Χρήστος Δασκαλάκης

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Χρήστος Δασκαλάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977 και μεγάλωσε στο νησί της Ύδρας μέχρι την ηλικία των 18 ετών.
Σπούδασε Συμβουλευτική και Ψυχολογία στο Mediterranean College, Δημιουργική Γραφή στο Open College Of the Arts, Θεωρία της Μουσικής και Ορθοφωνία στο Ελληνικό Ωδείο και ολοκλήρωσε τον κύκλο σπουδών του με μαθήματα στην Υποκριτική και Σκηνοθεσία στο Θέατρο Των Αλλαγών.
Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών και του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.
Ο ελεύθερος χρόνος του είναι γεμάτος από ταξίδια, σελίδες με μικρές ιστορίες, παραμύθια και στίχους.
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα, χωρίς να ξεχνά τη μεγάλη του αγάπη, την Ύδρα.
Για περισσότερες πληροφορίες και επικοινωνία, επισκεφτείτε την προσωπική του ιστοσελίδα Χρήστος Δασκαλάκης.

Η στιγμή που θα φεύγω – Χρήστος Δασκαλάκης




49 ποιήματα, μικρές ή μεγάλες εξομολογήσεις, ενδόμυχες, απόλυτα προσωπικές, γεμάτες φως ή σκοτάδι. Η ποίηση γίνεται όπλο, γίνεται το βήμα, για να βρει τη φωνή του το βαθύτερο είναι, το πιο κρυφό.

Ταξιδεύοντας στης θελημένης μοναξιάς τα μονοπάτια του Χρήστου Δασκαλάκη ανακαλύπτεις σπασμένα κομμάτια από τον δικό σου εαυτό.

Οι στίχοι απλοί, μελωδικοί, άλλοτε γαλήνιοι, άλλοτε άγριοι, σε βυθίζουν σε εκείνες τις ώρες, τις στιγμές που κατακλύζονται από τη σιωπή, τον πληγωμένο έρωτα, το απαγορευμένο…

ΒΑΣΙΛΙΚΗ
Αποχρώσεις του χρυσού, καφέ και γκρι
χρώμα ξανθό, φύλλο, ταξιδεύει στον αέρα
μοιάζει νερό, μοιάζει ουρανός, μοιάζει με μέρα.
Στήλη λευκή, σε χώμα ιερό βαλμένη
γυναίκα γη, Ιέρεια, σοφή και μαγεμένη
κερνά κρασί, κερνά ζωή, κερνάει μέλι.
Τίποτα απλό, μισό, τίποτα λίγο
μια αστραπή και στο σκοτάδι λάμψη ανθίζει
μένει πιστή, κοιτάζει, μαγνητίζει.
Και σαν το φως και σαν σκιά καλά κρυμμένη
το ίδιο δυνατή, σεμνά με χάρη σκαλισμένη
λέξη λιτή, Βασιλική, αγαπημένη.

Ποίηση, Στοχαστής, 2012, 62 σελ.

Χιλιόμετρα – Χρήστος Δασκαλάκης




Ο Χρήστος Δασκαλάκης στη δεύτερη ποιητική του συλλογή με τίτλο Χιλιόμετρα ακολουθεί ξανά – σχεδόν με θρησκευτική ευλάβεια – την προσωπική του διαδρομή στο γκρίζο. Μια διαδρομή που μοιάζει μονόδρομος και οδηγεί πάντα στον ίδιο προορισμό: στην ανάδυση του βαθύτερου είναι, στην αναμόχλευση όλων εκείνων των δυνάμεων που συνθέτουν το βαθύτερο εγώ. Το Εγώ, όμως, πάντα σε σχέση με το Εσύ. Γιατί οι στίχοι του είναι ένας ανοιχτός διάλογος με τον άλλον, τον άλλον μας εαυτό, τον άλλον έρωτα. Με χαμηλή ταχύτητα, σε γκρίζο φόντο, η ποιητική γραφή του μοιάζει να φυλακίζει της στιγμής το μεγαλείο, του έρωτα το ιδανικό, την έρημο της μοναξιάς, της σκέψης τα φτερουγίσματα. Σε μια «γνωστή, μόνη πόλη και ξένη» με όχημα τους στίχους του Δασκαλάκη και ψάχνοντας για τον χαμένο παράδεισο, το κοντέρ γράφει χιλιόμετρα γεμάτα διαψεύσεις και αυταπάτες, χιλιόμετρα γεμάτα παιδική αθωότητα και ανάσες ζωής.

ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ Ι
Μια αγκαλιά σου ζητώ, μόνο αυτό, του είπε
και αυτός χαμηλόφωνα απαντά, «μετά»
αυτή η απόσταση της μιας παλάμης στο λευκό τους σεντόνι
μοιάζει χιλιόμετρα και μια ζωή μακριά…
Κλείνει τα μάτια της, αλλάζει πλευρό, είναι οι λέξεις φτωχές
δίχως ήχο μιλά, «το δικό σου μετά έχει αγγίξει το δικό μου ποτέ».

Ποίηση, Στοχαστής, 2013, 72 σελ.

Ο Νικολύκος στη μακρινή Ντουλαποχώρα – Χρήστος Δασκαλάκης




Ένα τρυφερό παραμύθι για τον φόβο, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την ουσία της διαφορετικότητας στη ζωή μας.

“Με μοναδικό εφόδιο τις λέξεις, τα χρώματα και την επιθυμία μας για έναν πιο όμορφο κόσμο, ονειρευτήκαμε την ιστορία του νεαρού Νικολύκου και θελήσαμε να την βγάλουμε από το “ντουλάπι” της.
Για εμάς, όπως οι λέξεις και τα χρώματα μπορούν αν συνυπάρξουν το ένα δίπλα στο άλλο δίνοντας ένα σύνολο με νόημα, έτσι πιστεύουμε ότι θα πρέπει να γίνει και με τους ανθρώπους.
Οι δικοί μας ήρωες έχουν πολύχρωμα μαλλιά, τα δικά μας πινέλα τραβούν γραμμές με κίνηση, οι δικές μας λέξεις μιλούν από καρδιάς για όσα μικροί θεωρούσαμε “διαφορετικά” από άγνοια ή φόβο.
Μεγαλώνοντας, καταλάβαμε ότι ίσως τελικά αυτό που φοβόμασταν περισσότερο ήταν ο εαυτός μας, ο κόσμος και η γνώμη του.
Μεγαλώνοντας, καταφέραμε τελικά να μας μάθουμε, να μας αγαπήσουμε, και τώρα, ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε και τους άλλους. Γιατί όλοι “διαφορετικοί” ήμαστε τελικά, και αυτός ο κόσμος, όμορφος μέσα στην διαφορετικότητα του…”
Χρήστος Δασκαλάκης, Γιάννης Ζαμπέλης

Eικονογράφηση: Γιάννης Ζαμπέλης

Παιδική λογοτεχνία, Γρηγόρη, 2015, 59 σελ.

Η χιονονιφάδα που αγάπησε το καλοκαίρι – Χρήστος Δασκαλάκης




Ο Νικόλας και η Ευτυχία αγαπούσαν πολύ το χιόνι. Κάθε βράδυ, ονειρεύονταν να δουν τις πρώτες νιφάδες να πέφτουν από τον ουρανό. Εκείνο το βράδυ έτσι και έγινε. Έτρεξαν γρήγορα στην κουζίνα, πήραν ένα γυάλινο βάζο, έπιασαν μια χιονονιφάδα και την έκλεισαν αμέσως στο ψυγείο! Όμως ό,τι αγαπάς δεν το φυλακίζεις… Θα καταλάβουν τα παιδιά γρήγορα το λάθος τους, θα της δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία και, πώς μπορούν να κάνουν μια χιονονιφάδα να αγαπήσει ένα καλοκαίρι;

Eικονογράφηση: Ντανιέλα Σταματιάδη

Παιδική λογοτεχνία, Άγκυρα, 2017, 32 σελ.

Το γονεοτροφείο – Χρήστος Δασκαλάκης




Τι είναι άραγε αυτό το μεγάλο κτίριο στην κορυφή του λόφου; Γιατί είναι γεμάτο με μεγάλους που κάθονται πίσω από τα θρανία; Γιατί άνοιξαν οι πόρτες διάπλατα και γέμισε η αυλή με ποδήλατα και οι καρδιές με ελπίδα; Ο Χρήστος Δασκαλάκης μοιράζεται μαζί μας μια ανατρεπτική ιστορία για τη δύναμη της οικογένειας, της ασφάλειας, της αποδοχής και της αγάπης. Ένα ενήλικο παραμύθι για παιδιά και ένα παιδικό παραμύθι για ενήλικες. Ένα βιβλίο γεμάτο χιούμορ, τρυφερότητα, αισιοδοξία και μυρωδιά από μαμά…

Eικονογράφηση: Βασίλης Παπατσαρούχας

Παιδική λογοτεχνία, Άγκυρα, 2019, 32 σελ.

Ποίηση
Η στιγμή που θα φεύγω (2012), Στοχαστής
Χιλιόμετρα (2013), Στοχαστής

Παιδική λογοτεχνία
Ο Νικολύκος στη μακρινή Ντουλαποχώρα (2015), Γρηγόρη
Η χιονονιφάδα που αγάπησε το καλοκαίρι (2017), Άγκυρα
Το γονεοτροφείο (2019), Άγκυρα

Συλλογικά έργα
(2016) 9 ώρες στα Εξάρχεια, Λέμβος

Πηγές: Biblionet, Στοχαστής, Γρηγόρη, Άγκυρα