Αντριάνα Μίνου

Ελληνες λογοτέχνες
Η Αντριάνα Μίνου ασχολείται με τη λογοτεχνία από μικρή ηλικία και έχει βραβευθεί σε πανελλήνιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς (ΤΕΧΝΗ – Κούρος Ευρωπού, Νέα Κίνηση Λογoτεχνών, Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών κ.α.). Κείμενά της έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά Εντευκτήριο και Δέλεαρ, καθώς και στην ποιητική ανθολογία των εκδόσεων Μανδραγόρας, “Γεωμετρία μιας Αθέατης Γενιάς” (2002), στο συλλογικό e-book, “Tweet-stories” (2012) και στο Αγγλικό λογοτεχνικό περιοδικό, Rattle Journal (τεύχος iv, 2013). Το διήγημά της, ‘Zythos’, έχει συμπεριληφθεί στην ανθολογία, “A six-pack of stories”, που εκδόθηκε στην Αμερική (Story Brewhouse, 2012). Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης (ΠΑ.ΜΑΚ., 2003). Από το 2004 ζει και εργάζεται ως μουσικός στο Λονδίνο. Εκεί ολοκλήρωσε σπουδές MA Performing Arts (Middlesex University, 2005) και PhD Piano Performance Practice (Goldsmiths, University of London, 2010) με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση. Έχει συμμετάσχει σε διαφόρων ειδών συναυλίες και παραστάσεις ως πιανίστα, συνθέτης, performer, συγγραφέας, σεναριογράφος, λιμπρετίστα, στιχουργός και σκηνοθέτης σε Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, Ολλανδία, Γαλλία, Ελβετία, Ινδία, Νορβηγία, Βουλγαρία, Γερμανία, Βόρεια Ιρλανδία κ.α. Είναι ενεργό ιδρυτικό μέλος των μουσικών συνόλων Vladimir & Estragon Piano Duo και Oiseaux Bizarres Ensemble. Το 2017 ήταν προσκεκλημένη συγγραφέας στο Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης ενώ από το 2015 συνδιοργανώνει και συμμετέχει στο Φεστιβάλ της Άμμου, ένα αυτοσχέδιο λογοτεχνικό φεστιβάλ στα ελληνικά νησιά.
Το πρώτο της βιβλίο, “Παιδικά Νουάρ”, εκδόθηκε το 2013 από τις εκδόσεις Παράξενες Μέρες. Το δεύτερο βιβλίο της, “Ονειρωρυχείο”, κυκλοφόρησε το 2017 από τις εκδόσεις Παράξενες Μέρες και αποσπάσματα στα Αγγλικά έχουν επίσης κυκλοφορήσει στην Αμερική (FIVE:2:ONE magazine) και στην Αγγλία σε ειδικό τόμο για το λογοτεχνικό κίνημα του Oulipo (Verbivoracious Press). Το “Ονειρωρυχείο” παρουσιάστηκε επίσης από το σύνολο Cocoolili σε μορφή performance και installation στο Atopos CVC στα πλαίσια του Αθήνα Πρωτεύουσα του Βιβλίου 2018 της UNESCO καθώς και σε άλλους χώρους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Το Δεκέμβρη του 2018 κυκλοφόρησε το τρίτο της βιβλίο από τις εκδόσεις Παράξενες Μέρες, “αλλουterra”, με κείμενα, σκίτσα και ηχητικά τοπία της που φιλοξενούνται τακτικά στην ομώνυμη στήλη της στο ηλεκτρονικό περιοδικό ασσόδυο. Το βιβλίο της “The Fabulous Dead” είναι υπό έκδοση από τον εκδοτικό οίκο Kernpunkt Press στη Νέα Υόρκη. Μια από τις πρόσφατες δουλειές της είναι η συμμετοχή της με κείμενα και performance στην παράσταση “Queer Αναγνώσεις της Λένας Πλάτωνος” σε συνεργασία με μέλη της ΦΥΤΙΝΗΣ στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Τα μελλοντικά της πρότζεκτ περιλαμβάνουν το λιμπρέτο μιας όπερας για τη Λυρική Σκηνή καθώς και τα κείμενα για μια μουσική παράσταση που θα παρουσιαστεί στο Άμστερνταμ την άνοιξη του 2020.
Έχει την ιστοσελίδα: Andriana Minou.
Διηγήματα
Παιδικά νουάρ (2013), Παράξενες Μέρες
Ονειρωρυχείο (2017), Παράξενες Μέρες
Αλλουterra (2018), Παράξενες Μέρες
Οι Υπέροχοι νεκροί (2021), Στιγμός

Συλλογικά έργα
Η γεωμετρία μιας αθέατης γενιάς (2002), Μανδραγόρας
Μήνυμα σε μπουκάλι (2018), OpenBook.gr

Οι Υπέροχοι νεκροί – Αντριάνα Μίνου

Οι υπέροχοι νεκροί


«Οι Υπέροχοι νεκροί είναι μια συλλογή διηγημάτων που θα μπορούσαν να ανήκουν στο φανταστικό είδος της αν-ιστορικής λογοτεχνίας, ένα είδος γραφής που ασχολείται με την αποδόμηση της Ιστορίας και την ανασύνθεσή της σε ποιητικές εικόνες» μας λέει η συγγραφέας τους. Πίσω από τις γραμμές που αφήνει το μελάνι πάνω στο χαρτί, ο Μπραμς, η Μάρλεν Ντίτριχ, ο Κλωντ Φρανσουά, η πριγκίπισσα Αλεξάνδρα της Βαυαρίας, ο Ιούλιος Καίσαρας, η Βιρτζίνια Γουλφ και άλλοι επιφανείς εκλιπόντες επιδίδονται σε μια αληθινή παταφυσική άσκηση, σε μια μελέτη πέρα από τα μεταφυσικά όπως την είχε “κηρύξει” ο Alfred Jarry. Η Μίνου μας προσφέρει μια μοναδική άσκηση ύφους που ερωτοτροπεί με την αναλογικότητα των αντιθέσεων.

Διηγήματα, Στιγμός, 2021, 84 σελ.

Αλλουterra – Αντριάνα Μίνου




Η Αντριάνα Μίνου μας προσφέρει ένα ακόμη βιβλίο, που αυτή τη φορά δεν είναι απλώς ένα ακόμη κομμάτι του μαγικού ποιητικού της κόσμου αλλά ένα σύνθετο παζλ από διαφορετικές μορφές τέχνης όπου η ποίηση συναντάει τη ζωγραφική και οι δύο μαζί ενώνονται με τη μουσική. Με τα λόγια της συγγραφέως:
“… κάθε ιστορία αποτελείται από ένα κείμενο, μια εικόνα κι ένα ηχητικό τοπίο μέσα από τα οποία ο αναγνώστης μπορεί να φτιάξει και να βιώσει μέσα στο δικό του μυαλό τη δική του εκδοχή της αλλουterra. Κι ύστερα να τη νιώσει να ξεγλιστράει έτσι όπως μας ξεγλιστράνε τα όνειρα, κάπως μελαγχολικά αλλά και με μια υπόσχεση· πως πάντα θα υπάρχει ένα μυστικό μέρος όπου μπορούμε ανά πάσα στιγμή να επανεφευρίσκουμε τον εαυτό μας.

Eικονογράφηση: Αντριάνα Μίνου

Διηγήματα, Παράξενες Μέρες, 2018, 62 σελ.

Ονειρωρυχείο – Αντριάνα Μίνου




Τέσσερα χρόνια μετά τα “Παιδικά νουάρ” η Αντριάνα Μίνου μας προσφέρει το δεύτερο βιβλίο της. Το “Ονειρωρυχείο” είναι ένα βήμα παραπέρα ή ένα πέταγμα πιο ψηλά ή μια βουτιά βαθύτερα στο παράλληλο σύμπαν της γραφής. Κι αν δυσκολεύεται κάποιος να κατατάξει τα “Παιδικά νουάρ” σε ένα συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, με το “Ονειρωρυχείο” τα πράγματα είναι πιο απλά: πρέπει απλώς να εγκαταλείψει την προσπάθεια και να αφεθεί στη μαγεία μιας γραφής που εμπεριέχει όλα τα είδη χωρίς να εντάσσεται πουθενά. Αντισυμβατικό, απρόβλεπτο, ασυνήθιστο, παράξενο και μαζί οικείο, είναι μερικές λέξεις που ταιριάζουν στο “Ονειρωρυχείο” ακριβώς επειδή ταιριάζουν στα όνειρά μας. Και ακριβώς για τον ίδιο λόγο ο αναγνώστης δεν χρειάζεται να προσπαθήσει να το εξηγήσει. Μπορεί όμως πολύ εύκολα να το αγαπήσει.

Διηγήματα, Παράξενες Μέρες, 2017, 54 σελ.

Παιδικά νουάρ – Αντριάνα Μίνου




Η συλλογή αποτελείται από ιστορίες όπου πειραματίζομαι με το στυλ του film noir. Όλα τα διηγήματα κινούνται γύρω από τον άξονα του “ζεύγους”, και τα κλισέ του ρομαντικού/κινηματογραφικού έρωτα, εξαντλώντας, αποδομώντας και ξανασυναρμολογώντας τα με απροσδόκητους τρόπους. Το ύφος ισορροπεί ανάμεσα στο (συχνά μαύρο) χιούμορ και έναν λυρισμό αστικής ανίας, ενώ η ατμόσφαιρα ανακατεύει το σουρεαλισμό με ένα είδος υπολογιστικής ψυχρότητας. Σε όλες τις ιστορίες, οι πρωταγωνιστές βιώνουν την ταυτότητά τους μέσα στο πλαίσιο ενός (πραγματικού ή φανταστικού) “ζεύγους”, και με αθωότητα, απόγνωση, αυτοεγκατάλειψη, καχυποψία, τρόμο (και άλλα πολλά) προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με τον απέναντι αλλά κυρίως με τον ίδιο τον εαυτό τους σε κατάσταση έρωτα.

Διηγήματα, Παράξενες Μέρες, 2013, 110 σελ.

Πηγές: Biblionet, Παράξενες Μέρες, Στιγμός