Αντώνης Σ. Μαυρομάτης

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Αντώνης Σ. Μαυρομάτης γεννήθηκε το 1967 στη Θεσσαλονίκη.
Μεγάλωσε ονειρευόμενος να γίνει αθλητής ή δημοσιογράφος ή να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του.
Τελείωσε το δέκατο πέμπτο γυμνάσιο και λύκειο Θεσσαλονίκης και πήρε μέρος ως μοναδικός μαθητής β΄ γυμνασίου στο πρώτο συνέδριο για την πληροφορική στην εκπαίδευση που διοργάνωσε η Μαθηματική Εταιρεία. Τελικά, χωρίς να αφήσει την ενασχόληση του με τον προγραμματισμό, τα computer graphics, τα fractals και τις βάσεις δεδομένων, ασχολήθηκε με τη φυσική δίνοντας έμφαση στα ηλεκτρονικά και στην ηλεκτρακουστική δημοσιεύοντας εργασίες βασισμένες στη διπλωματική του που αφορούσε το ηλεκτρονικό κούρδισμα εγχόρδων μουσικών οργάνων.
Πήρε μέρος σε μεταπτυχιακά προγράμματα σχετικά με τον αυτοματισμό και τα όργανα υψηλής τεχνολογίας στην Ιατρική και αναγορεύτηκε διδάκτορας Ιατρικής Πληροφορικής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Έμαθε να προγραμματίζει σε επτά γλώσσες προγραμματισμού και οι ιατρικές εφαρμογές του χρησιμοποιήθηκαν για πολλά έτη στο Θεαγένειο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης και σε ιδιωτικά ιατρεία.
Επίσης εργάστηκε ως προγραμματιστής σε εταιρίες παραγωγής λογισμικού CAM (Wings Systems Ltd και Pulse Microsystems).
Δίδαξε επί δεκαεννέα χρόνια σε ιδιωτικά σχολεία της Θεσσαλονίκης (Ελληνογαλλική Σχολή Καλαμαρί και Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη) έχοντας και την υπευθυνότητα της ειδικότητας της Πληροφορικής. Διατέλεσε στέλεχος ως υπεύθυνος εξεταστικού κέντρου ECDL στο φροντιστήριο Επιλογή πριν γίνει υπεύθυνος ανάπτυξης προγραμμάτων και ελεγκτής της ECDL Ελλάς, υπεύθυνος υποδομών της hyphen SA, εκτελεστικός διευθυντής της The αriston Project Ltd καθώς και υπεύθυνος υποδομών της Exclusive Informatics SMPC.
Εργάζεται ως διαχειριστής και διευθυντής υποδομών της εταιρίας Thinkia Open Web Services SMPC και είναι ιδρυτικό μέλος της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας ‘Στέλιος Μαυρομάτης – Τέχνη’.

Είκοσι εννιά συν ένα – Αντώνης Σ. Μαυρομάτης

Είκοσι εννέα συν ένας τελεστές των πινελιών.
Τα ονόμασαν “μαθηματικά” οι παλιοί. Προφανώς γιατί μαθαίνανε από την ενασχόληση με αυτά. Γνώριζαν το περιβάλλον γύρω τους και έκαναν προβλέψεις για τον κόσμο μακριά τους. Η δύναμη της διαχείρισης των αριθμών, ακόμη και αυτού, του χωρίς πραγματική υπόσταση, του μηδενός, ήταν ισχύς απέναντι στους άλλους – εχθρούς ή μη. Η μέτρηση των αποστάσεων, του συνόλου, της ενέργειας. Του χρόνου…
Έχουμε ως όπλο μας το λόγο. Μόνο φθόγγους… Αριθμούς, γράμματα, πόνος, λύπη, αγάπη. Μουσικές-κανονιές από τα βάθη του λάρυγγα – ένα από τα εργαλεία της ψυχής μας. Τόσο ανθρώπινο, τόσο Θεϊκό…
Ένα παιδί μάς λέει κάτι, βλέπει φαντάσματα και το «επαναφέρουμε» στο πρέπον της βολής μας. Γιατί μπορούμε… Και τελικά είμαστε εμείς το φάντασμα. Στο χρόνο τελικά, μόνο το τώρα έχει σημασία.

Ποίηση, Οσελότος, 2019, 40 σελ.

Ποίηση
Είκοσι εννιά συν ένα (2019), Οσελότος

Πηγές: Biblionet, Οσελότος

37 views.