παρακολουθείται από άγνωστο.
Ενας μπάτσος μισεί τη Χούντα και θέλει να σκοτώσει τον δικτάτορα.
Τα Χριστούγεννα και οι γιορτές από άλλη οπτική.

Η εξαίσια γυναίκα και τα ψάρια
Παράφορα πάθη, λυτρωτικοί φόνοι, ερωτικές απώλειες και ανολοκλήρωτες σχέσεις, εγκλήματα εκ προμελέτης, στιγμές παράκρουσης ή τρέλας, αφοσίωσης ή απιστίας, αναμνήσεις που δεν σβήνουν, ζώα που θυσιάζονται για χάρη μιας γυναίκας, ενοχές και φόβοι που διεγείρουν, επικίνδυνες συνευρέσεις, νεκροί που μιλούν από το τηλέφωνο: στοιχεία μιας αλλόκοτης και παράξενης τοιχογραφίας, μιας μυθοπλασίας διασπασμένης σε διηγήματα. Σε ιστορίες που αναδεικνύουν την επικινδυνότητα της μνήμης όταν αυτή μπερδεύει τι πραγματικά συνέβη και τι θα θέλαμε να έχει συμβεί. Σε όλες ο ίδιος άντρας, ερωτευμένος με μια πολύ μικρότερή του γυναίκα, οδηγείται σε οριακές καταστάσεις και ακραίες συμπεριφορές. Επιρρεπής στα θαύματα του έρωτα και ευάλωτος στα τραύματά του, παρασύρεται κάθε φορά από την έλξη ενός μοιραίου θηλυκού, από τη μόνη ίσως δύναμη που ωθεί το πλοίο της ζωής στη διάρκεια του ταξιδιού του.

Η Αλεξάνδρα
Ζητώ τη βοήθεια όποιου με διαβάζει. Και θέλω να βγάλει εκείνος τις αποφάσεις. Να με δικάσει αυτός. Με μέτρο τον εαυτό του και τον δικό του καημό. Την ανοιχτή πληγή του.
Του ’χω απόλυτη εμπιστοσύνη.
Θέλω να την πάρει ετούτη την ιστορία πάνω του. Να την κάνει δική του. Και να με συγχωρήσει, έτσι όπως τα εκθέτω εγώ τα γεγονότα, έτσι όπως τρέχω να προλάβω να φτάσω στο τέρμα. Να τη δέσει αυτός αλλιώτικα. Με καλύτερο τρόπο.
Έτσι κι αλλιώς, δεν τρέχω για να κερδίσω άλλο έπαθλο. Τρέχω για να προλάβω να πάρω το αίμα μου πίσω.
Για να πάρω τον πίνακα που μου ανήκει.
Η Αλεξάνδρα, καθηγήτρια Αγγλικών, θα δολοφονήσει άγρια έναν παλιό μαθητή της, και θα ’χει χίλια δίκια.

Γκαλίνα
Η σκοτεινή οικιακή βοηθός
Η Γκαλίνα, μια ηλικιωμένη οικιακή βοηθός, βρίσκεται σε ερωτική σχέση με τη νεαρή κυρία της. Το νεογέννητο παιδί της συντρόφου της έρχεται να μοιραστεί την αγάπη τους.
Η Γκαλίνα το μισεί και επιχειρεί τη φυσική του εξόντωση με τρόπο αδιανόητο.
Απρόβλεπτα εμπλέκεται στην υπόθεση περίεργος αστυνομικός της Ασφάλειας. Αυτός θα σώσει, εν τέλει, το βρέφος από τα νύχια της μοχθηρής γυναίκας και θα αποβεί ο φύλακας άγγελός του.
Για ετούτη την εμπλοκή του θα πληρώσει τίμημα ακριβό. Η εκδίκηση της οικιακής βοηθού θα του καταλύσει τη ζωή.
Την ίδια εκδίκηση θα υποστεί και κάποιος τυχαίος μάρτυρας της υπόθεσης. Παρόμοια τιμωρία επαπειλεί όμως και κάθε άλλον ωτακουστή αυτής της ιστορίας.
144 σελ.

Ο Ορφέας και ο Ανδρέας
Ένα ιδιαίτερο άτομο αγωνίζεται να δει τα πράγματα με την κοινή οπτική, να μιλήσει την ίδια γλώσσα με τους πολλούς και να συμπορευτεί μαζί τους.
Εμπόδιό του η ανεξέλεγκτη φαντασία του.
Από αυτήν βασανίζεται. Γιατί τον αναγκάζει να ερμηνεύει διαφορετικά τα συμβάντα και τις καταστάσεις της ζωής του. Όπως την ανατίναξη ενός γεφυριού, τη μόλυνση από τη λογοτεχνία, την πυρπόληση του αγαπημένου δέντρου του, την αναβίωση του έρωτα.
Τέτοια συμβάντα διηγείται και εκθέτει, σε μιαν εναγώνια προσπάθεια να τα κατανοήσει, να συμφιλιωθεί με τον εαυτό του και να καθυποτάξει τους φόβους του.
Τότε μόνο θα μπορέσει να ενταχθεί και να ζήσει όπως οι άλλοι.
169 σελ.

Μυθιστορήματα
Τα ανίσχυρα ψεύδη του Ορέστη Χαλκιόπουλου (1995), Εκδόσεις Καστανιώτη
Ο σκύλος της Μαρί (2004), Εκδόσεις Καστανιώτη
Ο αγαπημένος των μελισσών (2010), Εκδόσεις Καστανιώτη
Ο κίτρινος στρατιώτης (2012), Εκδόσεις Καστανιώτη
Η Αλεξάνδρα (2015), Εκδόσεις Καστανιώτη
Ο αγαπημένος των μελισσών (2018), Εκδόσεις Καστανιώτη (Ε)

Νουβέλες
Ο κύριος Επισκοπάκης: η εξομολόγηση ενός δειλού (2007), Εκδόσεις Καστανιώτη
Ο κύριος Επισκοπάκης (2012), Έθνος (Ε)
Γκαλίνα (2017), Εκδόσεις Καστανιώτη

Διηγήματα
Eνα μήλο, ένα κυδώνι, ένα κλωνί βασιλικό (1982), Ιθάκη
Ο φόβος της έκρηξης (1987), Ζαχαρόπουλος Σ. Ι.
Ιστορίες συμπτωματικού ρεαλισμού (1990)
Ο χαρτοπαίκτης έχει φοβηθεί (1993), Νεφέλη
Ιστορίες συμπτωματικού ρεαλισμού (1993), Νεφέλη (Ε)
Γέλια (1998), Εκδόσεις Καστανιώτη
Σφήκες (2001), Εκδόσεις Καστανιώτη
Ιστορίες συμπτωματικού ρεαλισμού (2005), Εκδόσεις Καστανιώτη (Ε)
Ο χαρτοπαίκτης έχει φοβηθεί (2006), Εκδόσεις Καστανιώτη (Ε)
Δρομέας πλάι στη θάλασσα (2008), Τόπος
Η ελεημοσύνη των γυναικών (2009), Εκδόσεις Καστανιώτη
Τα Χριστούγεννα ενός άτυχου μπάτσου (2013), Εκδόσεις Καστανιώτη
Η εξαίσια γυναίκα και τα ψάρια (2014), Εκδόσεις Καστανιώτη
Ο Ορφέας και ο Ανδρέας (2018), Εκδόσεις Καστανιώτη

Συλλογικά έργα
Συνάντηση: πεζά και ποιήματα δημιουργών (1997), Ινστιτούτο Βιβλίου και Ανάγνωσης Κοζάνης
Νάνι, τ’ άνθι των ανθώ: ωδή στην μητέρα (2005), Ίνδικτος
Μετά το ’89: στους δρόμους της ιστορίας και της λογοτεχνίας (2007), Γαβριηλίδης
Τέλος καλό, όλα καλά (2012), Εκδόσεις Καστανιώτη
Ημερολόγιο: Παιδιά του κόσμου (2013), Εκδόσεις Γκοβόστη
Όψεις του Γιώργου Χρονά (2017), Οδός Πανός

Βραβεία
Τα ανίσχυρα ψεύδη του Ορέστη Χαλκιόπουλου – Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1996)
Σφήκες – Βραβείο Γραμμάτων Ακαδημίας Αθηνών (Ουράνη) (2002)
Ο κύριος Επισκοπάκης – Βραβείο Αναγνωστών Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (2007)

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Καστανιώτη, Τόπος, Νεφέλη, Ζαχαρόπουλος Σ. Ι., Ιθάκη

Επισκέψεις: 67