Αριάδνη Πορφυρίου

Ελληνες λογοτέχνες
Η Αριάδνη Πορφυρίου (λογοτεχνικό ψευδώνυμο της Χριστίνας-Παναγιώτας Μανωλέα) γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε ελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο University College London, απ’ όπου αναγορεύτηκε Διδάκτωρ το 2002. Είναι Λέκτωρ Ελληνικής Φιλολογίας στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ). Διδάσκει στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ) από το 2004 έως σήμερα. Έχει επίσης διδάξει στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστήμιο Πατρών και στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Η ενασχόλησή της με τη φιλολογία και η διδασκαλία της την οδήγησαν σε μονοπάτια λογοτεχνικά. Έχει εκδώσει σε ηλεκτρονική μορφή (e-books) δύο ποιητικές συλλογές (“ΚΑΡΦΙ”- 2017, “Ελλάμψεις – 2018”) στα 24 Γράμματα. Ποιήματα από το “ΚΑΡΦΙ” έχουν δημοσιευθεί στο Ημερολόγιο 2018 των Αιολικών Γραμμάτων (επιμέλεια Κώστα Βαλέτα). Το e-book “Ελλάμψεις” έλαβε Α΄ Βραβείο Ποιητικής Συλλογής του 2018 από το λογοτεχνικό περιοδικό “ΚΕΦΑΛΟΣ”. Το 2019 το ποίημα “Το αίνιγμα της ζωής” πήρε το Α΄ Βραβείο στον ετήσιο διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (ΠΕΛ). Έχει επίσης πάρει Γ΄ βραβείο ποίησης από την Αμφικτυονία Ελληνισμού (2018 και 2019), Α΄ έπαινο σε διαγωνισμούς της Βιβλιοθήκης Σπάρτου και του Σωματείου ‘Αθλέπολις’ (2019), καθώς και τιμητικές διακρίσεις στον Β΄ Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό του λογοτεχνικού περιοδικού “ΚΕΦΑΛΟΣ” (2019). Η ενότητα ποιημάτων “Επαναστατών Ιστορίες” δημοσιεύτηκε στην 5η Ομαδική Ποιητική Συλλογή των Εκδόσεων Διάνυσμα (2018), ενώ η συγγραφέας έχει συμμετάσχει στο Ο Χρόνος και ο Λόγος (2018 – free e-book), το Συνομιλώντας με τον Arthur Rimbaud (2020 – εκδόσεις Όστρια) και άλλα συλλογικά έργα. Είναι Γενική Γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (ΠΕΛ).

Ριζώματα – Αριάδνη Πορφυρίου




Γαλάζια μαλλιά πλεγμένα μ’ αρμυρίκια
όσο το καλοκαίρι τελειώνει αμφίρροπο
μετρά μορφές πίσω απ’ τον κρυστάλλινο τοίχο
σιγομουρμουρίζοντας τις οπτασίες που τρεκλίζουν
σφυρίζοντας αρωματισμένα λόγια.
Δεν έζησα στο σπήλαιο, κι όμως μισοκλείνω
τα μάτια και τα χείλη που αρνούνται.
Τυφλώνομαι μόνο απ’ το χαμόγελο του Ιούνη
που ’λεγε θα σταματήσει το καλεντάρι, ο υβριστής!
Τον λάξεψε κι αυτόν ο φόβος της λάβας
κι ας ήταν δίπλα η πηγή.
Δεν έμαθα ποτέ καλό σημάδι!
Ούτε να τιθασεύω τα ριζώματα!
Ένα λιβάδι ανοίχτηκε μπροστά,
καμένο απ’ τον λίβα…
And all I loved, I loved alone.

Ποίηση, Δρόμων, 2020, 52 σελ.

Ελλάμψεις – Αριάδνη Πορφυρίου




ΓΑΛΑΞΙΕΣ
Διάφανη διάτρητη βραδιά
Όπως εγώ.
Ιόντα απόστασης
Ελλάμψεις
Βαθύ ποτάμι χιλιομέτρων
Όσο απέχουν οι άνθρωποι
Όσο ζυμώνεται η σκέψη.
Στενός ορίζοντας πίσω μας
Μα οι γαλαξίες μπρος μας.
Κόκκινοι γίγαντες
Pulsars
Πανσπερμία αστέρων
Και ψυχών
(Η μήπως είναι όλα αστρική σκόνη
Και μαύρες τρύπες;)
Συμπαντικοί κρότοι του άχρονου.
Ενάδες.
Το χρώμα τυφλώνει.
Θα χαθώ σε ένα νεφέλωμα
Ιριδίζον και άπιαστο.
Εκεί θα τραγουδήσω
Καταλύοντας το χρόνο
Τις αισθήσεις
Το είναι μου.

Ποίηση, Δρόμων, 2020, 54 σελ.

Ποίηση
Ριζώματα (2020), Δρόμων
Ελλάμψεις (2020), Δρόμων

Πηγές: Biblionet, Δρόμων