Αντώνης Συριανός

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Αντώνης Συριανός κατάγεται από την Τήνο.
Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος διδακτορικού στο Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο των έργων τέχνης από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού.
Σπούδασε μουσική στο Ωδείο του Παρισιού και στη Σχολή της Σκάλας του Μιλάνου και μαθήτευσε κοντά σε σπουδαίες λυρικές τραγουδίστριες, όπως η Τζίνα Τσίνια και η Eλβίνα Ραμέλα.
Την καριέρα του ξεκίνησε το 2000 ως σολίστας στο θέατρο Σάντο Φιντέλε του Μιλάνου. Έκτοτε, πολυάριθμες είναι οι εμφανίσεις του σε θέατρα της Αμερικής και της Ευρώπης (Ισπανία, Πορτογαλία, Μεγάλη Βρετανία, Βέλγιο, Γαλλία).
Το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει όπερες, μιούζικαλ, ορατόρια, άριες από τα έργα όλων των μεγάλων μουσουργών (Βέρντι, Πουτσίνι, Τζιορντάνο, Μπιζέ, Tσαϊκόφσκι).
Έχει ασχοληθεί με τη μελέτη της ελληνικής, ναπολιτάνικης, τουρκικής και ισπανικής μουσικής, ενώ τελευταία ερευνά την ανατολίτικη μουσική στις χώρες της Μεσογείου σε συνεργασία και με σολίστες της Ορχήστρας του Ωδείου Αθηνών.
Οι “Καστρωμένες” είναι το πρώτο του βιβλίο.

Οι καστρωμένες – Αντώνης Συριανός

Πάνω από εκατό γεροντοκόρες αριθμούσε μετά τον πόλεμο η Απάνω Βρύση, μέχρι τα περβόλια της Βαρής και τα Σταμνάδικα, λες και το μικρόβιο της ψηλομυτιάς και της ξινίλας δεν είχε αφήσει σπίτι που να μην κτυπήσει. Μια μάτσα άκληρες, που ’χαν μείνει να κρατούν το λιωμένο λάβαρο της Απάνω Βρύσης, που δεν είχαν χαλαλίσει τον εαυτό τους σε κανέναν και που ακόμα περίμεναν τον καλό τους σε μια πεθαμένη γειτονιά, χωρίς παιδιά να φωνάξουν για να την ξυπνήσουν, κλειδωμένες μέσα σ’ εκείνα τα, από “μπορσελάνα κτισμένα”, αρχοντόσπιτα, είχαν αρχίσει να κουστώνουν πιο γρήγορα κι απ’ τα κατράνια που καρτερικά κρατούσαν ακόμα τις στέγες των σπιτιών τους.

– Τα μάθατε; Τ’ς πιάσαν καβάλα, έλεγε η μια.
– Λες να τ’νε κάμαν τ’ν πράξ’; ρωτούσε η άλλη.
– Ε, δεν π’στεύω να φτάσαν δα και στ’ απροχώρητο! ακουγόταν απ’ την κουζίνα, που ’πλενε τα πιάτα, η Άννα. Λόγια μπρόλια. Εδώ, μάτια μ’, βγάζουν και το δεσπότ’ γκαστρωμένο.
– Ζαβές που ’μαστουν, μωρή Ανεστασία, εμείς! συμπλήρωνε η Μπαλαμάρκαινα. Τώρα, μάτια μ’, ούλες ελωλαθήκαν. Σαν τ’ς γάτες το κάνουν μες στ’ς δρόμ’, στα ορθά. Μοναχά εμείς εμείναμε να βαστούμε τα μπόσ’κα. Καλέ πού τα δ’κά μας τα χρόνια;

Αφηγήσεις, Νεφέλη, 2019, 264 σελ.

Αφηγήσεις
Οι καστρωμένες (2019), Νεφέλη

Πηγές: Biblionet, Νεφέλη

60 views.