Αριστοτέλης Φράγκος

Αριστοτέλης Φράγκος

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Αριστοτέλης Φράγκος γεννήθηκε στην Καλαμάτα.
Σπούδασε στη Γερμανία και εργάστηκε στον Γερμανικό Τραπεζικό Όμιλο Kreissparkasse. Από το 1977 κατοικεί μόνιμα στην Καλαμάτα. Από το 1982 δραστηριοποιήθηκε ενεργά στο χώρο της λογοτεχνίας και έχει εκδώσει συνολικά μέχρι σήμερα 15 βιβλία εκ των οποίων 11 ποιητικές συλλογές: ”Νεκρός δρόμος” (1982), ”Ανθούπολη” (1983), ”Χημεία ύπνου” (1992), ”Του Μάη μελωδία” (1996), ”Χρωμάτων ψίθυροι” (1999), ”Πολύμνια” (2004), ”Κύκλος ακαθορίστου διαμέτρου” (2010), ”Άλαλες λέξεις – βουβές νότες” (2012), ”Νερό και χώμα” (2014), ”Ωδή σε μια μικρή Οδύσσεια / 1967-1977 μ.Χ.” (2015), ”Ο βαρκάρης του Αχέροντα” (2017). Επίσης 3 μυθιστορήματα: ”Χάρτινοι θεοί” (2004), ”Παιχνίδια βροχής” (2008), ”Ένα καλοκαίρι του Αυγούστου” (2014) και το 2015 την κοινωνικοπολιτική σάτιρα: ”Ελμπιντόρ – η διαθήκη της νεότερης Ελλαδιάρ”.
Κατά καιρούς, έχει λάβει μέρος σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει βραβευτεί με αρκετά Α’ βραβεία, μετάλλια και διακρίσεις. Στις 26.01.2014, βραβεύτηκε από την Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών, με το βραβείο “Μάρκος Αυγέρης”, για την ποιητική του συλλογή “Άλαλες λέξεις – Βουβές νότες”. Στις 22.11.2014, βραβεύτηκε στον 5ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό που είχε προκηρύξει ο Ελληνικός Πολιτιστικός Όμιλος Κυπρίων Ελλάδος (Ε.Π.Ο.Κ), με Α’ Βραβείο για το ποίημά του: “Της ορφανεμένης βασιλεύουσας πόλης των πόλεων”.
Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Κινέζικα, Αλβανικά και Ρουμάνικα. Διετέλεσε Πρόεδρος της ”Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων” από το 2012-2016. Έχει εκλεγεί Αντ/δρος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων για την περίοδο 2016-2018 και 2018-2020. Εκπροσωπεί ως πολιτιστικός εκπρόσωπος στη Μεσσηνία την ”UNESCO ΕΛΛΑΔΟΣ”. Ενώ είναι μέλος του Δ.Σ. στη Λαϊκή Βιβλιοθήκη Καλαμάτας, και τακτικό μέλος στην Ε.Ε.Λ. (Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών).

Νεκρός δρόμος – Αριστοτέλης Φράγκος

Νεκρός δρόμος

Ποίηση, Ιδιωτική Έκδοση, 1982, 31 σελ.

Ανθούπολη – Αριστοτέλης Φράγκος

Ανθούπολη

Ποίηση, Ιδιωτική Έκδοση, 1983, 65 σελ.

Χημεία ύπνου – Αριστοτέλης Φράγκος

Χημεία ύπνου

Ποίηση, Ιδιωτική Έκδοση, 1992, 65 σελ.

…του Μάη μελωδία… – Αριστοτέλης Φράγκος

του Μάη μελωδία

Ποίηση, Ιδιωτική Έκδοση, 1996, 56 σελ.

Χρωμάτων ψίθυροι – Αριστοτέλης Φράγκος

Χρωμάτων ψίθυροιΠοιήματα

Ποίηση, Ιδιωτική Έκδοση, 1999, 48 σελ.

Χάρτινοι θεοί – Αριστοτέλης Φράγκος

Χάρτινοι θεοί

Μυθιστόρημα, Πανελλήνια Ένωση Συνεργασίας Νέων Λογοτεχνών, 2004, 177 σελ.

Πολύμνια – Αριστοτέλης Φράγκος

ΠολύμνιαΠοιήματα

Ποίηση, Ιδιωτική Έκδοση, 2004, 52 σελ.

Παιχνίδια βροχής – Αριστοτέλης Φράγκος

Παιχνίδια βροχής

Μυθιστόρημα, Έλυτρον, 2008, 254 σελ.

Κύκλος ακαθορίστου διαμέτρου – Αριστοτέλης Φράγκος

Κύκλος


“Το ποίημα που δε βρίσκω”
Ψάχνω να βρω ένα ποίημα
Στα αχνάρια της νιότης του χρόνου που γεννήθηκα
Στα χαμόσπιτα της γειτονιάς που μεγάλωσα
Στα ασβεστωμένα σοκάκια που περπάτησα
Στους τσακωμούς στο γέλιο των παιχνιδιών
Στους φίλους που έκρυψε ο ήλιος
Στο πρώτο ερωτικό φιλί που έγινε σημαία

Ψάχνω να βρω ένα ποίημα
Σε χώρες αλλόθρησκων ουρανών
Σε θάλασσες άγριες και ήμερες που ταξίδεψα
Σε ποτάμια που έτρεχαν το δρόμο τους φίδια
Σε λουλούδια της άνοιξης που έβαλα στο ανθογυάλι

Ψάχνω να βρω ένα ποίημα
μα εκείνο γοργόπνοο όπως είναι μου λακάει. Ξεφεύγει
και ενώ παρατάει τη σκέψη μου ανέραστη
τη δίψα μου διψασμένη
κλέβει για καπρίτσιο του ύπνου μου τις τσέπες

Ψάχνω να βρω ένα ποίημα
Μήπως το είδατε;
Συνήθως περιφέρεται ρακένδυτο. Χαμένο
Σε έναν ορίζοντα που ο κύκλος του τετραγωνίστηκε
Σε λεωφόρους και πλατείες με ιστορικά αγάλματα
Σε ανήθικες χωματερές και αποχετεύσεις
που ασελγούν στα κορμιά των πόλεων
Στο βλέμμα των παιδιών που ψάχνουν την αλήθεια

Ψάχνω να βρω ένα ποίημα
που ελλοχεύει στις ματωμένες της ειρήνης πληγές
Μήπως το ακούσατε;
Λένε με τέτοιο μίσος που μιλάει για αγάπη
οι στοίχοι του θα γίνουν κάποτε του κόσμου μοιρολόι

Ποίηση, Έλυτρον, 2010, 78 σελ.

Άλαλες λέξεις – βουβές νότες – Αριστοτέλης Φράγκος

Άλαλες λέξεις


“Της μοναξιάς”
Κάθε που ξημερώνει
Με τον ήλιο παρέα
Τρέχω στη θάλασσα
Χαζεύω τους γλάρους. Παίζω με τα κύματα
Είμαι μόνος. Τί άλλο να κάνω;

Κάθε που σφυρίζει ένα βαπόρι. Ένα τρένο
Η καρδιά μου να σπάσει
Καθώς ασπρόμαυρες θύμισες
Πισώπλατα το μυαλό μου
Είμαι μόνος. Τί άλλο να κάνω;

Κάθε που ο ταχυδρόμος
Αμίλητος με προσπερνάει
Εγώ καμώνομαι. Γελάω
Και μου λέω αύριο. Ίσως αύριο που δε βρέχει
Είμαι μόνος. Τί άλλο να κάνω;

Κάθε που είναι Κυριακή
Και ξέρω αποβραδίς
Οι καμπάνες θα βουίζουν μέλισσες
Τρυπώνω στο μαξιλάρι σου
Είμαι μόνος. Τί άλλο να κάνω;

Κάθε που νυχτώνει,
Ενώ μετρώ τα αστέρια
Κάποιο ξεκαρφώνεται. Πέφτει
Τότε μπερδεύομαι. Και ξαναρχίζω απ’ την αρχή
Είμαι μόνος. Τί άλλο να κάνω;

Κάθε που σβήνω το φως να κοιμηθώ
Τα μάτια σου είναι εκεί. Φεγγάρια
Η φωνή σου στη νεκρότητα του ύπνου μου κατευόδιο
Το χάδι σου φυλαχτό
Λέω και κοροϊδεύω τον καθρέφτη μου. Τι άλλο να κάνω;

Ποίηση, Φράγκος Αριστοτέλης Γ., 2012

Ένα καλοκαίρι του Αυγούστου – Αριστοτέλης Φράγκος

Ένα καλοκαίρι


Ο Νίκος Χρυσανθάκης, από την Καλαμάτα και ο Αθηναίος Άγγελος Παπακώστας, γιατρός και γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, είναι δύο πολύ καλοί φίλοι.
Η γνωριμία τους καταγράφεται από την εποχή που συνυπηρέτησαν τη θητεία τους στην Αεροπορία και έκτοτε η φιλία αυτή παραμένει σταθερή και αναλλοίωτη στον χρόνο.
Ο Άγγελος, για να ξεφύγει από μια γυναίκα που έχει γίνει ο απολέμητος εφιάλτης της ζωής του, αποφασίζει να δραπετεύσει για μερικές ημέρες στην Καλαμάτα, όπου ζει ο φίλος του, και με την ευκαιρία αυτή να πεζοπορήσουν μαζί το φαράγγι της Κοσκάρακας.
Η γνωριμία του με τη Ράνια είναι επίτευγμα της φιλόδοξης μητέρας του Φιλαρέτης, η οποία πιστεύει πως την ευτυχία του γυιού της θα την εξασφαλίσει ένας πλούσιος γάμος με μια κοπέλα της κοινωνικής τους τάξης. Αν και κάθετα αντίθετος ο Άγγελος, σε τέτοιου είδους “παζαρέματα”, υποχωρεί μπροστά στις ασφυκτικές πιέσεις της μητέρας του…
Οι πρώτες εντυπώσεις της γνωριμίας είναι αμφότερα εντυπωσιακές. Ωστόσο μια σειρά από περίεργα περιστατικά θα αναστατώσουν τη ζωή των δύο φίλων ανατρέποντας τις διακοπές τους…
Η Ράνια προσποιείται πως είναι ξετρελαμένη μαζί του. Εκείνος όμως ανακαλύπτει στην Καλαμάτα μια νέα σταχτοπούτα που ακούει στο όνομα Θάλεια…

Μυθιστόρημα, Ωκεανός, 2014, 496 σελ.

Ο βαρκάρης του Αχέροντα – Αριστοτέλης Φράγκος

Ο βαρκάρης του Αχέροντα(Ποιήματα)


ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ
Δικά σου τα χέρια,
που με κρατήσανε, στο πρώτο μου κλάμα.
Δικά της τα χέρια,
που χάιδεψαν το πρώτο μου δάκρυ.
Δικό σου ο πόνος,
τη νύχτα της ζωής μου.
Δικοί της οι πόνοι,
στα χρόνια της ζωής μου.
Δική σου η πίκρα,
τη νύχτα που έφυγα.
Δική της χαρά,
η ζωή μου κοντά της.
Κι εγώ!
Ένα τρεμάμενο φύλλο.
Σε ποια χούφτα να πέσω.
Στη δική σου,
σ’ εκείνης,
ή στο κενό…

Απ’ την ποιητική συλλογή
“Στιγμές μοναξιάς”

Ποίηση, Ωρίωνας, 2017, 92 σελ.

Τριλογία για την Εύα – Αριστοτέλης Φράγκος

ΤριλογίαΠοιήματα


Κύκλος είναι η ανθρώπινη ζωή
Διάμετρος,
η ακαθόριστη διάρκειά της

Ποίηση, Δρόμων, 2019, 64 σελ.

Το άλλοθι της μοναξιάς – Αριστοτέλης Φράγκος

Το άλλοθι της μοναξιάς


Συνταξιούχος πλέον ο Νίκος, μετά από 35 χρόνια εργασίας, κάθεται στην ίδια πάντα θέση, στην καφετερία του λιμανιού της γενέτειρας πόλης του Καλαμάτας, και αγναντεύει ως πέρα κείθε, που αγκαλιάζεται και φιλιέται ερωτικά ο ορίζοντας με τη θάλασσα.

Καθώς συνεπαρμένος από αυτή την ερωτική σχέση χαμογελά, αδάμαστες νεανικές θύμησες παιχνιδίζουν στο μυαλό του, σαν τους γλά­ρους, που άλλοτε ξεμακραίνουν πετώντας και κράζοντας στην άκρη του λιμανιού, κι άλλοτε, ενώ αναπαύονται στην επιφάνεια της νηνεμένης θάλασσας, επιμελούνται με ιδιαίτερη φροντίδα τη φτερωτή φορεσιά τους.

Σίγουρος πως ο χρόνος είναι με το μέρος του, πήρε από την άκρη του μυαλού του, το βιβλίο της θύμησης και ενόσω το έστυψε σε βαθύ κόκκινο κρασί, άρχισε να το γεύεται γουλιές-γουλιές, αναπολώντας τις ανεξίτηλες εκείνες και ωστόσο συναρπαστικές στιγμές που βίωσε στη διάρκεια της τρίμηνης παραμονής του στην πόλη Στουτγάρδη της Γερμανίας.

Και τι ειρωνεία, η “Οδύσσεια” της ζωής του και το μετέπειτα δυσοίωνο άλλοθι της μοναξιάς του, άρχισε να “υφαίνεται” μια Τρίτη βράδυ πριν 35 χρόνια και τρεις μήνες. Ακριβώς τότε που εγκατέλειψε την Ελλάδα για να μεταβεί στη Γερμανία για σπουδές. Και όλως περιέργως, τελείωσε πάλι μια Τρίτη βράδυ, μετά από την εκεί τρίμηνη πα­ραμονή του, καθώς η επάνοδός του στην Ελλάδα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική θητεία του, ήταν δεδομένη και μη αναστρέψιμη.

Μυθιστόρημα, 24 γράμματα, 2020, 442 σελ.

Μυθιστορήματα
Χάρτινοι θεοί (2004), Πανελλήνια Ένωση Συνεργασίας Νέων Λογοτεχνών
Παιχνίδια βροχής (2008), Έλυτρον
Ένα καλοκαίρι του Αυγούστου (2014), Ωκεανός
Το άλλοθι της μοναξιάς (2020), 24 γράμματα

Ποίηση
Νεκρός δρόμος (1982), Ιδιωτική Έκδοση
Ανθούπολη (1983), Ιδιωτική Έκδοση
Χημεία ύπνου (1992), Ιδιωτική Έκδοση
… του Μάη μελωδία… (1996), Ιδιωτική Έκδοση
Χρωμάτων ψίθυροι (1999), Ιδιωτική Έκδοση
Πολύμνια (2004), Ιδιωτική Έκδοση
Κύκλος ακαθορίστου διαμέτρου (2010), Έλυτρον
Άλαλες λέξεις – βουβές νότες (2012), Φράγκος Αριστοτέλης Γ.
Ο βαρκάρης του Αχέροντα (2017), Ωρίωνας
Τριλογία για την Εύα (2019), Δρόμων

Πηγές: Biblionet, 24 γράμματα, Ωκεανός, Έλυτρον, Δρόμων, Ωρίωνας

24 views.