Το παράθυρο

ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ Τρέμω πάντα στο σχοινί της παθητικής μου φωνής. Κάθε φορά, κλίνω το ρήμα λάθος, και έτσι… πέφτω… Κοίτα όμως! Πέφτω ωραία και με χάρη απ’ το λάθος σχοινί… Πέφτω, “με το δίκιο μου” πάντα, μιας και τρέμω πιο πολύ, τη φωνή μου ν’ αλλάξω.