Τα μυστικά μιας φλεγόμενης καρδιάς

Χριστούγεννα με τη Γιαγιά

Μια φορά θυμάμαι θαρρώ

στρώναμε το γιορτινό τραπέζι

και η γιαγιά Μάρθα στεκόταν στο παράθυρο σιωπηλή.

Λέξη δεν έλεγε για τα Χριστούγεννα.

Γιατί άραγε;

Κάθε παραμονή ήτανε που μαζευόμασταν όλοι σπίτι της.

Αλλά αυτή, πριν ξεψυχήσει,

έλεγε για τα πρώτα Χριστούγεννα που με έπαιρνε στην αγκαλιά της,

τρυφερές στιγμές.

Και αλησμόνητες.

Μου έλεγε ο Κύριος Ιησούς την πήρε τον άνδρα

και της χάρισε εμένα.

Γι’ αυτό κάθε Χριστούγεννα λυπόταν,

γιατί δεν με είχε πλάι της.

Χριστούγεννα με την γιαγιά ήταν 3 φορές που βρεθήκαμε τελευταία

και πριν φύγει από την ζωή,

μου ‘πε κάθε Χριστούγεννα θα ανθίζω από χριστουγεννιάτικη ευωδία,

γιατί η λέξη γιαγιά και εγγονός

την είχαν δώσει στην ψυχή χαρά με υγεία.