Το τρύπιο ταβάνι

ΤΟ ΤΡΥΠΙΟ ΤΑΒΑΝΙ Όποτε βρέχει στάζει η σκεπή, δε μέτρησα ποτέ τις τρύπες. Στάζει… πώς έγινε διάτρητη! Μέρα τη μέρα εξατμίζομαι κι αναστατώνονται τα έντομα και τα ποντίκια που ανασαίνουν τη ζωή μου στο τρύπιο ταβάνι.