Κωνσταντίνος Ι. Κοτάκης

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Κωνσταντίνος Ι. Κοτάκης γεννήθηκε στην Πόλη.
Είναι οικονομολόγος και αγαπά τις γάτες. Η “Ιρίνα” είναι το πρώτο του μυθιστόρημα.

Ιρίνα – Κωνσταντίνος Ι. Κοτάκης




“Δώσε μια λίρα, αγόρι με τα χρυσά μαλλιά, να σου πω τη μοίρα σου… Κρίμα…” Το “κρίμα” που ξεστόμισε η τσιγγάνα στην Πόλη, ο Δωρόθεος το κατάλαβε πολύ αργά στη ζωή του. Μια ζωή που την πέρασε στον αστερισμό του κοσμοπολιτισμού, μια ζωή που τη σημάδεψε η γλώσσα της αγάπης. Η μοίρα του Δωρόθεου, το “κρίμα” της, ήταν η τελευταία πράξη του δράματος που ξεκίνησε το 1923, σ’ ένα βαγόνι του Οριάν Εξπρές, λίγο πριν η παλλακίδα του Σουλτάνου Ιρίνα αφήσει την τελευταία της πνοή. Τα πρόσωπα αλλάζουν, οι γενιές διαδέχονται η μία την άλλη, το καμίνι της Ιστορίας καταπίνει τις ζωές των ανθρώπων όμως η γλώσσα της αγάπης μένει πάντα η ίδια. Αυτήν ακούει ο Δωρόθεος όταν μαθαίνει την ιστορία της Ιρίνας, κι ας μην τη γνώρισε ποτέ, κι αυτήν αναζητά μια ζωή, χωρίς όμως να καταφέρει ποτέ να την αγγίξει. Κρίμα!

Ο Κωνσταντίνος Ι. Κοτάκης, με τη χειμαρρώδη του βιωματική αφήγηση, μας ταξιδεύει από την Κωνσταντινούπολη στη Νέα Υόρκη, στη Γενεύη, στο Παρίσι, στην Κυανή Ακτή και στο Λονδίνο, απ’ τον 20ό αιώνα στα χρόνια του 21ου, πλάθοντας το χρονικό μιας οικογένειας που αναζήτησε τη μοίρα της στο όνομα της αγάπης.

Eπιμέλεια σειράς: Τάκης Θεοδωρόπουλος

Μυθιστόρημα, Ωκεανίδα, 2008, 646 σελ.

Η υπόσχεση – Κωνσταντίνος Ι. Κοτάκης

Söz


“Κοίτα, Σπύρο, η Αγια-Σοφιά που πήγαμε χτες… Πολύ μου άρεσε, θέλω να ξανάρτουμε…”.
“Θα ξανάρτουμε, Θεοκλή”.
“Σοζ;”
“Σοζ”.

Σοζ θα πει υπόσχεση…
Πέρασαν πενήντα χρόνια από τότε.
Όμως οι μνήμες της Πόλης είναι ακόμη ζωντανές. Τα παραμύθια της Μαρίκας όταν τάιζε τον μικρό Θεοκλή αυγά χτυπημένα με ζάχαρη, τα τραπέζια στις γιορτές, οι πολίτικοι μεζέδες, η ανατολίτικη μουσική στο ραδιόφωνο, οι βιτρίνες του Πέραν, τα ψώνια στο τσαρσί. Μνήμες από τότε που οι Ρωμιοί, μετά τους διωγμούς, ξεπουλούσαν τα σπίτια τους για να μεταναστεύσουν στην πατρίδα της καρδιάς τους, στην Αθήνα. Σήμερα παραμύθια διηγούνται οι ένοικοι της πολυκατοικίας όπου μένει ο Θεοκλής. Οι “κούκλες”, όπως τις λέει – άντρες και γυναίκες στο θέατρο μιας Ελλάδας που ξαναζεί, μέσα από τις αφηγήσεις τους, τα τελευταία εβδομήντα χρόνια της ιστορίας της. Όπου η ζωή ακούγεται σαν παραμύθι και το παραμύθι κρύβει ζωή…

Μυθιστόρημα, Ωκεανίδα, 2013, 381 σελ.

Μυθιστορήματα
Ιρίνα (2008), Ωκεανίδα
Η υπόσχεση (2013), Ωκεανίδα

Πηγές: Biblionet, Ωκεανίδα

13 views