Αντώνης Β. Παπαδόπουλος

Αντώνης Β. Παπαδόπουλος

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Αντώνης Β. Παπαδόπουλος γεννήθηκε και κατοικεί στη Νίκαια.
Σπούδασε φωτογραφία και σκηνοθεσία θεάτρου στη Ρώμη, όπου ανέβασε το πρώτο του έργο, τη “Φαίδρα” του Γιάννη Ρίτσου το 1984. Την ίδια χρονιά, ανεβάζει στην ιταλική πρωτεύουσα το “Σαν μέσα από ένα παράθυρο”, το πρώτο ελληνικό έργο που παίζεται στη Ρώμη.
Το 1990 ιδρύει το θίασο Ιωνικό Θέατρο. Η ονομασία του θιάσου οφείλεται στη μικρασιατική καταγωγή των περισσότερων από τα ιδρυτικά μέλη.
Με το Ιωνικό Θέατρο που εδρεύει στο Πνευματικό Κέντρο Κορυδαλλού, ανεβάζει και πάλι το “Σαν μέσα από ένα παράθυρο” και το 1992, παρουσιάζει τη “Σιπυλίνα” και το πολυθέαμα “Η ΄Εξοδος”, το πρώτο πολυθέαμα στην Ελλάδα που αφορά τη μικρασιατική ιστορία .
Η επιτυχία αυτών των δύο έργων είναι τόσο μεγάλη, ώστε έως το 2006 επαναλαμβάνονται είτε από το Ιωνικό Θέατρο είτε από άλλους θιάσους, ανά την Ελλάδα. Ανεβάζει επίσης τα έργα του “Διακοπές τον Αύγουστο”, “Η ησυχία κατοικεί στο σπίτι της Αλίκης”, που είναι και μια από τις πρώτες προσπάθειες σύζευξης του θεατρικού λόγου με τη κινηματογραφική εικόνα, την “Παρεξήγηση” του Καμύ, το “Λεωφορείο ο Πόθος” του Ουϊλιαμς, τη “Πιο δυνατή” του Στρίντμπεργκ, το “Φάντασμα της Μασσαλίας” του Κοκτώ και τα μονόπρακτά του “Ένα ανοιξιάτικο απόγευμα”, “Σούρουπο παντού”, “Κυρία Βερονίκη” “Ο λύκος και η Κοκκινοσκουφίτσα που αγαπούσαν τη βροχή” και το μικρασιατικό έργο “Η συνάντηση της Κασσάνδρας με τη Σμύρνα” που παίζεται τον Σεπτέμβριο του 2000 για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλο.
Από τα μαθητικά του χρόνια ξεκινά το συγγραφικό του έργο, με την έκδοση της ποιητικής συλλογής “Χρυσαναλαμπές” το 1975 και της “Παρανόησης” το 1984.
Το 1999 εκδίδεται από τις εκδόσεις Γκοβόστης η “Μικρασιατική τριλογία” και ακολουθούν τα θεατρικά “Σαν μέσα από ένα παράθυρο”, “Η ησυχία κατοικεί στο σπίτι της Αλίκης” και “9 μονόπρακτα +1”. Το 2006 τα διηγήματά του “Το Κακό και άλλες ιστορίες της νύχτας” αποσπούν το Πανελλήνιο βραβείο του Επενδυτή και εκδίδονται από τους “Μοντέρνους Καιρούς”. Το 2007 επανεκδίδεται από τις Εκδόσεις “Το Δόντι”, το θεατρικό του έργο “Η νύφη”.
Με τα μέλη του Ιωνικού Θεάτρου, δημιουργεί το 2003 τη Θεατρική Λέσχη Νίκαιας Κορυδαλλού και εκδίδει την διμηνιαία εφημερίδα “Ο Θεατρίνος” που σήμερα κυκλοφορεί μόνο σε ηλεκτρονική μορφή. Την ίδια χρονιά δημιουργεί τον Όμιλο UNESCO Ιστορίας Τέχνης και Θεάτρου, με τον οποίο μεταφράζει και ανεβάζει στο ελληνικό διαδίκτυο τον πλήρη κατάλογο των 830 Μνημείων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς και όλο το πρόγραμμα της Άϋλης Κληρονομιάς, ενέργεια που επιδοκιμάζεται τόσο από το Υπουργείο Παιδείας και την Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την UNESCO όσο και από την Κεντρική UNESCO στο Παρίσι, αφού τα τόσο σημαντικά αυτά προγράμματα, ουδέποτε είχαν παρουσιαστεί ολόκληρα στο ελληνικό διαδίκτυο.
Με το Ιωνικό Θέατρο δημιουργεί επίσης πλήθος λογοτεχνικών βραδιών και παρουσιάσεων ποιητών με Video Art και οργανώνει interactive εκθέσεις φωτογραφίας. Το 2005 δημιουργεί το Dvd “Νίκαια : Οι πρώτοι Κάτοικοι” σε μια προσπάθεια απόδοσης τιμής στους ανώνυμους ανθρώπους που πρωτοέχτισαν τη Νίκαια. Το 2007 σκηνοθετεί το ντοκιμαντέρ “Ο άνθρωπος που κέρδισε τη ζωή” αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του Κώστα Βλουτή, δημοσιογράφου των ΑμΕΑ.
Το 2008 ολοκληρώνει το ντοκιμαντέρ “Μελί το Ελληνοχώρι”, το οποίο παρουσιάστηκε την ίδια χρονιά από τον τηλεοπτικό σταθμό του ΣΚΑΪ. Το 2009 ανεβάζει με το Ιωνικό Θέατρο την “Οντισιόν”, έργο που σημειώνει τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία του θιάσου. Από το καλοκαίρι του 2009 ανεβάζει με το Ιωνικό Θέατρο το πρωτοπαρουσιαζόμενο έργο του “Μας χωρίζει μια θάλασσα”, ένα ακόμη έργο για το θέμα της Μικράς Ασίας. Συνεργάζεται επίσης από το 2002 με το μικρασιατικό Σύλλογο Μελίου Μεγάρων “Άγιος Ιωάννης Θεολόγος”, όπου ανεβάζει κάθε χρόνο μικρασιατικά πολυθεάματα. Είναι ο σκηνοθέτης της θεατρικής Ομάδας “Έφεσσος” καθώς επίσης και της θεατρικής Ομάδας των ΚΑΠΗ Κορυδαλλού. Ο Αντώνης Παπαδόπουλος είναι Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Μαγνησίας και μέλος της Ένωσης Γραμμάτων και Τεχνών.
Μυθιστορήματα
Το δίχτυ στο ποτάμι (2010)
Blog Death (2016), Λεξίτυπον

Διηγήματα
Το κακό και άλλες ιστορίες της νύχτας (2006)

Θεατρικά
Νύφη (2007)
Μας χωρίζει μια θάλασσα… (2012)
1923 (2013)
Οντισιόν (2015)
5 πρόσωπα και ένας καναπές (2015), Λεξίτυπον
Το τέλος της αγάπης (2016), Λεξίτυπον
Στείρα πόλη (2017), Λεξίτυπον

Στείρα πόλη – Αντώνης Β. Παπαδόπουλος

Στείρα πόληΠαράσταση αποτελούμενη από τα έργα: Ασίνην τε, Φυγή απ’ τις Μυκήνες


Δύο θεατρικά έργα αφιερωμένα σε δύο πόλεις της αρχαίας Αργολίδας: τις Μυκήνες και την Ασίνη.
Η μία πασίγνωστη, ισχυρή, χρυσή. Η άλλη σχεδόν άγνωστη, ασήμαντη, ξεχασμένη.

Δύο θεατρικά έργα για δύο διαφορετικές γυναίκες που έζησαν κοντά αλλά ταυτόχρονα πολύ μακριά. Η μία, ανώνυμη νοικοκυρά στο λιμανάκι της Ασίνης, η άλλη -η Κλυταιμνήστρα- δολοφόνος, κακιά, διεστραμμένη. Μα νάναι άραγε αυτή η πραγματικότητα;

Πόσο βαραίνει ένας πόλεμος στην ψυχή των ανθρώπων; τελειώνει με μια νίκη ή μια ήττα; Η συνεχίζεται μυστικά και μετά; Και τέλος πάντων, πού είναι οι θεοί; Παίζουν κανένα ρόλο ή όλα είναι τυχαία;

Δύο θεατρικά έργα για την Αργολίδα, την πιο αγαπημένη μου περιοχή στην Ελλάδα.
Για την Κλυταιμνήστρα, που νοιώθω πως παρεξηγήσαμε, και για την Ασίνη, που θάπρεπε να ξαναθυμηθούμε…

Θεατρικά έργα, Λεξίτυπον, 2017, 107 σελ.

Blog Death – Αντώνης Β. Παπαδόπουλος

Blog DeathΔιαδραστικό μυθιστόρημα


Ένα ταξίδι αναψυχής Αθήνα-Θεσσαλονίκη, μεταμορφώνεται σε ένα ταξίδι μυστηρίου. Το τρένο σταματά στη μέση του Βοιωτικού κάμπου, στην αποξηραμένη λίμνη της Κωπαΐδας, εξ αιτίας ενός σταματημένου στις ράγες τρακτέρ. Ο ήρωας κατεβαίνει από το τρένο και σιγά σιγά βυθίζεται στον παράξενο εσωτερικό κόσμο ενός άλλου ανθρώπου που ούτε καν γνωρίζει. Σταγόνες μιας ασταμάτητης βροχής, πουλιά και ζώα, ζωντανοί ή άψυχοι οργανισμοί και πράγματα, τον οδηγούν στο κέντρο του μυαλού αυτού του ανθρώπου, που διάλεξε εκείνη τη νύχτα για να σκορπίσει το θάνατο.

Το βιβλίο είναι γραμμένο σε μορφή blog. Καθημερινά κάποιοι άγνωστοι -μεταξύ τους- άνθρωποι, διάβαζαν από ένα κεφάλαιο-ποστ χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο. Τα σχόλια και οι παρατηρήσεις τους καθώς εξελίσσεται η ιστορία, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του έργου, αφού καθρεφτίζουν την άμεση πιθανή αντίδραση του αναγνώστη.

Μυθιστόρημα, Λεξίτυπον, 2016, 228 σελ.

Το τέλος της αγάπης – Αντώνης Παπαδόπουλος

Το τέλος της αγάπης


Ένα θεατρικό έργο για τα θύματα της Γερμανικής Κατοχής γραμμένο από τα παιδιά της εφηβικής θεατρικής ομάδας με την επίβλεψη του Αντώνη Παπαδόπουλου.

Εβδομήντα πέντε χρόνια έχουν περάσει από τη Γερμανική Κατοχή… Μια ομάδα παιδιών σήμερα, ερεύνησε, ασχολήθηκε με τις αιτίες, τις συνθήκες διαβίωσης, τα πιθανά συναισθήματα που θα είχαν οι τότε συνομήλικοί τους όταν βρέθηκαν αντιμέτωποι με το θάνατο και την πείνα στα πιο όμορφα χρόνια της ζωής τους. Το αποτέλεσμα αυτής της έρευνας είναι αυτό το θεατρικό έργο, γραμμένο από δεκατρία παιδιά και αφιερωμένο στα εκα­τομ­μύρια παιδιά που χάθηκαν στις μαύρες μέρες του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

Το εφηβικό τμήμα της Θεατρικής Ομάδας “Έφεσος” παρουσιάζεται για πρώτη φορά με αυτό το συλλογικό έργο, καταθέτει μια σταγόνα από την ψυχή του και γράφει νοερά στον ουρανό για να το διαβάσουν όλοι: “Το τέλος της αγάπης, είναι ο πόλεμος”.

Συγγραφική υπευθυνότητα: Θεατρική Ομάδα Έφεσος

Θεατρικό, Λεξίτυπον, 2016, 58 σελ.

5 πρόσωπα και ένας καναπές – Αντώνης Β. Παπαδόπουλος

5 πρόσωπα καιΜονόπρακτα, μονόλογοι και μια σύντομη σκηνή


Στον Τραπεζίτη (μονόλογος)
Ένας επιχειρηματίας φτάνει στον καναπέ του Τραπεζίτη, με την πρόθεση να ζητήσει ένα επαγγελματικό δάνειο.

Σούρουπο παντού (μονόπρακτο)
Τι συμβαίνει όταν μια ομάδα δήθεν καλλιτεχνών, προσπαθεί να πρωτοτυπήσει;

Στον ψυχολόγο (μονόλογος)
Ο καναπές τού ψυχολόγου αναστενάζει από τις αποκαλύψεις ενός φυσιολογικού οικογενειάρχη.

Το καναρίνι (μονόπρακτο)
Ο κύριος Τάκης είναι ένας άνθρωπος που δεν του αρέσει να δημοσιοποιεί τη ζωή του. Η τηλεόραση έχει διαφορετική άποψη…

Στο σκάιπ (μονόλογος)
Τρεις η ώρα τη νύχτα και το τσατ έχει πάρει φωτιά!

Τι ώρα είναι; (μονόπρακτο)
Δύο ζευγάρια, μία τηλεόραση, ένα κοτόπουλο κι ένας καναπές.

Στο κατάστημα επίπλων (μικρή σκηνή)
Για προσπάθησε να πουλήσεις έναν καναπέ που κάνει μόνο… 1.299 ευρώ τη σήμερον ημέρα!

Θεατρικά, Λεξίτυπον, 2015, 101 σελ.

Πηγές: Biblionet, Modern Times, Λεξίτυπον, Το Δόντι