Αννα Φιλιώτου

Λογοτέχνες
Η Άννα Φιλιώτου είναι γιατρός, Διδάκτωρ και Καθηγήτρια Αιματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Εργάσθηκε στη Β΄ Παθολογική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών (Ιπποκράτειο Νοσοκομείο), όπου για πολλά χρόνια είχε την ευθύνη του Πανεπιστημιακού Αιματολογικού εργαστηρίου και της Μονάδας AIDS. Στο τέλος της Ιατρικής της σταδιοδρομίας ανέλαβε και την Διεύθυνση της Κλινικής.
Έχει πλούσιο κοινωνικό έργο με συμμετοχή της σε διεθνείς ανθρωπιστικές αποστολές.
Ο πατέρας της καταγόταν από τη Ζάκυνθο και η μητέρα της από το Ρέθυμνο. Η Άννα έζησε τα παιδικά της χρόνια στο Ρέθυμνο όπου οι γονείς της υπηρετούσαν ως καθηγητές μέσης εκπαίδευσης. Άνθρωποι με πλατιά μόρφωση, της μετέδωσαν την αγάπη τους για τα γράμματα και τις τέχνες.
Μετά την συνταξιοδότησή της ασχολήθηκε με την συγγραφή διαφόρων βιβλίων.
Το “Δια μέσου απείρου” αποτελεί την δεύτερη ποιητική της συλλογή.

Ένα πιάνο στην παράγκα
Ο Γρηγόρης είναι ένα παιδί που μεγαλώνει υπό συνθήκες ακραίας φτώχειας σε έναν καταυλισμό της μεταπολεμικής Αθήνας. Προικισμένος με ξεχωριστές πνευματικές ικανότητες, ανακαλύπτει τη μουσική και οραματίζεται να σταδιοδρομήσει ως σολίστας του πιάνου.
Αρχικά στην Αθήνα και αργότερα στο Λονδίνο, παρακολουθούμε την πορεία του, τις αγωνίες του και τα όνειρά του ταυτόχρονα με κοινωνικές καταστάσεις και ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν την εποχή και τον τόπο μας.
Αξίες και έννοιες όπως η μητρική αγάπη, ο δεσμός με το δάσκαλο, η ευγνωμοσύνη, η φιλία, ο έρωτας, ο θάνατος και η πατρίδα, αποτυπώνονται με ξεχωριστή συγκίνηση μέσα στις σελίδες αυτού του βιβλίου.
271 σελ.

Δια μέσου απείρου
Ποιητική περιπλάνηση
Μερικά λόγια…
Πανώρια, µε τον λευκό χιτώνα της να ανεµίζει στο φύσηµα του ανέµου, µε το σώµα της στραµµένο στην ανατολή και τα µάτια της σηκωµένα προς τον ουρανό για να αντικρίσει τις πρώτες ακτίδες του ήλιου, η Ιφιγένεια, η ιέρεια του ναού της Αρτέµιδας στους Ταύρους, η κόρη του Αγαµέµνονα, αναφωνεί τον ασύγκριτο µονόλογό της, για να ξεπλύνει τα αίµατα που µολύνουν την ίδια και την γενιά της και να ξορκίσει τα φρικτά της όνειρα, µπροστά στο φώς της καινούριας µέρας.
α καινά δ’ ήκει νυξ φέρουσα φάσµατα,
λέξω προς αυθέρ’, είτι δη τόδ’ εστ’ άκος
Ευριπίδης, Ιφιγένεια η εν Ταύροις, στίχοι 43,44
Αυτή η σκηνή -που µε γοήτευε πάντα από κορίτσι- µαζί µε το δέος µου για το άπειρο και το τροµαχτικό σύµπαν που µας αγκαλιάζει, µαζί µε την αγάπη µου για ό,τι αναπνέει ή φυτρώνει γύρω µας, και µαζί µε το θαυµασµό µου απέναντι στο µόχθο και την αγωνία του ανθρώπου που πασχίζει από τα βάθη των αιώνων να διατηρήσει και να ανακυκλώσει τη ζωή πάνω στη γη, έγιναν αιτία να γράψω τούτο το ποίηµα.
Άννα Φιλιώτου
70 σελ.

Δανάη Σταυρουλάκη-Φιλιώτη, Τα κείμενα μιας Ρεθύμνιας
Το βιβλίο παρουσιάζει τα ολοκληρωμένα έργα της φιλολόγου και εκπαιδευτικού Δανάης Σταυρουλάκη-Φιλιώτη, τα οποία οργανώνονται σε δύο, διαφοροποιημένα υφολογικά και θεματικά, μέρη: αφενός σε αντιπροσωπευτικές διαλέξεις και δημοσιεύσεις της, που καλύπτουν χρονικά σχεδόν όλη τη μακρά και πλούσια διαδρομή της, και αφετέρου στις πρώιμες λογοτεχνικές της δοκιμές.
Το φωτογραφικό υλικό του βιβλίου αποτελείται ως επί το πλείστον από φωτογραφίες που ανήκουν στην οικογένεια Φιλιώτη.
140 duotone φωτογραφίες
272 σελίδες

Σπύρος και Δανάη Φιλιώτη. Δύο θάλασσες που σμίγουν…
«Μια πολιτεία στέρεη τους ενέπνεε στην απαντοχή, στο ελεύθερο πνεύμα τους, στην αυστηρή δουλειά τους, στο κέφι των γλεντιών τους, στην διαρκή προσπάθεια της πνευματικής τους ανάπτυξης, στον διακαή πόθο προσφοράς στους γύρω με όποιο δυνατό τρόπο και στο μοίρασμα της γνώσης, των ικανοτήτων και των ταλέντων τους, με τον ευρύτερο περίγυρό τους στα σχολεία όπου δίδασκαν ως μαθηματικός ο κ. Σπύρος, ως φιλόλογος η κ. Δανάη, στην κοινωνία με τις πολιτιστικές τους δραστηριότητες και βέβαια στο Ρέθυμνο. Αχ αυτή η πλανεύτρα πολιτεία …Το Ρέθυμνο από το 1947 μέχρι και το 1950 που ζωγραφίζει στα μάτια μας η Άννα με τόση αγάπη που μας συγκινεί ως τα κατάβαθα της ψυχής μας. Μα όλη η οικογένεια στην μικρή μας πολιτεία ήταν δεμένη με άρρηκτους δεσμούς βαθιά θεμελιωμένους από τους παππούδες και τους συγγενείς, το Βυζάρι και τον Πρινέ, μέχρι τις δυο αδελφές την Ειρήνη Σταυρουλάκη – Γρηγοριάδου μέλος του Δ.Σ. του Λυκείου των Ελληνίδων για πάρα πολλά χρόνια και τη Δανάη που λατρεύει η μια την άλλη αν και ήταν τόσο διαφορετικοί χαρακτήρες…».
Πρόκειται για ένα βιβλίο αφιερωμένο στη ζωή και το έργο των γονέων της, μέσα στο οποίο παρουσιάζεται η διαδρομή του ζεύγους με επιστέγασμα την δράση του στο Ρέθυμνο της δεκαετία του ‘50.
Ο μαθηματικός από τη Ζάκυνθο, Σπύρος Φιλιώτης, και η φιλόλογος από το Ρέθυμνο, Δανάη Φιλιώτη το γένος Σταυρουλάκη, συμμετείχαν ενεργά στη πνευματική ζωή του τόπου εκείνα τα χρόνια και εμπνευσμένη από τη ζωή τους, η Άννα Φιλιώτου θέλησε να παρουσιάσει και να ζωντανέψει τη διαδρομή των γονιών της, δίνοντας στη δημοσιότητα συλλεκτικές φωτογραφίες από την ζωή της οικογένειας στο παλιό Ρέθυμνο.

Το ξίφος του Αγαμέμνωνα
Μίμηση “μιμήσεως πράξεως σπουδαίας και τελείας”
Η έμπνευση να γράψω ένα θεατρικό έργο που να πλησιάζει τη φόρμα της τραγωδίας με χτύπησε σαν κεραυνός… Eπιδόθηκα στη συγγραφή τούτων των στίχων, αιωρούμενη μέσα σε μία ονειρική ατμόσφαιρα, απομακρυσμένη από την πραγματικότητα και παραδομένη σε νεφελώδη ψυχική κατάσταση.
Η αλήθεια είναι πως το πρόσωπο της Ηλέκτρας με είχε απασχολήσει αρκετά μέχρι τότε. Αναρωτιόμουν γιατί ο Ορέστης, ο μικρός της αδελφός, είχε επωμισθεί, όχι μόνο το χρέος να εκτελέσει την ανόσια πράξη του φόνου της μητέρας του, αλλά και να υποστεί αυτός την τιμωρία, την καταδίωξη από τις Ερινύες και τη δοκιμασία της λυτρωτικής δίκης, ενώ εκείνη, η Ηλέκτρα, δεν φαινόταν να έχει χρεωθεί τη βαρύτατη ευθύνη του ηθικού αυτουργού… Έτσι αποφάσισα να γίνω εγώ τιμωρός της Ηλέκτρας. Να δημιουργήσω μια ιστορία με στόχο την κάθαρση και την καταδίκη της, για τη συμμετοχή της στην αποτρόπαιη πράξη.
Όταν λοιπόν τα συγγραφικά μου οράματά έλαβαν τέλος και προσγειώθηκα στην κανονική ζωή, είχα στην κατοχή μου ολόκληρη την “τραγωδία”, γραμμένη από τα δικά μου χέρια.
55 σελ.

Μυθιστορήματα
Ένα πιάνο στην παράγκα (2015), Λεξίτυπον

Ποίηση
Δια μέσου απείρου (2016), Λεξίτυπον

Βιογραφίες-Λεύκωμα
Δανάη Σταυρουλάκη-Φιλιώτη, Τα κείμενα μιας Ρεθύμνιας (2014), Εκδόσεις Μέλισσα
Σπύρος και Δανάη Φιλιώτη. Δύο θάλασσες που σμίγουν… (2017), Εκδόσεις Μέλισσα

Θεατρικά έργα
Το ξίφος του Αγαμέμνωνα (2018), Λεξίτυπον

Πηγές: Biblionet, Λεξίτυπον, Εκδόσεις Μέλισσα

37 εμφανίσεις.